Jump to content

Page:Thesaurus Palaeohibernicus 2.djvu/271

From Wikisource
This page has been proofread.
225
Glosses on Priscian (Carlsruhe).

Priscian.

b. Codex Augiensis (Reichenau) cxxxii, nunc Carolsruhae adservatus.

f. 2a

…quod gratum fore credidi temperamentum1.. (ed. Hertz, i. p. 2)

Huius tamen1 operis te hortatorem sortitus2 iudicem3 quoque facio…

f. 10a

…ut ‘asbestus,’ ‘Asbustes[1]1… (i. p. 42)

f. 11a

‘gibbus1,’ ‘gibber2.’ (i. p. 46)

f. 11b

…‘immunis’1… (i. p. 49)

…‘mutta2,’ ‘Cotta[2]’… (i. p. 50)

f. 15a

Patronomicum est, quod a propriis tantummodo diriuatur patrum nominibus secundum formam Grecam, quod signi­ficat cum genitiuo primitiui filius uel nepos; ‘Aiacides1,’ Aiacis filius uel nepos. (i. p. 62)

A regibus siue conditoribus [scil. patronymica formantur] ‘Thesidae,’ ‘Cicropidæ,’ id est Athi­nenses, ‘Aeniadæ,’ ‘Romulidæ,’ id est Romani2. Idem [scil. Vergilius] in ui Æneidos3… (i. p. 64)


f. 2a

1: .i. húare nad tucus acht aní ruputhascide 2: . [in marg. l.] .i. ronertais damsa ɔdernain hicutrummus frimcheliu togu damsa anísin túsu ind­sainnud dia nertad sechcách 3: .i. cethuc cuimbri mulibuir

f. 10a

1: .i. nephathnachta[1]

f. 11a

1: .i. tuthle[3] 2: cnocc[4]

f. 11b

1: .i. dimáin 2: loimm

f. 15a

1: .i. a nomine aiax aiacos os in des condeni aiacides 2: [marg. l.] romuil dorosat ciuitatem aeneas rucinset indromáin[5] 3: [marg. d.] Arruscrib uirgilius ítitul xii librorum incipit .i. liber aeneidos rꝉ dutaithib­sin[6] · dupriscien nominatiuum hota[7] anaenidos isin .i. aeneis isairi duaisilbi do ascribend .i. duarbuid anominatiuum intan duarbuid ingenitin


f. 2a

1. i.e. since I have brought only what was necessary. 2. i.e. thou hast en­couraged me to do like my fellows. That is my choice, that thou especial­ly beyond every one should encourage it. 3. i.e. though I cite the brevity of my book.

f. 11a

1. i.e. unburied.

f. 11b

2. a drop[8].

f. 15a

1. so that it makes Aeacides. 2. Romulus has founded ciuitatem: from Aeneas the Romans have descended. 3. what Virgil has written in the title .xii. librorum ‘incipit primus liber Aeneidos’ etc. that shewed to Priscian the nomi­native from which is that Aeneidos, i.e. Aeneis. Therefore he (Priscian) ascribes to him (Virgil) the writing of it, i.e. he (Virgil) has set forth its nomi­native when he has set forth the genitive.

  1. 1.0 1.1 MS. asbutes, cf. Sg. 20a4
  2. MS. cotta
  3. cf. Sg. 22a6
  4. cf. Sg. 22a7
  5. cf. Sg. 31b5
  6. leg. dutaithbi sin, which is translated. W. S. leg. duaidbib sin ‘that will shew’? J. S.: cf. Prise, ed. Hertz i. p. 67, ll. 19, 20; sic aucto­ritate usus est Virgilius in tituli scrip­tione quo Aeneis in­scripsit
  7. MS. nota Holder
  8. the gloss loimm is intended for the following gutta
s. g. ii.
15