Page:Aesop a tháinig go h-Éirinn, Cnuasach a II.djvu/15

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has not been proofread.

11

liom-sa do ṁarḃuġaḋ. Leig m’anam liom agus 10 cúiteóċad leat é lá éigin!”

Ċuir sé sgeartaḋ gáire as, agus ṫóg sé an lapa ḋi.

“Táim ana ḃuiḋeaċ ḋíot, a ríġ,” ar sise, “agus go deiṁin ní ḟágfad an deiġ-ġníoṁ gan cúiteaṁ 15 leat!”

Níor ḋein fé aċ gáire eile ċur as agus síneaḋ arís. D’imṫiġ an luiċín.

Tamall ’n-a ḋiaiġ san do ṫárla go raiḃ an leóṁan ag gaḃáil tríd an gcoill agus gur rugaḋ 20 air i líontaiḃ a cuireaḋ ann, d’aon ġnó, ċun beirṫe air. IIuair a fuair fé go raiḃ beirṫe air go daingean agus ná raiḃ aon ḃreiṫ aige ar é féin a ḋ'ḟuasgailt, ċuir sé búirṫ as i dtreó gur ċriṫ an ċoill go léir. D’airiġ an luiċín an 25 ḃúisṫ agus fiúd fé ḋéin na h-áite í. Ċonnaic sí an leóṁan ceangailte go daingean ins na líontaiḃ.

“Ná bíoḋ ceist ort, a ríġ,” ar sise. “Déan- fad-sa an rud a ġeallas duit.”

Ṫáinig sí ċun na h-áite ’n-a raiḃ an snaiḋm 30 bunaiḋ, an snaiḋm ar a raiḃ na snaiḋmeana eile go léir ag braṫ. Ċrom sí ar an snaiḋm sin do ġearraḋ le n-a fiacalaiḃ. Ḃí taiṫiġe aici ar an saġas san oibre. Tar éis tamaill do ḃog aii tsnaiḋm. Ba ġearr gur ṫuit na ceangalaċa 35 go léis as a ċéile agus gur ġluais an leóṁan ag léiniriġ ar fuid na coille.

“Seaḋ!” ar seisean. “An rud nás ḟéad mo neart-sa go léir a ḋéanaṁ, do ḋein fiacal na