Page:PL Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. T. 1.djvu/162

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has not been proofread.


Hlicki. Leży przy drodze z Pacanowa do Po- łańca. Wieś ta była właśnością rodu J astrzęb- ców. ,V ojciech Jastrzębiec, bisk. krakowski, wystawił tu na miejscu drewnianeg'o mnrowa- ny kościół w 1407 r. a w 1421 r. osadził kś. Paulinów i oddał im B. na utrzymanie klaszto- ru (Długosz lU 124,5). Obecnie kościół tcn jest parafialnym. W 1827 r. B. liczyła 39 dm. i 254 mk. Par. B. dek. stopnickicgo, 3404 dusz. Br. Ch. IJesztanków, Bas.ztanMw, wieś, pow. olho- polski: 808 dusz męz., 1,944 dzies. ziemi włośc. a 4505 dworskiej. :Należała dawniej do Urba- nowskich, dziH do Eustachego J ełowickiego. Beszyce, Bęszyce, dolnc i g'órne, wsie l"i:ado- we, pow. sandomirski, gm. i par. Koprzywnica. Wspomina obic już Długosz (III, 377). W r. 1827 liczyły 12 dm. i 73 mk. Besz'Il(), wś, pow. włocławski, gm. Lu- bień, par. Białotarsi" W 1827 miała 9 dm. i 156 mk., obszaru 631 m. Dobra B. liczą, w swoim obrębie wsie: Konibród, Sokulec, Ziemowizna, Kowalki, osada Józefowo, oi.mły- narska Ziemowizna i CZęHĆ Szewa małcgo. Iłetgołn, ob. Betygoła. Betlanowce, węg. Bethlellfab.:a, niem Be- tlielsd01f, wieś w hr. spiskiem (W ęg.). kościół kato!. filial., płóciennictwo, 605 mk. H. 111. Iłetsche, ob. Pszczew. IJettlel', st. dr. żel. Banreve-Dohs7.yna, mię- dzy Rożnowem a Dobszyną, na .W ęgrzech. Betygoła, Betgoła, po żm. Betźgała, mko, pow. kowieński, o 74 w. od Kowna. Kościół paraf. katolicki św. Mikołaja, drewniany, zbu- dowany 1416 przez w. ks. lit. Witolda, odno- wiony 1851 przez parafian. Parafia katolicka dekanatu wielońskicgo: dusz 7927; kaplica na cmentarzu w B. Filie w U gianach, Polepiach i lVliłoszajcach (pod wezw. Chrystusa Ukrzy- żowanego, drewniana, zbudowana 1785 przez obyw. Januszkiewicza). B. lcży u zbieg'u We- wil'ŻY z Dubissą, na dwóch wyniosłych gó- rach. Tu Witold i Jagiełło pierwszy kOHciół fundowali; tu mieszkał arcykapłan pogałlski Gintowt. Krzyżacy zwali B. ,,11ctgale" i czę- sto pustoszyli okolicę, kusząc się o zdobycic Aukajmu na górze Pilkałnas tuż pod B. Roku 1706 była tu potyczka ze 8zwedami. Połowa parafii B. nalezy do pow. kowicllskiego, poło- wa do rossiellskiego. P. 8. Beuthell, ob. Bytom i Budyssa niższa. Deutnersdorf, ob. Bartna strona. Deversdorf, ob. Bobl'ownik. Bewern, ob. Bebl'a. IJeyel'll, ob. RaI/dań. lłeyer!5dorf, ob. PźOt1'OWO. Beyditten i Beynuhnen, kilka w"i w Pru- siech wschodnich, w 110W. f Y 1'1 ą(h: k im, króle- wieckim, darkiańskim. Be,'nuhnen, wś, pow. darkiauski; jest tu Bez. cenny gabinet odlewów gipsowych p. Faren- heida. Beznnka, rzeka, lewy dopływ Wilii, ucho- dzi niedaleko i powyzej WilllL Iłezbrlldy, Bezbródy, wś, pow. zloczowski, leży nad rzeczką Pełtew, oddalona o pół mili od Kutkorza a 2 mile na północ od Glinian. o milę na południe od Buska. Okolica tutej- sza należy do najżyzniejszych w Ga.licyi, zie- mia czarna i ciężka, pokład jej nadzwyc7.aj głęboki, położenie równe, niskie, sianożęcia. do- skonałe, lasu poddostatkiem. Przestrzeni obej- muje posiadłość większa roli orncj 411, łąk i ogrodów 108, pastwisk 25, lasu 853 mórg; posiadłość mnicjsza roli ornej 334, łąk i ogro- dów 238, pastwisk 21, lasu 82 m. a. I...udno- ści ma rzym. kat. 276, gr. kat. 353, izraelitów 56: razem 685. Wieś ta należy do rzym. kaC i gr. kat. parafii w Kutkorzu i jest tcj ostatniej filią. Szkołę ma filialną. Właściciel Henryk hr. Eączyński. BezdallY, WE, pow. wilejski, i majętnoHĆ przeważnie leśna, około 6,000 dzies. ohszaru zawierająca, w parafii NiemcnczYllskiej, nad rzeką Wilią, położona, o 24 'v. od Wilna odle- gła, ze st. dr. ze!. Petersb.- ,V arsz. t. n. (między Wilejską, a Druzyłami). Majętność ta, jak świadczą dokumenty w archiwum teraźniej- szego dziedzica zachowane, nadaną była w ro- ku 1516 feria tertia post festum S. S. Omnium (4 listopada) przez Zygmunta I króla polskieg'o Ulrykowi Hozyuszowi, horodniczemu wilcll- skiemu, ojcu wiekopomnego Stanisława Hozyu- sza, od tej posiadłości przezwanego na Litwic "Bezdany" (Patrz Pisma Adama Mickiewicza t. VII str. 157, wydanie Mcrzbacha z 1858 r.) a znanego w Europie pod nazwiskiem wielkie- go kardynała, który przewodniczył koncylium trydenckiemu wcharakterzc legata papieskiego. Po śmierci UIryka odziedzic7.ył B. młodszy syn jego Jan, a po nim syn Jana, UIryk Hozyusz, który w r. 1605 d. 1 marca sprzedał tę ma- jętność 7.a 5,000 złotych księdzu Wilczopol- skicmu, kanonikowi wileńskiemu, a ta sprze- dai tegoż dnia i roku konfirmowaną została. przez króla Zygmunta III. W kilka lat póź- nicj, t. j. 5 września 1609, ks. Wilczopolski pomicnionc dobra wieczYHcic darował ojcom jczuitom kolcgium wilcńskicgo i akt darowi- zny na rokach trojeckich wileńskich zeznał. Odtąd pozostawały onc wc władaniu O. O. J e- zuitów aż do kasaty ich zakonu. Po zniesie- niu zaś jcgo, dobra B. przywilej cm kl'. Stani- sława Augusta, datowanym z 12 lipca r. 1774, nadanc zotały dziedzictwem pisarzowi .W -go ks. Lit. (późniejszemu wojewodzie brzeskiemu)

Mikołajowi Łopacillskiemll z obowią,zkiem opła-

ty co rok na rzccz funduszu edukacyi narodo- wej 4 i pół procentów od wiec7.yście na tych dobrach lokowanej summy 72,222 złp., 6 gr.