ಬೆರಿ ಬೊಟ್ಟುನ ಪಾತೆರ
ತುಳು ನಮ್ಮಪ್ಪೆ ಬಾಸೆ, ನಮ್ಮ ಬಾಸೆ, ನಮ್ಮ ಮಣ್ಣಿದ ಬಾಸೆ, ನಮ್ಮ ನರಂಬು
ನಾಡಿಲೆಡ್ ನೆತ್ತೆರಾದ್ ಪರಪುನ ಬಾಸೆ, ಅದ್ಭುತ ಧ್ವನಿ ಸರಿ ದಿಂಜಿನ ಬಾಸೆ, ಅದ್ಭುತ ಪದ
ಸಂಪೊತ್ತು ಉಷ್ಣುನ ಬಾಸೆ, ಇಂಚಿನ ನಮ್ಮ ಬಾಸೆ ಬೊಕ್ಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಜಾಗತೀಕರಣೋದ
ಸವಾಲುಲೆನ ಎದುರು ಉಂತುದಿನ ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ದ ಸಂದರ್ಬೊಡು ಲಯ
ತಪ್ಪ೦ದಿದ್ದೊಡಾಂಡ ನಮ್ಮ ಮಣ್ಣಿದ, ನಮ್ಮ ನೆಲತ್ತ ಜೋಕ್ಲನ್ ಬಲವಾದ ಕಟ್ಟುನ
ಬೇಲೆಲು ನಿಚ್ಚ-ನಿರಂತರೊ ನಡತೊಂದೇ ಇಷ್ಟೊಡು. ಅಂಚಿನ ಬಾರೀ ಎಡ್ಡೆ ಬೇಲೆನ್
ಬೊಕ್ಕ ಬಾರೀ ಮಲ್ಲ ಬೇಲೆನ್ ಸತೀಶ್ ಅಗ್ಗಲ ಬೊಕ್ಕ ಅರೆನ ಕೂಟೊದಕ್ಕು ಮ
ಪನಿಯೆರೆ ಪೆರ್ಮೆಯಾಪುಂಡು.
ತುಳುವಪ್ಪೆ ಮಣ್ಡ್ ಪುಟ್ಟುದು ಮುಕ್ತ ಗಾಳ, ನೀರ್, ನುಪ್ಪು, ಪುದಪದ ತಾಂಗ್-
ತರ್ಕ್ಸ್ ಬುಳೆದ್, ತುಳು ಬಾಸೆದ ಬಗೆಟ್ ನಮ ಅಭಿಮಾನ ದೀವೊಂದು, ಅಯಿನ್
ಜೋಕೆಗ್ಲಾ ತೆರಿಪಾದ್ ಕಲ್ಪಾದ್ ಕೊರುಂಡ ನಮ ಮುಲ್ಲ ನೀರ್ ಪರಿನೆಕ್ ಸಾರ್ಥಕ
ಆವು. ಉಂದೆನ್ ಬುಡ್ಡು, ಜೋಕು ಬೇತೆನೇ ಬಾಸೆ ಕಲ್ಲಡ್ ಪಂದ್ ನಮ ಕೈ ಕಟ್ಟಿದ್
ಕುಲ್ಲಯಂಡ, ಮನಿಪಂದ ಇತ್ತಂಡ, ಜೋಕ್ಲು ಬೇತೆ ಬಾಸೆ ಪಾತೆರುನವೇ ಪೊಯ್ಲಿಂದು
ನಮ ಬುಡಿಯಂಡ ನಮ್ಮ ಬಾಸೆ ಒರಿಯುನಾಂಡಲ ಎಂಚ? ಬುಳೆವುನಾಂಡಲ ಎಂಚ?
ತುಳು ಒರಿಯೊಡುಂದಾಂಡ ಆ ಒರಿಪಾವುನ ಬೇಲೆ ಜೋಕೆ ಆವೊಡು, ಐಕ್
ಹಿರಿಯಾಯ್ತು, ಇಲ್ಲದಕ್ಲು, ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮೆರ್ ಬೆರಿ ಬೊಟ್ಟುನ ಬೇಲೆ ಮಲ್ಲೊಡಾಪುಂಡು.
ಜೋಕು ತುಳುಟು ಪಾತೆರ್ಯೆಂದಾಂಡ ಅಕ್ಲಿನ್ ದಾಯೆ ತುಳು ಪಾತೆರಿಯರ್, ನಮ್ಮ
ಮರಿಯಾದಿಗ್ ಕಮ್ಮಿ ಆಪುಂಡುಂದು ಪೊಡಿಪವಂದೆ ಅಲ್ಲು ನನಲಾತ್ ತುಳುಟು
ಪಾತೆರುನಂಚ ಪ್ರೇರಣೆ ಕೊರೊಡು.
ಜೋಕೆಗ್ ಜೋಕ್ಲ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮುಕಾಂತ್ರ ಒಂಟಿ ಬಾಸೆನ್ ಕಲ್ಪಾವುನ ಬೇಲೆ
ಸುಲಭ, ಎಲೈಲೈ ಜೋಕ್ಲಗ್ ಸುರು ಸುರೂಟು ಪ್ರಾಸ ಪದ್ಯೋಲೆನ ಮುಕಾಂತ್ರ, ಜೋಕ್ಲ
ಪದ್ಯೋಲೆನ ಮುಕಾಂತ್ರ್ಯ ಬಾಸೆನ್ ಕಾಂಡ ಅವು ತರೆತುಲಯಿ ಸಾಸಿತವಾದ್
ಉಂತುಂಡು.
ತುಳು ಜಾನಪದೊಟು ಜೋಕ್ಲ ಮನಸ್ಸೇ ಅರಳುನಂಚಿನ ಜೋಕ್ಲಗ್ ರಂಗಿತ
ಆಪುನಂಚಿನ ಅನ್ವೇತೋ ತುಳು ಜೋಕ್ಲ ಪದೊಕ್ಕು ಇತ್ತಂಡ್. ಅಯಿನ್ ಹಿರಿಯಕ್ಕು
ಜೋಕೆ ಎದುರು ಪನೊಂದು, ಜೋಕ್ಲೀನ್ ನಡಪಾವೊಂದು ತೆಅಪಾವೊಂದು ಕುಸಿ
ಪಡೆವೊಂದಿತ್ತೆರ್. ಆಂಡ ಅವು ಇತ್ತೆ ಪೂರಾ ಆಆದ್ ಪೋವೊಂದುಂಡು. ಅಂಚಿನೆನ್
ಪಂಡ್ದ್ ಕೊರ್ಪಿನ ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿನಕ್ಲುಲಾ ಇಜ್ಜೆರ್, ಉಷ್ಣನ ಅಪ್ಪೆ-ಅಮೆರೆಗ್
ಪುರುಸೊತ್ತುಲಾ ಇಜ್ಜಿ. ಇಂಚ ಪೂರ ಆದ್, ನಮ್ಮ ತುಳು ಇನಿ ನಮ್ಮ ಕೈಷ್ಣ ಕಾರುಂಡಾ
ಪನ್ದಿ ಪೋಡಿಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಚಿಂತಕೆರೆಗ್ ಸುರುವಾತ್೦ಡ್ ಒಂಜಿ ಬಾಸೆನ್ ಅಳಪೆರೆ ಸುಲಭ.
ಕಟ್ಟೆಗೆ ಬಾರೀ ಬಂಜ. ಅಂಚಾದ್ ನಮ್ಮ ತುಳು ಜೋಕ್ಲನ್ ನಮನೇ ಅಕ್ಸೆಗ್ ಬೋಡಾಪಿನ
ಸಾಹಿತ್ಯೋಲೆನ್ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಲ್ತದ್ ಬಾಸೆನ್ ಕಲ್ಲುನ ಉಮೇದ್ ಪುಟ್ಟವೊಡಾಪುಂಡು.
ತುಳು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಕಲೊಟ್ಟು ಜೊಲ್ಲೆಗಾದ್ ಮೂಡ್ಡು ಬತ್ತಿನ ಬರವುಲು ಬಾರೀ
ಕಮ್ಮಿ ఇని ನಮ ಜಾಗತೀಕರಣದ ಸಂದರ್ಭೋನು ಎದುರಿಸಾವೊಂದಿಪ್ಪುನ
ಪೊರ್ತುಡು, ನಮ್ಮ ಬಾಸೆ-ಸಾಹಿತ್ಯ-ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಒರಿದ್ ಬುಳೆವೊಡುಂದಾಂಡ ಐತ
ಬೇಲೆನ್ ಜೋಕ್ಲ ಮಟ್ಟೋಷ್ಟೇ ನಮ್ಮ ಸುರು ಮಲ್ಲೊಡು, ಜೋಕು ಬಾಸೆನ್ ಕಲ್ಲುನ,
ಬಾಸೆದ ಬಗೆಟ್ ಅಭಿಮಾನ ಬುಳಪಾವೊನುನ, ಬೇಲೆ ಎದ್ದೇ ಆವೊಡುಂದಾಂಡ ಜೋಕ್ಸ್
ಜೋಕುಲೆ ಉಚ್ಚಾರ
-127
