1399-1419 წწ. - დაწერილი ქავთარ ლაკუზასძისა სვეტიცხოვლისადმი

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
1799. ირაკლი II-ის სითარხნის წიგნი ტფილისის წმ. ევსტატის ყმებისადმი.jpg
1730. თელეთელ გიორგი არუთინაშვილის ვენახის ნასყიდობის წიგნი.jpg




ქართული სიგელ-გუჯრები






საბუთის აღწერილობა[edit]

დედანი: დაკარგულია, სინოდის კანტორის მცხეთის საბუთები № 150.

პირები:

  1. სინოდის კანტორის № 507 პირების კრებული - № 299 (დაკარგულია).

გვაქვს თ.ჟორდანიას ძალიან შემოკლებული შინაარსი და სინოდის კანტორის დავთარში საბუთის შინაარსი.

შინაარსი:

  1. 1451-01-მცხეთის № 150
  2. 1451-04-მცხეთის № 150

საბუთის შინაარსი[edit]

ქავთარ ლაკუზაძემ და მისი შვილებმა დავითმა და აღბუღამ სვეტიცხოველს შესწირეს ძ ა გ ნ ა კ ო რ ნ ა თ ა ნარღუევითა თავიანთი მკვიდრი მამული ვენახი პ ა წ ა წ ა ს ძ ე უ ლ ი კათალიკოზ ელიოზის დროს და გაიჩინეს აღაპი.

საბუთის პუბლიკაციები[edit]

ფონდი 1451 - IV - გუჯართა აღწერილობის დავთარი[edit]

"ლაკურაძის ქავთარისა და შვილთა მისთა დავით და აღბუღასაგან შეწირულობის წერილი, რომლითაც შეუწირავსთ ძაგნაკორნათა, ნარღუევთა, თავიანთი მკვიდრი მამული ვენახი პაწაწასძეული, ბრაჭელსა და კრებულის მის ვენახს გვერდით, მითა სამართლიანითა მზღვრითა. ბოლოს ხელმოუწერელ არს და უბეჭდო."

1897 - თედო ჟორდანია - ქრონიკები - წ. II - გვ.217-218[edit]

...მე, გლახაკმან ლაკუზასძემან ქავთარ, ჩემისა სულისა სააღაპედ... მოგახსენე... (მცხეთას და კათალიკოზს ელიოზს).

კორნათა ნარღვევთა ჩუენი მკვიდრი მამული ვენახი პაწაძასძეული... (აღნიშნულია საზღვრები).

შემწირველს გაუჩენია ერთი აღაპი წელიწადში. სიგელის ბოლოს დახატულია წითელი ფერადით მწოლიარე ირემი.

2013 - ქართული ისტორიული საბუთების კორპუსი - ტომი II - N 18[edit]