Page:Kambuja Suriya 1926-1927.djvu/38

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has not been proofread.


៦ – សច្ចំ វិហាយមតិសច្ចកវាទកេតុំ វាទាភិ រោ - បិតមនំ អតិអន្ធភូតំ បញ្ញាបទីបផលិតោ ជិតវា មុនិន្ទោ តន្ដេជសា ភវតុ តេ ជយមង្គ័លានិ ។ ព្រះមុនិន្ទពិនអ្នកប្រាជ្ញ រុងរឿងស្ងាចដោយបញ្ញា ផ្ចាញ់សច្ចកជានិគ្រន្ថៈក្រៅពុទ្ធវិន័យ ។ អធ្យាស្រ័យលះបង់ ពាក្យសត្យត្រង់តាមគាប់ចៃ សរសើរខ្លួនឯងនៃលើកកម្ពស់ដូចដងទង់ ។ បង្កើតមួរងងឹតដោយពោលឥតពាក្យទៀងត្រង់ ព្រះទ្រង់កំចាត់បង់ ដោយប្រទីបគឺបញ្ញា ។ រីជ័យមង្គលចូរមានដល់អ្នករាល់គ្នា ដោយតេជៈជយា ឈ្នះសច្ចកនិគ្រន្ថ ។ ៧ – នន្ទោបនន្ទកុដតំ វិពុទ្ធំ មហិទ្ធឹ បុត្តេន ថេរកុដ - តេន ទមាបយន្ដោ ឥទ្ធូបទេសវិធិនា ជិតវា មុនិ - ន្ទោ តន្ដេជសា ភវតុ តេ ជយមង្គ័លានិ ។ ព្រះមុនិន្ទពិនទ្រង់ញាណ ញ៉ាំងមោគ្គល្លានមានអំណាច ឲ្យប្លែងជានាគរាជ ទៅទូន្មានព្យុ សភុជង្គ ។ ឈ្មោះនន្ទោបននូ ចិត្តមោហន្ធរឿងឫទ្ធិរង្គ ទិដ្ឋិកាចទ្រនង់ ទ្រង់ផ្ចាញ់ដោយពិធីឈាន ។ គឺឲ្យឧបទេស ឫទ្ធិវិសេសដល់មោគ្គល្លាន ឫទ្ធិនាគអន្តរធាន ឱនចុះចាញ់ព្រះចេស្ដា ។ រីជ័យមង្គល ចូរមានដល់អ្នករាល់គ្នា ដោយតេជៈជយា ព្រះភគវាឈ្នះនាគហោង ។