Page:Aesop a tháinig go h-Éirinn, Cnuasach a II.djvu/27

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has not been proofread.

23

15.—AN MADA-RUAt) AGUS AN t-ApA.

Ḃuail an ḃeirt umá ċéile fa ċoill lá fuar» D’ḟeuċ an t-apa ar an sguaib ḃreaġ, ṁór, ḟada, ṫrḃmaiḋe a ḃi laistiar ar an mada-ruaḋ, agus gan aon fud laistiar aif féin idif é agus an fuaċc. 5

“ Féuċ,” ar soiḟean, “ a ṁada-ruaiḋ, tá ḃreif ṁór agus do ḋóiṫrn sa n-earḃall san atá ort-sa. Tá sé d’á ṫarrang ḟa draoib ad’ ḋiaiġ. Ḃéanfaḋ a leaṫ do ġnó-sa agus ḃéaḋ do ḋóiṫin mór ann. Daḃair dóṁ-sa cuid dé, agus ḃeiḋ mé ana 10 ḃuiḋeaċ díot.”

“ Ná bi am’ boḋraḋ, a fascail! ” arsa ’n mada-ruaḋ. “ Má tá earḃall ḃreaġ ofm is Uom féinig é. 1s é mo ċuid féin é. A leaṫ a ṫaḃairt ḋuit-se •’ Airiú, naċ ḃreaġ bog atá do ċfoiceann 15 ort! Ní ṫaḃarfad go deiṁin, ná oiread agus ruibe ḋe ḋuit. D’á mbéaḋ sé d’á ṫarrang sa draoib am’ ḋiaiġ go deó ní ḃfaġair-se aon ruibe ḋé. Ná bí ag ḃraṫ air go ḃfaġaif. Ní ṫaḃar- fainn mar ḟásaṁ duit aon ruiḃe ḋe ṫaḃairt 20 duit, feuċ.”

“ 0,” arsa ’n t-apa,” naċ neaṁmaiṫeaċ an duine ṫú ! ” agus d'imṫiġ sé.

An Múineaḋ.

“ Ḃíoḋ rud agat féin nó bí 1 n-a éaġmais,” 25 adeir an sean-ḟocal.