Page:PL Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. T. 1.djvu/240

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has not been proofread.


zniemczoną POIhezanią wcześnie przyjęło refor- macyą. R. 1414 poddało się wojsku WI. Ja- giełły. R. 1454 spalone i na łup wojsku polskie- mu oddane było. Po ogniu r. 1730 dość po- rządnie znowu odbudowane. Obecnie ma lu- dności 2082, z których katolików jest 200, re- ida izraelici i ewangelicy; kościoła katolickie- go nie ma; nalezy B. do par. kat. Lipinki o pół mili za Osą w pow. lubawskim. B. miewa 8 jarm. do roku a wyroby sukiennicze, szewckie i garbarskie tutejsze słyną w okolicy. Jest tu st. dr. żel. z Torunia do Wystrucia, o 77 kil. od Torunia; st. poczt. ma odróżnienia od na- stępnego B. lud zowie to mko "Biskupiee na Oberlądzie". Kętt'zyński nazywa go Biskupi- ce (zapewne omyłka druku). 2.) B., niem. Bisclwfsburg, m., pow. reszelski, ze st. poczt., ma 3774 m. (74 %kat.),leżynad rz. Dimmer, posiada parafią katol. polską, miewa 12 jarmarków ro- cznie, przez lud zwane "Biskupiec na Warmii". Miasto ma przywilej fundacyjny z r. 1395. Założycielem jego był Jan Mokynen. W B. ur. się znany orientalista polski Ignacy Pi e- tI'aszewski. Biskupin, folw. nad rz. :Mień, pow. lipnow- ski, gm. Kłokock, par. Lipno, o 3 w. na zachód od Lipna, o 20 w. od Włocławka, 575 morgo rozległości, 25 mk. Przy folw. znajtluje się osada Biskupianka (młyn), mająca 16 mk., oraz wś, ludności 101 mk. i 19 morg obszaru. Biskupka, 1.) wś, pow. ihumeński, wła- sność Bielikowicza, 50 włók rozl. 2.) B., wś, pow. winnicki, osiedlona przz jednodworców, mieszko 14, ziemi 25 dzies. N ależała do Szcze- n iowskich, dziś Józefa J aroszyńskiego. Biskupnica, Gębarzewo, niem. Bischofswalde, wś włośc., pow. człuchowski, st. p. Barkenfel- de, 10587 morgo rozl., 95 dm., 763 mk., 166 kat. Bislaw (GI'OSS- i Klein), ob. Bys/aw i Bys/a. sławek. Bisłoszowa (piszą też Bistuszowa), wś, pow. tarnowski, o pół kil. od Tuchowa, ma 1226 morg'. rozl., wtem 755 morgo roli ornej, 65 domów, 399 mieszk., paraf. łac. w Rygli- cach, kasa pożyczkowa gminna, położenie pa- górkowate, dosyć sprzyjające rolnictwu. M. M. Bismarck, Bismarlca, wś, pow. lęborski, niegdyś miasto (według dykcyonarza Echarda), często pozarami nawiedzane, 300 mk. Bismarksdorf, wś, pow. pleszewski, 25 dm., 324 mk., 19 ew., 305 kat., 205 analf. Bismarkshoehe, ob. Stajkowo. nismujża, wś, pow. lucyński, parafia run- da{lska, własność Waldenów, dawniej Fin- kenaugenów. Bisówka, wś, pow. zasławski, i folw. nale- zący do białogródeckiego klucza dóbr sławu- ckich. Bissau, ob. Biesowo. BIs. Dissen, ob. Pyza. Dissena, ob. Brednile. Bistein, Bisztynelc (ob.). BistCI'CC, 1.) B. Welki, po węg. N'agy-Bisz- terecz, wś w hr. orawskiem eWęg.), nad rz. Orawą, dobra gleba, uprawa żyta i pszenicy, 380 mieszko 2.) D. Mali, po węg. Kis-Biszte- recz, wś w hr. orawskiem (Węg.), gleba uro- dzajna, 141 mk. R. M. Bistl'ai ob. Bystre na Szląsku austr. BistI'a ({raj na, wśwhr. szaryskiem (Węg.), niedaleko granicy Galicyi, kościół gr. katol., grunt nieurodzajny, wiele pastwisk i lasów, 143 mk. H. M. Bistritz, ob. Bestercz i Bystl,zyca. Bistritza, przys. wsi Schipot na Bukowinie, st. poczt. połączona traktem pocztowym (196 kilom.) z Suczawą. Bistritza, Bystrzyca złota, rz., dopływ Be- retu, ma źr. w Alpach rodnajskich w Siedmio- grodzie. Nazwa ztąd, ze cyganie złoto w nie,} płukali. Częściowo tworzy granicę Bukowiny i Mołdawii; ma ujście pod Bakau w :Mołdawii. Mil 8 3 / 4 długa. Spławna dla drzewa. Mija Jakobeni. Dopływy z lewej strony Cibau, Cirlibaba, Valcastinei, Argestru, Kolbu; a z pra- wej Skorusz, Suchardzel, Niagra, Doma. Iłistuszowa, ob. Bis/oszowa. Uiszcza, wś, i Biska Wólka, wś, nadrze wpa- dającą do Tanwi z lew. brz., pow. biłgorajski, gm. Biszcza, par. Tarnogród; duża wieś, ciągnie się na milę przeszło w bezleśnej okolicy, na wyniosło- ści 646 st. nad poziom morza. Posiada urząd gminny i cerkiew dla ludności rusińskiej. Na- lezy do ordynacyi Zamojskich. W 1827 r. było tu 238 dm. i 2222 mk. Obecnie 236 a B. Wólka 36 dm. Gm. B. należy do s. gm. okr. II w Potoku górnym, st. p. w Tarnogrodzie, odl. od Biłgoraja 20 wiorst; szkoła I-klasowa, ludno 5753. Br. Ch. Biszków, przysiołek Kamionki wołoskiej. Bisztra Tapoly, wieś w połowie w hr. sza- ryskiem, w połowie w hr. zemuńskiem (W ęg.), nad rz. Topolą; gleba urodzajna, wiele pastwisk i lasów, kośc. kat. fil., 676 mk. II. M. Bisztyneli, Bysztynelc, niem. BiscJwfstein, Bi- slein, m., pow. reszelski, ze st. poczt., 3500 mk., ma 10 jarmarków na rok. Załozone w r. 1385 obok dawnej osady Strowangen, 1455 zdobyte przez krzyżaków, 1589 pogorzało. I w XIX W. częste pożary. Biszwałd, niem. Bischwalde, wś włośc., pow. lubawski, st. p. Lubawa, par. Kazanice, 3370 morgo roz1., 62 dm., 503 mk., 482 kat. Obok wsi dominium rządowe, 1373 morg., 5 dm., 83 mk., 60 kat. Biszyce, wś, pow. wielicki, o 13 kil. od Wieliczki, par. Wieliczka, własność Joachimt Borzęckiego. BiteR, Byteń (ob.).