Page:PL Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. T. 1.djvu/159

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has not been proofread.


wnie rozpoclera się najdaloj ku płn. W głąb kraju. Geologiczna budowa Beskidów jest bardzo jednostajna. Składają, one się z pia- skowca karpackiego, należącego do formacyi eocenicznej okresu trzeciorzędnego czyli keno- zoicznego, który pokryty jest cienką warstwą ziemi i miejscami tylko wydobywa sia, na po- wierzchnię. Tylko w zachodniej części wy- stępują na większym obszarze skały formacyi jurasowej i wapiennej okresu drugorzędneg'o czyli mezozoicznego i opasują dwoma pasmami pokłady piaskowca. Pasmo północne poczyna się w dolinie Beczwy, wchodzi do Galicyi koło Białej i ciąg'nie się równolegle z formaoyą pia- skowcową" która je wielokrotnie przerywa, przez okolice Andrychowa, Wadowic i Wie- liczki, az ku Bochni. W okolicy Tyiica przy- piera o to pasmo łańcuch pagórków tej samej iormacyi, wydłużający się az do brzegu Wisły koło Podgórza, który od zawartych w jego wa- pienilI buł krzemieni nazwano krzemionkami. Południowc pasmo przychodzi ze stolicy tren- czyńskiej przez dolinę Orawy do doliny nowo- tarskiej i występuje naj wybitniej w Pieninach na wyłomie Dunajca. W edług roprawy o Beskida0h, napisanej przez prof. Swistunia z Rzeszowa (czyt. "Sprawozdanie z gimnazyum rzeszowskiego" za rok 1876) podział powyzszy Tatomira (który i Karpaty lesiste zowie Bes- kidem "wysokim