Biblia/Nove Testamento/Mattheo/Mattheo 22

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Le Biblia in Interlingua
Mattheo

Mattheo[edit]

22[edit]

Parabola del grande festa de nuptias[edit]

1Jesus les parlava itero in parabolas. Ille diceva: 2“Le Regno del Celos poterea esser comparate a un rege qui preparava un grande festa de nuptias pro su filio. 3Quando le banchetto esseva preste, ille mandava su servitores a vocar al nuptias le invitatos. Illes, tamen, refusava venir! 4Assi ille mandava altere servitores e les diceva: “Dice al invitatos: ‘Ecce, io preparava le prandio. Le tauros e le bestial ingrassiate ha essite macellate, e toto nunc es preste: veni al nuptias!’”. 5Le invitatos, tamen, les negligeva e iva via, uno a su ferma, un altere a su commercios. 6Alteres sasiva le messageros del rege, les insultava e les occideva.

7Propter isto le rege se infuriava e faceva sortir su armea pro destruer ille homicidas e pro comburer lor citate. 8Tunc ille diceva a su servitores: “Le nuptias es preste, e le invitatos non esseva digne de un tal honor. 29Vade, ergo al angulos del vias e invita quicunque vos trova!” 10Sortite sur le vias, le servitores congregava omnes qui illes trovava, tanto bon personas, quanto mal personas, e le hall del banchetto esseva plenate de gente.

11Quando, tamen, le rege veniva pro incontrar le invitatos, ille remarcava un homine qui non esseva vestite in maniera appropriate pro un tal nuptia. 12Le rege le diceva: “Amico, quomodo tu entrava hic sin un veste nuptial?”. Ille homine, tamen, non sapeva quid responder. 13Tunc le rege diceva a su attendentes: “Liga su pedes e su manos e jecta le foras in le tenebras, ubi il habera plancto e stridor de dentes”. 14Quia multes es le vocatos, ma poches es le electos”.

Impostos pro le imperator[edit]

15Tunc le Phariseos sortiva e se congregava ut trovar le maniera de trappar Jesus per su parolas ipse. 16Illes mandava alcunes de su discipulos con partisanos de Herodes e le diceva: “Magistro, nos sape que tu es verace e que tu doce le via de Deo in veritate, impartialmente e sin favorisar alicuno. 17Ergo dice a nos quid tu pensa super isto: ‘Esque il es licite pagar impostos a Cesar[1] o no?”. 18Jesus, tamen cognosceva lor intentiones malevolente e diceva: “Hypocritas! Quare me pone vos a proba? 19Monstra me le numisma empleate pro le imposto!”. Assi illes le dava un denario[2]. 20Jesus les diceva: “De qui es iste imagine e inscription?”. 21Illes le replicava: “De Cesar”. Ille les diceva: “Ergo retorna[3] a Cesar quid pertine a Cesar, e a Deo quid pertine a Deo”. 22Su responsa les stupefaceva, e illes le quitava e iva via.

Un discussion super le resurrection[edit]

23In ille mesme die le accedeva alicun Sadduceos (qui dice que il ha nulle resurrection) e le questionava assi: 24“Magistro, Moses diceva: ‘Si un homine mori sin haber filios, su fratre debe maritar se con le vidua e generar filios pro su fratre[4]’. 25Ora, il habeva septe fratres apud nos. Le primo se maritava e moriva, e quia ille non habeva filios, ille relinqueva su uxor a su fratre. 26Ma le secunde fratre moriva alsi, e le tertie fratre la maritava. Isto continuava assi con tote le septe fratres. 227inalmente, mesmo ille femina moriva. 28Ergo dice nos, in le resurrection, de qui ille femina essera le uxor? Quia omne septe habeva se maritate con illa[5]”. 29esus les respondeva: “Vostre error es que vos non cognosce le Scripturas, e vos non cognosce le potentia de Deo. 30Quia, quando le mortos resurgera[6], illes ni se maritara ni essera date in matrimonio, ma essera sicut le angelos in celo. 31Ora, in re le resurrection del mortos, esque vos nunquam legeva lo que Deo diceva super isto? 32‘Io es le Deo de Abraham, le Deo de Isaac, e le Deo de Jacobo[7]’. Ille non es le Deo del mortos, ma le Deo del viventes[8]”. 33Quando le turbas audiva isto, illes esseva stupefacite de su doctrina.

Le commandamento le plus eminente[edit]

34Ora, quando le Phariseos audiva que ille habeva reducite le Sadduceos al silentio, illes se congregava. 35E uno de illes, un experto del Lege de Moses[9], le questionava ut poner le a proba. 36Ille le diceva: “Magistro, qual commandamento in le Lege es le plus eminente?”. 37Jesus replicava: “Ama le Senior tu Deo con tote tu corde, con tote tu anima, con tote tu anima, e con tote tu mente[10]’. 38Isto es le prime e le plus eminente inter le commandamentos. 39Le secunde es simile a illo: ‘Ama tu proximo sicut te ipse[11]’. 40Le Lege integre e toto lo que es requirite per le prophetas es fundate[12] super iste duo commandamentos”.

Le Messia: filio de David e Senior[edit]

41Durante que le Phariseos esseva congregate, Jesus les questionava dicente: 42Que pensa vos in re le Christo[13]? De qui ille es filio?”. Illes replicava: “Ille es le filio de David”. 43Jesus respondeva: “Quomodo, ergo, David, parlante sub le inspiration del Spirito, voca le Christo ‘Mi Senior’? Quia David diceva: 44Le Senior diceva a mi Senior: Sede in le placia de honor[14] donec io va poner tu inimicos sub tu pedes[15]’? 45Si, ergo, David voca le Christo: ‘Mi Senior’, quomodo ille es su filio?”. 46E nemo poteva responder a su parolas, ni alicuno hardiva plus questionar le.

Notas[edit]

  1. O “al imperator roman”.
  2. Moneta roman.
  3. O “da”.
  4. Un citation de Deuteronomio 25:5. Iste practica es appellate Levirato. Cfr. alsi Ruth 4:1-12; Deuteronomio 25:5-10.
  5. O “la habeva”.
  6. O “in le tempore del resurrection”.
  7. n citation de Exodo 3:6.
  8. Con “le Deo del viventes” Jesus intende dicer que, si Deo poteva identificar se como le Deo de antique patriarchas, alora illes debeva esser ancora vivente quando Dedo parlava a Moses, e ergo illes debe esser resurgite.
  9. O “un doctor del lege”.
  10. Un citation de Deuteronomio 6:5.
  11. Un citation de Levitico 19:18.
  12. O “depende”.
  13. O “le Messia”.
  14. O “a mi dextera”.
  15. Un citation de Psalmo 110:1.