Page:Kambuja Suriya 1926-1927.djvu/37

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has not been proofread.


៤ – ឧក្ខិត្ត ឧត្ដមតិហត្ថសុទារុណន្តំ នាវន្តិ យោ ជនបថង្គុ័លិមាលវន្តំ ឥទ្ធីភិសំខតមនោ ជិតវា មុនិន្ទោ តន្តេជសា ភវតុ តេ ជយមង្គ័លានិ ។ ព្រះមុនិន្ទពិនលោកត្រៃ មានព្រះទ័យធ្វើបាដិហារ ផ្ចាញ់ចោរអង្គុលីមារ មានកម្រងគឺម្រាមដៃ ។ នៃមនុស្សដែលគាត់កាត់ មកដោតចាត់ជាមាល័យ អង់អាចកំណាចក្រៃ ដ៏មានដៃស្ទាត់ប្រហារ។ កាន់ដាវងាកគ្រវី ដេញព្រះមុនីសាស្ត្រាចារ្យ ចម្ងាយផ្លូវកន្តារ កណ្ដាលព្រៃបីយោជន៍ណា ។ រីជ័យមង្គល ចូរមានដល់អ្នករាល់គ្នា ដោយតេជៈជយា ព្រះឈ្នះអង្គុលីមារ ។ ៥ – កត្វាន កដ្ឋមុទរំ ឥវ កម្ភិនីយា ចិញ្ចាយ ទុដ្ឋ - វចនំ ជនកាយមជ្ឈេ សន្ដេន សោមវិធិនា ជិត -

               វា មុនិន្ទោ  តន្ដេជសា  ភវតុ  តេ  ជយមង្គ័លានិ ។

ព្រះមុនិន្ទមានព្រះភាគ ផ្ចាញ់ទ្រុស្ដពាក្យនាងចិញ្ចា អំពើធ្វើដូចជាស្រីមានគភ៌ចាល់ចើសពោះ។ យកឈើធ្វើជាកូន ពន្ធពោះខ្លួនពោលទ្រគោះ ព្រះពុទ្ធឈ្នះកាលនោះ ដោយសមាចារពិធី ។ រម្ងាប់ពាក្យចណ្ឌាល នាកណ្ដាលជនប្រុសស្រី ចិញ្ចាចាញ់បារមី គឺសច្ចំពាក្យសត្យា ។ រីជ័យមង្គលចូរមានដល់អ្នករាល់គ្នា ដោយតេជជយា ព្រះសាស្ដាឈ្នះចិញ្ចា ។