Jump to content

Page:Thesaurus Palaeohibernicus 2.djvu/233

From Wikisource
This page has been proofread.
187
Glosses on Priscian (St. Gall).

P. 195b

Excipiuntur primae quidem coniugationis duo, quae per synerisin1 i pro­feruntur, ‘secui sectus2’ et ‘fricui frictus.’

Similiter a canendo3 composita absque i faciunt participia secundum primitiui formam: ‘canor cantus,’ ‘occinor occentus,’ ‘accinor accentus,’ quamuis ‘occinui’ et ‘accinui’ faciant prae­teritum4.

P. 196a

excipiuntur ‘ussi ustus,’ ‘gessi gestus’, ‘torsi torsus’ et[1] ‘tortus’ antique1.

P. 196b

…deponentia, quae facile[2] ex simili terminatione1 passiuorum[3] dinosci possunt…

Et quia superius diximus, quod uerba actiua uel neutra carent prae­teriti temporis parti­cipio, sicut et passiua et communia et de­ponentia deficiunt in parti­cipiis instantis temporis2, sed pro his sub­stantiuo nomine et uerbo utimur, ut ὁ φιλήσας ‘qui amauit3,’ ὁ φιλούμενος[4] ‘qui amatur4,’ sciendum, quod antiqui in actiuis et neutris uerbis5 pro[5] prae­teriti temporis parti­cipiis etiam instanti6 tempore utebantur…ὁ ‘παραγενόμενος[6]καὶ ‘παραγινόμενος[7]7,’ ‘adueniens.’ Virgilius in X:

Caeculus, et ueniens8 Marsorum9 montibus Vmbro,

P. 197a

Lib. XII. Pronomen est pais orationis, quae pro nomine proprio1 unius­cuius­que accipitur personas­que finitas recipit.


P. 195b

1: trithóbae 2: ni secitus[8] dogní 3: .i. ondí as cano 4: .i. nithechta ind­ranngabál ara­chuitsidi

P. 196a

1: uare naich hísus tiagait

P. 196b

1: fri cesad 2: hó­rann­gabáil frecndairc hicesad[9] sechmo­ella[10] diuscartach · hó­ranngabáil frecndairc indeilb chesto ⁊ horangabail sechmadachti indeilb gnímo ·[11] Et sechmo­ella coitchen hórangabáil ṡechmadachti intan aramberar gnim eissi ⁊ ho rangabáil ḟrecnairc intain aramberar cesad essi · · 3: arrocar 4: acarthar 5: .i. arṁbertis arrangabáil ḟrecndairc 6: frecndairc 7: digreic indí as adueniens inso dano 8: andorórpai 9: innacenélsin

P. 197a

1: engra­cogud anme dílis .i. is diles anainmsin aḟolaid .i. robofolad diles ꝉ doacaldmach · ·


P. 195b

2. it is not secitus that it makes. 3. i.e. from cano. 4. i.e. the parti­ciple hath it (i) not as far as that goes.

P. 196a

1. since they do not end in ‑sus.

P. 196b

1. (like) the passive. 2. the deponent lacks a present parti­ciple in the passive: (the passive lacks) a present parti­ciple in the paradigm of the passive, and a preterite parti­ciple in the paradigm of the active: the common lacks a preterite parti­ciple when action is expressed by it, and a present parti­ciple when passion is expressed by it. 3. i.e. when he has loved. 4. when he is loved. 5. i.e. that they used to express it by a present parti­ciple. 7. two Greek (words) for adueniens (is) this then. 8. when he came. 9. to those nations[12].

P. 197a

1. a taking the place of a proper noun, i.e. that name is the peculiar property of its substance, i.e. either a proper substance or an appel­lative.

  1. torsus et om. MS.
  2. MS. facili
  3. om. MS.
  4. MS. φιλοιμηνος
  5. MS. quod · in actiuis et neutris uerbis · actiui pro
  6. MS. παρατηνος
  7. MS. παρατινομενο
  8. MS. secit us
  9. hi cesad steht neben der übrigen glosse, aber mit einem ver­weisungs­zeichen, das hinter frec˘ wieder­kehrt, Thurney­sen
  10. cf. ni iarsinni seach­mallas o dheilbh = non quia caret forma, BB. 319a7
  11. here something like sechmoella césad seems to have been omitted
  12. ‘of those nations,’ cf . Sg. 19a4, J. S.