Page:Aesop a tháinig go h-Éirinn, Cnuasach a II.djvu/20

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has not been proofread.

16

an ġaḋair úd an ḃluic orṫa, go cfuinn díreaċ. 35 An rud is náire ḋóiḃ, is dóiċ leó gur onóir dóiḃ é; agus an rud do b’ onóir dóiḃ, if dóiċ leó gur náire ġeóḃaidís d’á ḃárr* Agus, donas an sgéil ar fad, ní h-aon ṁaiṫ cóṁairle a leasa ṫaḃairt dóiḃ!

40 Is truaġ ná feuċaimíd orainn féin amaċ a’ súil dume eile!

“An t-é ná múineann Dia ní ṁúinid daoine é.”


10.—MERCURÍ AGUS AN SIÚINÉ1R.

Ḃí siúinéir ag teaċt ṫar an aḃainn i mbád. Do ṫuit a ṫuaġ isteaċ fa n-aḃainn uaiḋ. Ḃí fé cṁeaċta mura ḃféadfaḋ sé an tuaġ ḋ'ḟáġail ṫar n-ais as an aḃainn. Do liúiġ sé ar lílercurí 5 an tuaġ ṫaḃairt ċuige aníos as an aḃamn Ḃáinig truaġ ag Mercurí ḋó. Úáinig sé ċuige fa ḃád.

“Cár ṫuit an tuaġ uait, a ḟir ḃoiċt?” ar seisean.

Taisḃeáin sé an áit dó. Ċuaiḋ Mercurí síos 10 sa n-uisge ar ṁullaċ a ċinn agus ṫug sé leis aníos tuaġ. Tuaġ óir ab eaḋ í.

“An í sin do ṫuaġ?” ar seisean.

“Ó, ní h-í,” arsa ’n fear boċt. “Tuaġ óir is eaḋ í sin.”

15 Ċuaiḋ Mercurí síos arís agus ṫug sé leis aníos tuaġ eile, tuaġ airgiḋ.