Biblia/Nove Testamento/Jacobo/Jacobo 1

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Le Biblia in Interlingua
Epistola de Jacobo

Epistola de Jacobo[edit]

Capitulo 1[edit]

Salutation[edit]

1Jacobo, servitor de Deo e del Senior Jesus Christo. Al dece-duo tribos que reside in le Diaspora[1]. Salutes.

Gaudio durante le probas[edit]

2Fratres mie, quando vos incide[2] in probas[3] de omne sorta, considera lo un occasion de maxime gaudio, 3proque vos sape que le probation de vostre fide produce le patientia[4]. 4Ma vos debe mantener le patientia usque al fin[5]; assi vos essera perfecte e integre, carente de nihil. 5Si alicuno de vos, tamen, care de sagessa[6], que ille lo pete a Deo, le qual da a omnes con abundantia sin reprochar, e le essera date. 6Ille, tamen, debe peter con fide, sin dubitar, proque qui dubita es como un unda del mar, pulsate[7] e ballottate per le vento. 7Un tal persona non debe supponer[8] de reciper alco per le Senior, 8proque assi ille demonstrarea solmente de esser un persona de duplice mente[9], inconstante in tote lo que ille interprende[10].

9Que le fratre de humil condition se gloria in su exaltation; 10ma le gloria del ricco deberea esser in su humiliation, proque su benes es transiente como le flores del pratos. 11Quando sorti le sol, con su calor illo arde le herba, su flor cade e su beltate es perdite pro semper; ita marcescera le ricco e su interprisas. 12Beate es le homine qui se mantene firme durante le probas! Quia quando ille habera superate los, ille recipera le corona del vita que le Senior promitteva a illes que le ama. 13Que nemo dice, quando es probate: “Il es Deo que me tempta”, proque Deo non pote esser temptate per le mal[11], e ille ipse non tempta alicuno. 14Cata uno es temptate, plus tosto, per su proprie concupiscentia que le esca e le seduce. 15Deinde, le concupiscentia, quando illo es fecundate, genera le peccato, e le peccato, quando illo es complite, genera le morte.

16Non lassa vos dupar, amate fratres mie. 17Tote lo que nos recipe de bon, omne dono perfecte, veni ab alto e descende del Patre del lumines. Apud ille il non ha ulle transmutation[12], non mesmo le minime umbra de revolvimento. 18Ille decideva de regenerar nos con le parola del veritate a que nos esseva un sorta de primitias de tote su creaturas.

Poner in practica le parola de Deo[edit]

19Comprende lo ben, mi car fratres : que totes sia prompte a audir, ma non si rapide a parlar e a irascer. 20Proque le ira del homines non opera secundo le juste standard del justitia de Deo. 21Assi, jecta via, lontan de vos, omne comportamento indecorose[13] e excessos de malitia, e recipe con mansuetude le Parola graffate[14] in vos, le qual ha le poter de salvar vostre animas.

22Pone in practica la Parola e non sia solmente su auditores; alteremente vos deciperea vos mesme. 23Quia se alicuno es solmente un auditor e non un facitor, ille es simile a uno que contempla su facie in un speculo: 24ille se reguarda e pois sorti e tosto oblida qual sorta de persona ille videva. 25Qui, in vice, perspice[15] in le lege[16] perfecte[17] del libertate[18] e fixa su attention[19] in illo, e non deveni un auditor obliviose, ma un facitor del obra, ille essera benedicite in practicar lo. 26Si alicuno se reputa un persona religiose, ma non frena su lingua, ma decipe su corde, su religion es futile, van. 27La religion munde e immaculate al oculos de Deo, nostre Patre, consiste in isto: adjutar le orphanos e le viduas in lor tribulationes, e conservar se immaculate del malitia del mundo.

Notas[edit]

  1. O “disperdite al extero” (il. e. foras de Israel).
  2. O “es attrappate”.
  3. O “temptationes”, “tests”.
  4. O “supportation patiente”, “constantia”, “resistentia”.
  5. O “e le patientia produce un perfecte resultato”.
  6. O “sapientia”.
  7. O “sufflate”.
  8. O “imaginar”, “expectar”.
  9. O “animo” Un persona de “duple mente” ha un devotion verso Deo minus que total. Su attention es dividite inter Deo e altere cosas e, per consequentia, ille es instabile e ergo non apte a reciper alco de Deo.
  10. O “in tote su vias”.
  11. O “proque Deo non debe esser subjectate al proba per mal personas”.
  12. O “variation”.
  13. O “immunditia”.
  14. O "graffate".
  15. In iste libertate nos perspice (o reguarda) [ὁ δὲ παρακύψας εἰς νόμον τέλειον τὸν τῆς ἐλευθερίας καὶ παραμείνας] como trans le vitro de un fenestra nos vide le peccato que habita in nos e que, si illo non es tractate adequatemente, va damnar nos. Trans illo nos vide le beltate, gloria del persona, ministerio, e gratia de Christo. Per iste vision, o contemplation, nos es transformate de gloria in gloria (2 Corinthios 3:18).
  16. Lo que le Scriptura appella "le Lege del libertate" non es le Lege moral, ma le Evangelio, le Parola del Veritate per le qual Deo soveranmente regenera homines (1:18). Illo es le Parola graffate que ha le poter de salvar animas (1:21), le Parola que illes debe poner in practica e non esser solmente su auditores (1:22). Illo es comparate del apostolo Paulo a un vitro o speculo in le qual on debe perspicer le gloria del Senior (2 Corinthios 3:18).  Hic le Evangelio es appellate "un lege" [νόμον τέλειον τὸν τῆς ἐλευθερίας], non in senso stricte de preceptos establite e facite applicar sub sanctiones penal, ma in le senso de instruction, inseniamento o doctrina, le mesmo que le hebreos appella Torah ( תּוֹרָה). Hinc nos trova que le Doctrina del Messia (que es nihil altere que le Evangelio) es appellate in le Vetule Testamento "Le Lege [o doctrina, inseniamento] del Senior" (Isaia 42:4) e in le Nove Testamento "le Lege [o doctrina] del Fide" (Romanos 3:27).
  17. Iste Lege (o doctrina) es perfecte  [νόμον τέλειον τὸν τῆς ἐλευθερίας] (cfr. Salmo 19:7), proque il es un plano de veritates, que contine tote le veritate como illo es in Jesus, un ver tresor de sapientia e de cognoscentia (Colossense 2:3). Illo es perfecte alsi proque es un revelation de cosas perfecte (complite): del perfecte (complite) justitia de Christo, de su perfecte (complite) justification, del plen pardono del peccato per medio de ille, del complete e plen salvation que ille opera. In ultra illo es perfecte proque illo conduce a Christo, in le qual habita le perfection.
  18. Iste lege es "le Lege del libertate" [νόμον τέλειον τὸν τῆς ἐλευθερίας (1:25), νόμου ἐλευθερίας (2:12)], proque illo ha le libertate quam su subjecto, que tracta del libertate, o que concerne le libertate que es le resultato del obra de Christo in le credentes. Le Evangelio proclama al animas captive le libertate ex le peccato que subjecta a servage, ex le captivitate de Satana; illo es le parola de veritate que rende libere ex le captivitate al lege; que da libertate e harditessa de approximar se al throno del gratia (Ephesios 3:12); que conduce al libertate del gratia in iste vita (2 Corinthios 3:17; Galatas 5:13) e al gloriose libertate del filios de Deo in le preterea (Romanos 8:21).
  19. O “persevera”.