Page:Aesop a tháinig go h-Éirinn, Cnuasach a II.djvu/13

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has not been proofread.

9

Ná bíoḋ aon iontaoiḃ ċoíḋċe agat as do naṁaid aicionta, pé cor a ṫaḃarfaiḋ ṡé ḋó féin.


5.—AN LEÓṀAN AGUS ROINNT EILE BEIṪIḊEAĊ.

Ḋein an leóṁan agus roinnt eile beiṫiḋeaċ ceangal caradais le n-a ċéile. Ċuadar ċun cóṁnuiġṫe i lár na coille móire. D’iṁṫiġeadar lá ag fiaḋaċ. Ṁarḃuiġeadar fiaḋ breaġ mór beaṫuigṫe. Ḃí triúr eile láiṫreaċ nuair a leagaḋ 5 an fiaḋ, ceaṫrar acu ar fad. Do roinneaḋ an tseilg. Do deineaḋ ċeiṫre coda go cruinn de’n ḟiaḋ. D’ḟeuċ an leóṁan sa tíṁpal ar an dtriúr eile. Ċonnaic sé an beiṫir ag feuċaint ar ċeaṫraṁain de’n ḟeóil. Ḃuail sé lapa leis ar 10 an gceaṫraṁain sin.

“Is liom-sa an ċeaṫraṁaḋ so,” ar seisean, “ó ċeart mo ṡinnsear.”

Ċonnaic sé an fiaḋ-ċat agus an beiṫir i n-aon- ḟeaċt ag súil-ḟeuċaint ar an gceaṫraṁain 15 eile agus iad ag tosnuġaḋ ar ḋranntuġaḋ ċun a ċéile. Ḋruid sé anonn agus ḃuail sé lapa ar an gceaṫraṁain sin.

“Is liom-sa an ċeaṫraṁaḋ so,” ar seisean; mo ċion de’n tseilg. Aguṡ ’ṡ lioṁ an píosa 20 eile seo,” ar seisean, “mo ḋualgas ríġ. Agus i dtaoḃ an ṗíosa ḋeireannaiġ seo,” ar seisean, “tógfad féin é, mar tá ḟios agaṁ naċ mór liḃ