Mrějace lěćo

nadpis	Mrějace lěćo
awtor	Jan Radyserb Wjela
lěto	1909
žórło	texty.citanka.cz
licenca	public domain
nota	stary prawopis

    To sprócne lěćo šedźiwi
    A zastarjene stona
    A dycha wodych poslědni
    Přez łuki, haj a hona.

    Je bože słónčko wosłabło,
    A pruhi tupe sćele,
    A z mrózom khore lisće so
    Na zemju słabe mjele.

    A kraj wšón leži skiprjeny
    Wot rěznoh' wětra zdrjeny
    A swět do smjertnej' womory
    So nurja wumučnjeny.

    Pak do wěčnjej' to smjerće njej'
    Zas' nalěćo b'dźe switać,
    B'dźa ptački róže kiwać sej
    A radostnje so witać.

    My njebočičkich khowamy
    Tych domučnjenych k měru,
    Zas' knjez jich zbudźi jutrowny,
    To krućimy sej swěru!