Jump to content

Page:Mga Binalaybay V.3.pdf/161

From Wikisource
This page has been validated.


153

EUSTAQUIO. Huo, Flavio, sa tingog ko Iya ikaw napasalig

Nga batunon ka Niya sa duog Yang' balaan,
Lamang higugmaon mo Sia sa gugma sang anak.

FLAVIO. Upod sa imo'ng nahandum nga padya nahulat ko

Nga natug-an mo sa akon... Tito, haksa ako!

EUSTAQUIO. Haksa sia kag kita mapatay gahaksanay!

IKALIMA NGA BAHIN
Nahaunang' Gwa
Si Claudio kag si Flavio

CLAUDIO. Sa katapusan, Flavio, ano sa imo kabuhi

Sarang ko mahulat?

FLAVIO. Naisip ko, mahal nga abyan,

Nga gahulat sa Langit sa akon duog nga matam-is
Kag hidait nga dayon; apang upod sa akon
Ikaw imo wala?

CLAUDIO. Nakita ko'ng amaynon

Nga kinaalam nagtuytoy sa imo paghangop
Sa alagyan diin tamayon nimo'ng imo kabuhi.

FLAVIO. Di sa gugmang' nasagap nakon ang kamatayon.

Ang katarungan gaagda sa akon sa amo nga isip.
Kon ang akon amay (ilikaw lang sang palad)
Magtuman mga sugo ni Adriano ako
Labi nga magabakod subong isang' bato
Kag akong nagabilang sa ilang di mabaluson
Ang natudlo sang Diwa akon nga padayunon.

CLAUDIO. Apang ining' pagtuo, Flavio, gapangayo

Sina'ng imo dugo?
Ginapangayo nian;
Apang, tan-awa, Claudio: kon luyag ko'ng mag-away