Page:PL Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. T. 1.djvu/238

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has not been proofread.


1989, gr. kat. 225, izrael. 23: razem 2137. Należy do rzym. i grec. kat. par. w Samborze. Wieś ta posiada szkołę etatową i kopalnię wę- gla towarzystwa handlowego produktów le- śnych. Właściciel większej posiadłości Sewe- ryn hr. Badeni. Biskul)ia Kopa, niem. Bisclwfskoppe, szczyt w górach sudeckich, w księstwie opawskiem, 2751 st. par. wys., ob.AI'noldsdol'f. Biskupia 'Vola, wś poduchowna, o 4 w. na prawo od linii dr. zel. Warsz. Vied., mię- dzy stacyami Rokiciny i Baby, we wzgórzy- stem połozeniu. W 1827 r. było tu 48 dm., 308 mk. Biskupice. Biskupie, Bislcupiec, nazwy te noszą liczne wsie, należącG w przeszłości do dÓbr biskupich, które albo z przejściem w pOfiadanie du- chowieństwa zamieniły swą dawną nazwę, albo też były to wsie nowoosadzane i zakladane przez bi- I!Ikupów:. Br. Ch. Biskul)ice, 1.) os. miejska, przedtem mko nad rz. Giełczew, pow. lubelski, gm. Jaszczów, par. Biskupice, odI. od Lublina 29 w., od War- szawy 184. Posiada kościół par. murowany z 1730 r., szkołę początkową. W 1827 r. by- ło tu 61 dm. i 546 mk., w 1859 r. 87 dm. i 807 mk. B. załozone zostały prawdopodobnie przez Zbigniewa Oleśnickiego, kardynała i bi- skupa krakowskiego, który tu, jako w majątku należącym do dóbr stołowych biskupów kra- kowskich, założył parafią i wystawił w 1444 r. kościół drewniany z modrzewia, który prze- trwał do 1730 r. Długosz odróżnia wyraźnie B. wieś (villa) należąca do par. w B. mieście (oppidum), widocznie więc powstało miasteczko na części ziemi należącej do wsi B. Miasto miało wtedy 20 łanów, wieś zaś 9 łanów. Oleśnicki urządził tu na rzece Giełczew staw i młyn. (Długosz II, 549. Tyg. lU. 1863, VII, 228). 2.) B., wś i folw. nad rz. Dłubnią, pow. miechowski, gm. i par. Iwanowice, odI. od Miechowa 22 w. W 1827 r. było tu 27 dm. i 195 mk., obecnie 27 dm. i 200 mk., obszar gruntów dworskich 376 m.; włościań- skich 239 m. Dobra B. wraz z wsią Zagaje należały do biskupstwa krakowskiego; pierwo- tnie wieś ta zwaną była Pieczeniegi i w roku 1322 nadaną została na uposażenie altaryi św. Małgorzaty, przy katedrze krakowskiej. Dłu- gosz wspomina (I, 206), że za jego czasów no- siła już nazwę B. Później stała się uposaze- niem seminaryum krakowskiego, i ztąd zwaną była: B. seminaryjskie. W 1874 r. przy roz- dziale funduszów duchowieństwa krakowskiego przeszła B. na rzecz rządu, a w r. 1877 przez publiczną licytacyą sprzedaną została za 31005 rs. 3.) B., zwane niegdyś Pruskie, wś nad rz. Szreniawą, pow. miechowski, o 3 w. na zach. od Miechowa. W 1827 r. było tu 33 dm. i 141 mk., obecnie 48 dm. i 286 mk.; gruntów włośc. 969 m.; młyn wodny. B. jestto osada wielce starożytna., czego dowodem jest tu od- kryte przed kilku laty cmentarzysko po- gańskie; u Długosza, przy wskazaniu granic sąsiedniej wsi Komorowa, do klasztoru mie- chowskiego wtedy należącej, wspomniana pod nazwą Biskupie; lecz czyjąby była własnością nie ma śladu; wnosić wypada z miana, że była. dziedzictwem biskupów. Z ostatnich tylko CZ[- sów wiemy, ze należała do dóbr Prusy, w okn:- gu krakowskim położonych, i za rządu austrya- ckiego sprzedaną została Teresie Gaszyilskiej, następnie stała się własnością dziedzica przy- ległych dóbr Rzerzuśnia Teofila Szyca. .Fol- warku tu nigdy nie było, tylko dwór posiadał niewielkie łąki nad Srr.reniawą, kawałek gTun- tu komisarski zwany, młyn i propinacy,!!, nadto włościanic odrabiali. 4.). B., wś, pow. olku- ski, gm. i par. Pilica. W 1827 r. było tu 21 dm. i 168 mk. 5.) B., wś, pow.stopnicki, gm. Pacanów, par. Zborówek. W 1827 r. było tu 40 dm. i 209 mk. 6.) n., wś, pow. pińczowski, gmina Złota, parafia Pełczyska. W 1827 r. było tu 19 dm. i 127 mk. 7.) B., wś nad rz. Szreniawą, pow. piilCzowski, g'm. i par. Ksi,!!żnica Wielka. W 1827 r. było tu 22 dm., 140 mk. 8.) Ił., wś, pow. opatowski, gm. :Modliborzyce, par. Opatów. 9.) B., wś, rządowa i folw., pow. częstochowski, gmina Olsztyn, par. Przybyszów, o 6 w. na półn. wschód od Poraj a, st. dr. żel. Warsz. Wied. Nalczały do starostwa olsztyilskiego; była tu kuźnica w XVI w. W 1827 r. było tu 53 dm. i 189 mk.; abecnie mają 72 dm. 10.) B., wś, pow. sieradzki, gm. Charłupia mała, par. Charłupia mała, o 7 w. od Sieradza, rozległo- ści morg 884, w tem gruntów dworskich 650 m., włościańskich 234 m. Ziemia urodzajna, gospodarstwa tak dworskie jakoteż i włościall- skie zamożne. Ludn. katol. 453, ewang. 3: ra- zem 456 dusz. W 1827 było 26 dm., 222 mk. Szkoła elementarna na 58 uczniów. 11.) B., wś, pow. kaliski, gm. Brudzew kaliski, par. Blizanów. W 1827 r. było tu 16 dm. i 122 mk. 12.) B. Smolane, wś, pow. kaliski, gm. Kalisz, par. Kościelna wieś. W 1827 r. było tu 14 dm. i 115 mk. 13.) B., wś, pow. koniń- ski, gm. Rzgów, par. Królikowo. Rozl. 3250 m., ludno 401, grunt żytni, dużo łąk i lasu, mnó- stwo zwierzyny. Gorzelnia parowa. Od Koni- na w. 22. W 1827 r. było tu 20 dm. i 280 mk. 14). B., wś, pow. nieszawski, gmina Piotrków, par. Radziejow, 517 morg obszaru 15.) B., wś, pow. grójecki, gm. Lechanice, par. Wrociszew. W 1827 r. było tu 15 dm. i 166 mk. 16.)B., wś, pow. błoński, gm. He- lenów, par. Rokitno; w 1827 r. było 22 dm. i 114 mk.; obecnie 185 mk. 17.) B., wieś włośc., osada rządowa, młyn i karczma, pow. płocki, gm. i par. BrwilnQ, przy ujściu rzeczki Skrwy do Wisły; wieś włośc. zajmuje po-