Page:Aesop a tháinig go h-Éirinn, Cnuasach a II.djvu/16

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has not been proofread.

12

40 luiċe bige fiii é ! AíIíIíú ! Is rnaiṫ an bail orrn indiu, áṁṫaċ, nás ṁarḃuiġeas í an lá úd a ḋúisiġ fí as mo ċodlaḋ mé. Aguf feuċ mar a ḋ’ḟéad fiacal luiċíne bige rud a ḋéanaṁ nár ḟéad neart leóṁain a ḋéanaṁ ! ’’

45 An Múineaḋ.

“ Ar sgáṫ a ċéile a ṁairid na ḋaoine,”

lag agus láidir, uasal a’f íseal.

Ná dein neaṁníḋ de ċasadaf aon duine, bíoḋ an duine lag nó láidir. An t-é is lúġa neart, 50 ní ḟeadaraís ná gur b’é if mó ḟóirfeaḋ osc i n-am do ġátair.

“ Tar a éis a tuigtear gaċ beast.”

7.—AN FEAR FEASA.

Ḃí an fear feafa i lár an aoiiaiġ, agus an fiof a d’iarrad gaċ aoinne air ṫtigaḋ fé ḋó é aċ díol as. Ḃí na daoine ḃailiġṫe ’n-a ṫímpal agus é ag taḃairt gaċ aon tfaġas eóluif dóiḃ, agus 5 ag fáġail an aisgid go tiuġ. Do riṫ fear ifteaċ ’n-a measg.

“ A ḟir an ḟeasa,” ar feisean, “ ta do ṫiġ tsé ṫeine ! ”

Do riṫ an ḟear feasa fé ḋéin a ṫíġḟ. Do labais 10 ḋuine de’n ṁuintir a ḃí ag fáġail an ḟeafa uaiḋ agiis ag ḋíol as.