P. 195b
Excipiuntur primae quidem coniugationis duo, quae per synerisin1 i proferuntur, ‘secui sectus2’ et ‘fricui frictus.’
Similiter a canendo3 composita absque i faciunt participia secundum primitiui formam: ‘canor cantus,’ ‘occinor occentus,’ ‘accinor accentus,’ quamuis ‘occinui’ et ‘accinui’ faciant praeteritum4.
P. 196a
excipiuntur ‘ussi ustus,’ ‘gessi gestus’, ‘torsi torsus’ et[1] ‘tortus’ antique1.
P. 196b
…deponentia, quae facile[2] ex simili terminatione1 passiuorum[3] dinosci possunt…
Et quia superius diximus, quod uerba actiua uel neutra carent praeteriti temporis participio, sicut et passiua et communia et deponentia deficiunt in participiis instantis temporis2, sed pro his substantiuo nomine et uerbo utimur, ut ὁ φιλήσας ‘qui amauit3,’ ὁ φιλούμενος[4] ‘qui amatur4,’ sciendum, quod antiqui in actiuis et neutris uerbis5 pro[5] praeteriti temporis participiis etiam instanti6 tempore utebantur…ὁ ‘παραγενόμενος[6]’ καὶ ‘παραγινόμενος[7]7,’ ‘adueniens.’ Virgilius in X:
P. 197a
Lib. XII. Pronomen est pais orationis, quae pro nomine proprio1 uniuscuiusque accipitur personasque finitas recipit.
P. 195b
1: trithóbae 2: ni secitus[8] dogní 3: .i. ondí as cano 4: .i. nithechta indranngabál arachuitsidi
P. 196a
1: uare naich hísus tiagait
P. 196b
1: fri cesad 2: hóranngabáil frecndairc hicesad[9] sechmoella[10] diuscartach · hóranngabáil frecndairc indeilb chesto ⁊ horangabail sechmadachti indeilb gnímo ·[11] Et sechmoella coitchen hórangabáil ṡechmadachti intan aramberar gnim eissi ⁊ ho rangabáil ḟrecnairc intain aramberar cesad essi · · 3: arrocar 4: acarthar 5: .i. arṁbertis arrangabáil ḟrecndairc 6: frecndairc 7: digreic indí as adueniens inso dano 8: andorórpai 9: innacenélsin
P. 197a
1: engracogud anme dílis .i. is diles anainmsin aḟolaid .i. robofolad diles ꝉ doacaldmach · ·
P. 195b
2. it is not secitus that it makes. 3. i.e. from cano. 4. i.e. the participle hath it (i) not as far as that goes.
P. 196a
1. since they do not end in ‑sus.
P. 196b
1. (like) the passive. 2. the deponent lacks a present participle in the passive: (the passive lacks) a present participle in the paradigm of the passive, and a preterite participle in the paradigm of the active: the common lacks a preterite participle when action is expressed by it, and a present participle when passion is expressed by it. 3. i.e. when he has loved. 4. when he is loved. 5. i.e. that they used to express it by a present participle. 7. two Greek (words) for adueniens (is) this then. 8. when he came. 9. to those nations[12].
P. 197a
1. a taking the place of a proper noun, i.e. that name is the peculiar property of its substance, i.e. either a proper substance or an appellative.
- ↑ torsus et om. MS.
- ↑ MS. facili
- ↑ om. MS.
- ↑ MS. φιλοιμηνος
- ↑ MS. quod · in actiuis et neutris uerbis · actiui pro
- ↑ MS. παρατηνος
- ↑ MS. παρατινομενο
- ↑ MS. secit us
- ↑ hi cesad steht neben der übrigen glosse, aber mit einem verweisungszeichen, das hinter frec˘ wiederkehrt, Thurneysen
- ↑ cf. ni iarsinni seachmallas o dheilbh = non quia caret forma, BB. 319a7
- ↑ here something like sechmoella césad seems to have been omitted
- ↑ ‘of those nations,’ cf . Sg. 19a4, J. S.