Page:Aesop a tháinig go h-Éirinn, Cnuasach a II.djvu/26

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has not been proofread.

22

“ Caiṫfead a ḋéanaṁ,” arsa’n maċtífe. ‘ Uáim caillte Leif an ocras. Níor iṫeas blúire le ḋá lá.”

“ Ní maiṫ an ċiall dtnt mife ḋ'iṫe anoif,” 10 arsa’n madfa. “ Ní’l coṫuġaḋ fó ṁaiṫ orṁ le tamall, agup táim ana lom. Aċ beiḋ pósaḋ anso amáireaċ agus beiḋ ana ċoṫuġaḋ orm go ceann roinnt laeṫanta. Ansan beiḋ mé raṁar ḃfeaġ, aguf beiḋ rud éigin de ḃéile agat lonam má 15 ṫagann tú.”

“ Ḃ'ḟéroir go ḃfuil an ceart agat,” arsa’n maċtíre, agup d’imṫiġ fé.

Roinnt laeṫanta ’n-a ḋiaiġ san ġaḃ fé an treó aṁs* Ċonnaic fé an madra laistiġ de’n dorus*

20 “ Seaḋ,” ar feifean, “ tar ċugam amaċ anfo fé mar a ġeallais, go n-iṫead ṫú. 1f fíor an rud a dúḃraís- Uaoi’nn tú ag feuċaint go h-áluinn agus go feólṁar wdiu. 1s maiṫ a ḋeinif é gan leigint dom ṫú ḋ’iṫe an tá eile úd.”

25 “ An airiġeann tú leat mé ? ” arsan madra. “ Nuair a ḃéarfair am’ ċodlaḋ orm-sa aṁf lafmuiċ de’n dofuf, ná fan leif an gcóifire.”

An Múineaḋ.

Seaċain-fe aguf ná bíoḋ dálṫa an ṁadfa úd 30 oft. Ná tuiteaḋ do ċodlaḋ oft fa n-áit n-a ḃféadfaiḋ do naṁaiḋ teaċt a gan ḟiof oft. Ḃ’ḟéidir naċ é gaċ aon ṁaċtífe a ḋ'ḟanfaḋ leif an gcóifire an ċéad uaif féin.