Page:PL Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. T. 1.djvu/226

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has not been proofread.


byckiego dyecezyi przemYBkiej; posiada szkołę etatową. Właściciel większej posiadłości; spad- kobiercy Maurycego Kolischera. 2.) B., z przy- siołkiem Manastyrek, wieś, pow. zaleszczycki, nad Beretem z lew. brz., o 2 mile odZaleszczyk. Przestrzeni posiadłość większa obejmuje roli 01'. 1369, łąk i ogrodów 95, past. 125, lasu 1336 morg.; posiadłość mniej. roli ornej 3668, łąk i ogrod. 284, past. 321 morgo Ma tez duzą winnicę. Ludność rzym. kat. 102, gr. kat. 2096, izrael. 57, razem 2255. Nalezy do rzym. kat. parafii w Głęb Jczku, gr. kat. par. ma w miejscu, która nalezy do dekanatu skalskie- go dyecezyi lwowskiej; w wioskach Bilcze, Dobrykąt liczy 2816, w Manasterku 261, razem 3173 parafian. Ma tez szkołę l-klasową. P. Kirkor w rysie swej" Wycieczki na Podo- le", opisuje słynną jaskinię w Bilczu w ten sposób: wejście do jaskini jeet na niwie, nizkie, tak, że na czworakach z dziesięć kroków peł- zać potrzeba; następnie wchodzi się do salonów, kuratyrzy, istnego labiryntu, tak, ze zapusz- czać się w głąb bez szpagatu jest istotnie nie- niebezpiecznie. Jaskinie mają alabastrowe ścia- ny, stalaktytami okryte, wysokości dwu metr. 70 cmt., i chociaż pan Kirkor z p. B. Koziebro- dzkim półtorej godziny w głąb się zapuszczali, mimo tego u kresu jaskiń nie stanęli. Nachy- lenie jest tak wielkie, że nawet w środku miej- scami iść wyprostowanym nie można. Tyle pan Kirkor. Pierwszą wiadomość o jej odkry- ciu podał nieznany niemiecki, literą, D. podpi- sany autor w wychodzącem we Lwowie r. 1822 czasopiśmie niemieckiem "Miscellen" Nr. 60, gdzie skreślił zdarzenie odkrycia tej ja- skini przez Jana Chmieleckiego, dzierZawcę Bilcza, oraz przedmioty podówczas w niej zna- lezione, mianowicie kości ludzkie i zwierzęce, naczynia gliniane, monety rzymskie: Honoryu- sza i Hadriana, i inne rzeczy. Widoczna, ze już za czasów rzymskich była znaną i zamie- szkałą. Oryginalne sprawozdanie odnalezie- nia jaskini w Bilczu posiada gabinet archeolo- giczny uniwersytetu jagielollskiego. Czyt. "Beschreibung der bei Bilcze, Czortkower Krei- ses in Galizien, Podolischer Gegend, entdeck- ten unterirdischen Hoehlen". Hormavr's Arch. 1823, Nr. 57, sq. Właścicielem B. .iest Adam ks. Sapieha. Zowią też B. Bilicze B. R. Biłcze-Volica, st. dr. zel. Arcyks. Albre- chta, między Mikołajowem-Drohowyze a Uher- skiem-Dobrzany, o 58 kilom. ode Lwowa. Biłczew, pow. koniński, gm. i par. Kramsk, od Konina odl. 17 w. Są tu 2 szkoły elemen- tarne, katolicka i ewangelicka, pokłady torfu. W 1827 r. było 17 dm. i 140 mk.; obecnie 288 mk. i 707 m. obszaru. Bilezew, 1.) wieś, pow. odolanowski; 3 dm., 35 mk., wszyscy kat.; 7 analf. 2.) B., domin., pOW. odolanowski, 2 miejsc.: 1) D.; 2) Kowa- lew; 1443 morg rozl.; 6 dm.; 115 mk.; 11 ew.; 104 kat.; 51 analf.; st. poczt. Skalmierzyce o 4 kil.; st. kol. żel. Ostrowo, o 12 kil. M. St. Uiłczów, Wś, pow. 8topnicki, gm.Olganów, par. Chotel Czerwony. W 1827 r. było tu 22 dm. i 150 mk. Bilczyce, wś, pow. wielicki, o 4 kil. od Gdowa, w par. rz. kat. Gdów. Bilczyn, wś, pow. ostrogski, na połud. zaeh. od Ostroga, o 22 W. a na zach. od Zasławia o 6 wiorst. Niegdyś nalezała do ks. Jabłonow- skich a w 1840 r. przeszła w dziedzictwo Gor- łowa; pokład dolny kredowy a z wierzchu po- pielata ziemia z przymieszką glinki i zapewne od białawej ziemi nazwisko otrzymała; położe- nie górzyste, domy włościańskie na górach i do- linach porozrzucane, przy każdym sad drzew owocowych. Jest tu cerkiew parafialna i szko- ła wiejska. Z. Rói. Bilczynka, wieś, powiat zasławski, i fol- wark nalezący do zasławskiego klucza dóbr sławuckich. Bihlerweitschell (niem), wś, pow. stolu- piański, kośc. ewang., ludno kat. i ew.. niemie- ckim i litewskim mówi językiem, o 3 kil. oli Ejtkun, pokłady torfu, st. p., 311 mk. Bildschoen, ob. Bielczyny. Bileckie, wś, pow.latyczowski, gm. Wój- towce, dusz męz. 129; ziemi dworskiej 892 dz.; nalezy do hr. Morkowa. Bilejka, ob. Meia. Bilellka, potok w obr. gm. Majdana 5red- niego w pow. nadwórniai-łskim, wypływa z pod wzgórz zwanych Chorosną; z potokiem Rynni- stym tworzy potok Babiankę. Br. G. Biletówka, błędna ale stale utrzymująca się w książkach nazwa wsi; Biliłówka (ob.). Bilew, wś, nad rz. Grysią, pow. łaski, gm. Pruszków, par. Iarzenin, na lewo od drogi bi- tej z Łasku do Zdullskiej Woli, o 8 w. na zach. od Łasku. W 1827 r. było tu 15 dm. i 132 mk., obecnie 16 dm. Bilice, ob. Bylice. Bilicz, rus. Biłycz (dolny i górny), wś, pow. staromiejBki, o 4 kil. od Starego miasta, w par. rz. kat. Stara sól; gr. kat. parafią ma w miej- scu. Szkoła l-klasowa. Właściciel hr. Fr. MycieIski. IJilicze, wś, pow. kowelski, gm. Maciejów, w połowie rządowa, w polowie wlasność hr. MiączYllskich. Ia 40 dm., 240 mk., 462 dz. ziemi włok Gleba: piasek i glinka na pokła- dzie kredowym. Narzecze rusińskie. A. Br. Bilicze, ob. Bileze. Bilicze, niem. Bilitzen, wś, pow. jańsborBki. niedaleko st. p. Kwik. Biliezna, wś, pow. grybowski, w par. gr. kat. Izby, o 8 kil. od Grybowa, własność fuu- duszu relig'ijnego. Bilicznn, potok górski w obr. !;iU1. Bilieznr,