Page:O kobiecie i o miłości.djvu/133

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has been proofread.


 Mężczyźni żenią się ze znużenia, kobiety z ciekawości; obie jednak strony stają się z czasem równie rozczarowanymi.


 Kobieta może mężczyznę tylko w ten sposób przerobić, że dręczy go tak gługo, aż wreszcie osobnik traci resztę przywiązania do życia.


 Dwadzieścia lat romantycznego życia robią z kobiety ruinę; ale dwadzieścia lat małżeństwa czynią z kobiety budynek rządowy.


 Jeżeli kobieta nie jest w możności nadać urok swym błędom, wtedy jest tylko istotą rodzaju żeńskiego.


 Księga życia zaczyna się od mężczyzny i kobiety w ogrodzie, a kończy się rewelacjami.


 Kobiety obchodzą się z mężczyznami, jak ludzkość z bogami: uwielbiają ich, i tak mężczyźni muszę sobie zadawać trud, by coś dla nich uczynić.


 Lubię mężczyzn, którzy maja przyszłość, i kobiety, które mają przeszłość.


 Kobiety pierwsze oświadczają się mężczyznom, a nie mężczyźni kobietom.