49
sa iyang kinabuhi! gitawag siya sa "Director sa
Liceo de Manila", ngadto sa buhatan niini. Ang
iyang dughan mikubag kusúg, giabut siya sa kahadlok nga, sa katapusan, iya nang mahibalu-an
sa babá niadto ang matu-od, mapait, makalilisang
uyamut.
—Leon, —misulti kaniya sa malumong tingug. ang "Director", tapus sila manglingkod—may mga higayon sa atong kinabuhi nga ang tawo magaki. nahanglan sa tanan niyang kaisug, aron ikåasdang sa mga dautang hitabú, bowahan sa ingon, niini, dili mahisukamod sa kaguol ang atong kalag, ug usá ning mga higayona, miabut alang kanimo, Leon.
—¿Ngano, ginoo "Director"?-maluspal kaayo, walá makapugong sa pag pangotana si Leon.— Unsay nahitabo sa amo? Nangamatay ba sila si Tatay?
—Walá man gani hino-on: —mitubag sa hinay ang "Director"-dili sama niana ang kadant nga nahitabo sa imong banay; apan..
—¡Unsa, unsa man, ginco "Director"? ¿Tug— ani ako intawon!
Mihilom kadiyat ang "Director" Midukó daw nagpalandong. Sa tapus ang pilá ka gutlo, misulti sa mabugnawag tingng:
—May pipila na karon ka semana, miábut sa akong mga dalunggan ang balita nga ang imong amahan ng us kaknyog nga ginganlag Kapitan. Jantoy, gipanakop sa mga Kostables, kay gipanagpasangilan nga mga pulahan.
—¿Ngano nga wala man ako intawon nimo suginli dayon, ginoo, "Director"?-Misum pó pagpangutana si Leon.
