Page:PL Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. T. 1.djvu/164

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has not been proofread.


Z grodem tym się wiąże następujące wspo- mnienie. Gdy w,l043 r. umarł w. ks. kijow- ski Wsiewołod a Swiatopełk po nim w Kijowie obja,ł wielkoksia,żęce rządy, Połowey, dowie- dziawszy się o śmierci "Wsiewołoda i przycią- gnąwszy ze stepów, oblegli (mówi kronikarz) gród Torczesk. :Mieszkali w nim Torkowie, lud stepowy tak jak i Połowcy, ale który, po- rzuciwszy zycie koczownicze, hołdował Rusi, osiadłszy na jej }nańcach wzdłuz rz. Stuhny i Rosi. W. ks. Swiatopełk kijowski, z Wło- dzimierzem Czernihowskim i Rościsławem Pere- jasławskim wyprawili się tedy dla dania od- sieczy Torczeskowi. Tymczasem, przeszedłszy rz. Stuhnę, zostali przez Połowców rozbici u Trypola, tak że Swiętopełk z Włodzimie- rzem ucieczką ratowali życie a Rościsław uto- nął w rz. Stuhnie. Po tem zwycięztwie tem przewazniej je8zcze Połowcy zaczęli oblegać Torczesk. Oblężenie ciągnęło się pl'7:ez 9 ty- godni, az w końcu Torkowie, zmorzeni głodem, poddali g-ród, który Połowcy spalili ogniem, ludzi rozdzielili, wiedli do swoich koszów, do swoich krewnych i swoich pobratymów. Z pew- nością że gród ten zniszczony już więcej nie powstał, zostawując w horodyszczu bezrady- ckiem swego dawnego istnienia jedyną pamią- tkę. Kiedy B. osiedliły się na posadzie zburzo- nego Torczeska, niewiadomo. Położenic atoli wsi tej u samego brodu na rz. Stuhnie, którędy tak później Tatarzy jak dawniej Połowcy za- wsze łatwy mogli mieć wstęp do kraju, nie dawało z pewnością przez długi czas osiedlić się mieszkallCom, pomimo aż trzech obronnych horodyszcz ,i boru w blizkości. Dopiero pod rokiem 1632 dowiadujemy się z akt, że B.należfły do monasteru kijowsko- pieczarskiego. Jeszcze w 17 wieku wielkie bory tu zalegały; biegiem Stuhny od strony Dniepru nicprzystępne bło- ta (bezradyckie, bezrodzickie zwane i według Fundukleja mające 7 w. dł., 1 w. szer.) a przed Stuhną stepy. Bród tutejszy na Stu- hnie był dla najezdników jedynem w tej stro- nie moz1iwem przejściem. :Mieszkańców w No- wych B. jest 425, w starych 766. W No- wych B. jest cerkiew z 1'.1727, mająca 101 dzies. gruntu. E. R. Bezulka, potok wypływający w obrębie gminy Rzyczki, w pow. kosowskim, w połu- dniowej jej stronie; płynie zrazu na północny wschód, poczem zwraca się na wschód i prze- chodzi w obręb gminy Jaworowa, płynąc juz- to debrami leśnemi, już też łąkami, i po półmi- lowym biegu uchodzi z lewego brzegu do Ry- bnicy, wpadającej do Czeremoszu. Najważ- niejszy jej dopływ jest rrarnaszory. Bl'. G. Bezunka (niem.), właściwie Pszczonka, folw. dóbr :Maciejów na Szląsku pruskim. UezUlI, rz., rozG-ranicza pow. witebski od liuraskiego. dęć. Bezwola, wś i folw., pow. radzyński, gm. Lisiawólka, par. Wohyń; cerkiew rusillska. W 1827 r. miała 162 dm. i 691 mk.; obecnie 1034 mk. i 3906 m, obszaru. Beżejów, wieś, pow. sokalski, o 2 mile na południo-zachód od Sokala, o trzy ćwierei mili na półn.-wsch. od Bełza. Okolica sławna z bełzkiej ziemi, na której najlepiej z całej Ga- licyi udaje się pszenica sandomierska. })rze- strzeni ma posiadłość większa roli ornej 181, łąk i ogrodów 9, pastwisk 4 morgi austr.; po- siadłość mniejsza roli ornej 468, łąk i ogrodów 67, pastwisk 8 morgów austr. Ludności ma rzym. kat. 38, gr. kat. 256, izrael. 9. Wieś ta należy do rz,' kat parafii w Ostrowie, a p'. kat. parafii w Zabczu murowanem. B. R. Iłeżnica, ob. Bieimca. Ueźnik, (właść. Brzeinilc), wieś i folwark nad rz. V ężownicą, pow. opoezYllski, gmina i par, SkrzYIlsko. W r. 1827 miała 1 a dm. i 140 mk. Bę..., ob. Bem.... Ben... Bębln lub Bernblo (por. Bebelno), wś, pow. olkuski, gm. Ojców, pal'. Biały kościół. Leży na drodze z Ozajowic do Będkowic, na wyży- nie pomięd7.Y doliną ojcowską a Bętkowską. W 15 w. należała do dóbr królewskich (Dłu- gosz II 5;3). W 1827 1'. miała 56 dm. i 338 mieszko Bl'. Ch. B(:bn(t', 1). wś, pow. wielullski, gm. Kono- pnica, par. Osyaków. W 18271'. było tu 16 dm. i 157 mk. 2). Ił., wś, pow. konecki. gm. Gowarczew, par. KOIlskie. W 1827 było tu 26 dm., 170 mk. 3). B., ob. Bębnoll'o. lłbnóVka, 1.) Ił. mała, wś, pow. prosku- rowski, gm. J urYl1ce, 366 dusz męz., 384 dz. ziemi włośc. Ziemi nzywal. dworskiej a74 dz., należała do Cieszkowskich, dziś ltomana Po- pławskieg'o; ma kamiell wapienny i glinę do- brą na eegłę. 2). B. wielka, duża wś, pow. proskurowski, gmina Czarny-Ostrów, 600 dusI'. męz. włości i 137 jednodw.; 1529 dz. ziemi włośc.; ziemi dworskiej z Serhijówką 3579 dz.; nalezała do Krasińskich, dziś Jodki. Jest i tu kamie]'l wapienny. Dr. M. Blibnówko, 1.) folw. IU'Yw., pow. mławski, gm, I{atowo, par. ]{adzanowo, rozl. 781 m., w tem gruntu ornogo 425 morgo 2.) n., wieś drobnej szlachty, pow. mławski, gm. Ratowo, parafii Radzanowo, posiada. 3 budynki, miesz- kalWów liczy 12 męz., 15 kob.; powierzchni morgów 107, w tej liczbic 74 morgi gruntu ornego. Bębnowo, 1.) albo Adolfowo, wś, powiat mławski, gm. Ratowo, par. Radzanowo, liczy mieszko 209 (męz. 96, kob.113), budynków 35, wtem mieszkalnyeh 12. 2). B., ob. Bę- bn6w. Blibny, ob. Bartkowa. Blichy, 1.) wiei włośc" pow. płocki, gm.