Bybel/Genesis

From Wikisource
Jump to: navigation, search
Bybel Bybel
Eksodus
Vertaal uit Engels


Hoofstuk 1[edit]

1:1 In die begin het God die hemel en die aarde geskape. 1:2 Die aarde was woes en leeg. Duisternis was op die oppervlakte van die wêreldvloed.

Die Gees van God het op die oppervlakte van die water gesweef. 1:3 God 

het gesê: Laat daar lig wees en daar was lig. 1:4 God het gesien dat die

lig goed was. God het toe skeiding gemaak tussen die lig en die 

duisternis. 1:5 God het die lig dag genoem, en die duisternis het Hy nag

genoem. Dit was aand en dit was môre, die eerste dag.

1:06 En God het gesê: Laat daar 'n uitspansel wees in die middel van die

waters, en laat dit skeiding maak tussen waters en waters. 1:07 God het
die uitspansel gemaak en die waters wat onder die uitspansel was van 

die waters wat bo die uitspansel was verdeel. Dit was so. 1:08 En God het die uitspansel Hemel genoem. Dit was aand en dit was môre, die tweede dag.

1:09 En God het gesê: Laat die waters onder die hemel versamel op een plek, sodat die droë grond sigbaar word, en dit was so. 1:10 En God het die droë grond aarde genoem, en die versameling van die waters het Hy see genoem. Toe sien God dat dit goed was. 1:11 En God het gesê: Laat die aarde voortbring grasspruitjies, plante wat saad gee, en vrugte-bome

wat vrugte dra, volgens hulle soorte, waarin die saad is, op die aarde,
en dit was so. 01:12  En die aarde het voortgebring grasspruitjies, 

plante wat saad gee volgens hulle soorte en bome wat vrugte dra, waarin hulle saad is, volgens hulle soorte: Toe sien God dat dit goed was. 1:13

En dit was aand en dit was môre, die derde dag.

1:14 En God het gesê: Laat daar ligte wees aan die uitspansel van die hemel, om onderskeiding te maak tussen die dag en die nag, en laat hulle

dien as tekens  vir die seisoene, asook vir dae sowel as jare: 01:15 en
laat hulle dien as ligte aan die uitspansel van die hemel om lig te gee
op die aarde, en dit was so. 1:16 En God het toe die twee groot  ligte 

gemaak: die grooter lig om te heers oor die dag en die kleiner lig om te heers oor die nag: Hy het ook die sterre gemaak 1:17 En God het hulle aan die uitspansel van die hemel geplaas om lig te gee op die aarde. 1:18 en om te heers oor die dag en oor die nag en om skeiding te maak tussen die lig en die duisternis: Toe sien God dat dit goed was. 1:19 En dit was aand en dit was môre, die vierde dag.

1:20 En God het gesê: Laat die waters wemel met 'n gewemel van lewende wesens, en laat die voëls bo die aarde vlieg in die ope uitspansel van die hemel. 1:21 En God het die groot see-monsters geskep, en al die lewende wesens wat beweeg, daarna het die waters gewemel, volgens hulle soorte en al die gevleuelde voëls volgens hulle soorte: Toe sien God dat

dit goed was. 1:22 En God het hulle geseën en gesê: Wees vrugbaar en 

vermeerder en vul die waters in die see, en laat die voëls op die aarde vermeerder. 1:23 En dit was aand en dit was môre, die vyfde dag.

1:24 En God het gesê: Laat die aarde lewende wesens voortbring volgens hulle soorte: vee, kruipende diere en wilde diere van die aarde volgens hulle soorte, en dit was so. 1:25 En God het die wilde diere van die aarde volgens hulle soorte en die vee volgens hulle soorte, en alles wat

op die aarde kruip, volgens hulle soorte gemaak: Toe sien God dat dit 

goed was. 1:26 En God het gesê: Laat Ons mense maak na ons beeld, na ons

gelykenis, en laat hulle heers oor die visse van die see en die voëls 

van die hemel en oor die vee en oor die hele aarde, en oor al die gedierte wat op die aarde kruip. 1:27 En God het die mens geskape na sy beeld, in die beeld van God het Hy hom geskape; man en vrou het Hy hulle

geskape. 1:28 En God het hulle geseën, en God het vir hulle gesê: Wees 

vrugbaar en vermeerder en vul die aarde, onderwerp dit en heers oor die visse van die see en die voëls van die hemel en oor al die lewende wesens wat op die aarde kruip. 1:29 En God het gesê: Kyk, Ek gee nou aan

julle al die plante wat saad gee, wat op die gesig van die hele aarde 

is, en al die bome, waar die vrug van 'n boom wat saad gee, aan jou om te eet : 1:30 en aan al die diere van die aarde, en al die voëls van die hemel en aan al die kruipende diere op die aarde, waarin daar lewe is, het ek al die groen plante as voedsel gegee: en dit

was so. 1:31 Toe sien God alles wat Hy gemaak het, en aanskou, dit was 

baie goed. En dit was aand en dit was môre, die sesde dag.

36:31 Dit is die konings wat geregeer het in die land Edom voordat daar 'n koning geregeer het oor die kinders van Israel. 36:32 Bela, die seun van Beor, het geregeer in Edom. Die naam van sy stad was Dinhába. 36:33 Bela het gesterwe, en Jobab, die seun van Serag, van Bosra, in sy plek geregeer. 36:34 Jobab het gesterwe, en Husam, uit die land van die Temaniete, het in sy plek geregeer. 36:35 Husam het gesterwe, en Hadad, die seun van Bedad, wat die Midianiete verslaan het in die veld van Moab, in sy plek geregeer. Die naam van sy stad was Awit. 36:36 Toe Hadad gesterf het, en Samla uit Masreka het in sy plek geregeer. 36:37 Samla het gesterwe, en Saul uit Réhobot, aan die rivier, het in sy plek geregeer. 36:38 En Saul het gesterwe, en Baäl-Hánan, die seun van Akbor,

het in sy plek geregeer. 36:39 Baäl-Hánan, die seun van Akbor, het 

Hadar in sy plek geregeer. Die naam van sy stad was Pahu. Sy vrou se naam was Mehetábeël, die dogter van Matred, die dogter van Mésahab. 36:40 Dit is die name van die stamhoofde wat gekom het uit Esau, volgens

hulle families, volgens hulle woonplekke, en volgens hulle name: die 

stamhoof Timna, die stamhoof Alwa, die stamhoof Jetet, 36:41 die stamhoof Oholibama, die stamhoof Ela, die vors Pinon, 36:42 die stamhoof

Kenas, die stamhoof Teman, die stamhoof Mibsar, 36:43 die stamhoof 

Mágdiël, en hoof Iram. Dit is die stamhoofde van Edom, volgens hulle verblyfplekke in die land van hulle besitting. Dit is Esau, die vader van die Edomiete.

Hoofstuk 2[edit]

2:1 Die hemel en die aarde is klaar, en al hulle groot verskeidenheid. 2:2 Op die sewende dag het God sy werk voltooi wat Hy gemaak het, en hy het gerus op die sewende dag van al die werk wat Hy gemaak het. 2:3 God het die sewende dag geseën en dit geheilig, omdat Hy gerus het op die dag van al sy werk wat hy geskep het en gemaak het.

2:4 Dit is die geskiedenis van die geskiedenis van die hemel en die aarde toe hulle geskape is, in die dag dat die HERE God die aarde en die hemel gemaak het. 2:5 Geen plante van die veld was nog in die aarde, en geen plante van die veld het nog uitgespruit, want die HERE God het nog nie laat reën op die aarde nie. Daar was nie 'n mens om die grond te bewerk nie, 2:6 maar'n mis het opgetrek uit die aarde en die hele oppervlak van die grond nat gemaak. 2:7 Die HERE God het die mens geformeer uit die stof van die aarde, en blaas in sy neus die asem van die lewe, en die mens het 'n lewende siel geword. 2:8 Die HERE God het na die ooste 'n tuin geplant in Eden, en daar het hy die mens wat Hy geformeer het geplaas. 2:9 Uit die grond het die HERE God allerhande bome laat groei wat begeerlik is om te sien en goed was om van te eet; die boom van die lewe in die middel van die tuin, en die boom van die kennis van goed en kwaad. 2:1 'n Rivier het uit Eden uitgegaan om die tuin nat te maak, en van daar af is dit verdeel en het vier lope geword. 2:11 Die naam van die eerste is die Pison: dit is die een wat vloei deur die hele land Háwila loop waar die goud is, 2:12 en die goud van dié land is goed. Daar is aromatiese hars en onikssteen. 2:13 Die naam van die tweede rivier is die Gihon dieselfde rivier wat deur die hele land Kus loop. 2:14 Die naam van die rivier is die Hiddékel derde: dit is die een wat vloei in voorkant van Assirië. Die vierde rivier is die Eufraatrivier. 2:15 Die HERE God het die mens geneem en hom in die tuin van Eden gestel om dit te bewerk en te bewaak. 2:16 Die HERE God het die mens 'n bevel gegee en gesê: "Van al die bome van die tuin mag jy vry eet, 2:17 maar van die boom van die kennis van goed en kwaad,sal jy daarvan nie eet nie, want op die dag wat jy dit eet sal jy sekerlik sterwe". 2:18 HERE God het gesê: "Dit is nie goed dat die mens alleen is nie, ek sal hom 'n hulp maak wat geskik is vir hom" 02:19. Die HERE God het uit die aarde al die diere van die veld en al die voëls van die hemel geformeer en hulle na die mens geneem om te sien hoe hy hulle sou noem. Wat die mens al die lewende wesens genoem het, so moes hulle naam wees. 02:20 Die mens het name gegee aan al die vee en aan die voëls van die hemel en aan al die diere van die veld, maar vir die mens daar was geen hulp gevind wat geskik is vir hom. 2:21 Die HERE God het 'n diep slaap laat val op die man, en hy het geslaap, en HY het een van sy ribbes geneem, en met vlees toe gemaak op sy plek. 02:22 Hy het die rib wat die HERE God van die mens geneem het, in 'n vrou gebou en haar na die mens gebring. 2:23 Die man het gesê: "Dit is nou eindelik been van my gebeente en vlees van my vlees. Sy sal genoem word: 'n vrou, want sy is uit die man geneem "02:24. Daarom sal 'n man sy vader en sy moeder verlaat om saam met sy vrou een vlees te wees. 02:25 Hulle was altwee naak, die mens en sy vrou, en was nie skaam nie.

Hoofstuk 3[edit]

3:1 Maar die slang was listiger as al die diere van die veld wat die HERE God gemaak het. Hy sê vir die vrou, "Het God werklik gesê, 'Julle mag nie eet van al die bome van die tuin nie?'"

3:2 Die vrou sê vir die slang: "Van die vrugte van die bome van die tuin mag ons eet, 3:3 maar van die vrugte van die boom wat in die middel van die tuin is, het God gesê:" Julle moet nie eet nie, sal julle dit nie aanroer nie, anders sal julle sterwe. "

3:4 Toe sê die slang vir die vrou, "Jy sal sekerlik nie sterwe nie, 3:5 want God weet dat op die dag waarop julle dit eet, julle oë sal oopgaan, sodat julle soos God sal wees deur goed en kwaad te verstaan. "

3:06 Toe sien die vrou dat die boom goed was om van te eet en dat dit 'n lus was vir die oë, en dat die boom was wat 'n mens kan begeer om verstand te verkry, sy neem van sy vrugte en eet, en sy het ook aan haar man by haar, en hy het geëet. 03:07 Die oë van die twee van hulle was oop, en hulle het geweet dat hulle naak is. Hulle het vyeblare aanmekaargewerk en skorte gemaak. 03:08 Hulle het die stem van die HERE God gehoor wat wandel in die tuin in die koel van die dag, en die man en sy vrou het hulle verberg vir die aangesig van die HERE God tussen die bome van die tuin.

3:09 Die HERE God het na die man geroep, en sê vir hom: "Waar is jy?"

3:10 Die man het gesê: "Ek het jou stem gehoor in die tuin, en ek was bang, want ek is naak; en het ek my verberg."

3:11 God het gesê: "Wie het jou vertel dat jy naak is? Het jy geëet van die boom waarvan Ek jou beveel het om nie te eet nie? "

3:12 Die man het gesê: "Die vrou wat U gegee het om met my wees, sy het my van die boom gegee, en ek het geëet."

3:13 Die HERE God aan die vrou gesê, "Wat is dit wat jy gedoen het?"

Die vrou sê: "Die slang het my bedrieg, en ek het geëet."

3:14 Die HERE God het aan die slang gesê:

"Omdat jy dit gedoen het,

jy vervloek word bo al die lewende hawe,
en al die diere van die veld.

Op jou buik moet jy seil,

en stof moet jy eet al die dae van jou lewe.

3:15 Ek sal vyandskap stel tussen jou en die vrou

en tussen jou saad en haar saad.

Hy sal jou die kop vermorsel,

en jy sal hom in die hakskeen byt. "

3:16 Aan die vrou het Hy gesê

"Ek sal grootliks vermeerder jou moeite en jou swangerskap.

Met smart sal jy kinders baar.

Jou wens sal wees vir jou man,

en hy sal oor jou heers."

3:17 En aan die man het hy gesê,

Hoofstuk 4[edit]

4:01 Die man het gemeenskap sy vrou Eva gehad. Sy het swanger geword en Kain gebaar en gesê: "Ek het 'n man verkry met die hulp van God." 04:02. Weereens het sy geboorte geskenk, en vir Kain'n broer Abel gebaar. Abel het 'n skaapherder geword, en Kain' n landbouer van die grond. 04:03 Soos wat die tyd verby is, het dit gebeur dat Kain aan die HERE 'n offer van die vrugte van die land gebring het. 04:04 Abel het ook sommige van die eersgeborenes van sy kleinvee en sy vet geoffer. Die HERE het Abel gerespekteer vir sy offer, 04:05 maar nie vir Kain en sy offer nie. Kain was baie kwaad, en die uitdrukking op sy gesig het geval. 04:06 Toe sê die HERE vir Kain: "Waarom is jy kwaad? Hoekom is die uitdrukking van jou gesig geval? 04:07 As jy goed doen, sal dit nie verhoog moet word? As jy nie goed doen nie, kruip die sonde by die deur. Sy begeerte is na jou, maar jy is om te heers oor dit "4:08 Daarop sê Kain vir Abel, sy broer," Kom ons gaan na die veld toe" "Dit gebeur wanneer hulle in die veld was, Kain het teen Abel, sy broer, opgestaan en hom doodgeslaan. 04:09 Toe sê die HERE vir Kain: "Waar is Abel, jou broer?" Hy het gesê: "Ek weet nie. Is ek my broer se wagter? " 4:10 Die HERE het gesê: "Wat het jy gedoen? Die stem van die bloed van jou broer roep na My van die aarde. 04:11 Nou is jy vervloek ter wille van die grond wat sy mond oopgemaak het om jou broer se bloed te ontvang van jou hand. 4:12 Van nou af, wanneer jy die grond bewerk, sal dit nie sy krag aan jou gee nie. Jy sal 'n vlugteling en' n swerwer op die aarde wees. " 4:13 Daarop sê Kain vir die HERE: "My skuld is grooter as wat ek kan dra. 4:14 Kyk, Jy het my verdryf van die oppervlak van die grond. Ek sal versteek wees van jou gesig, en Ek sal 'n vlugteling en' n swerwer op die aarde wees. Dit sal gebeur dat elkeen wat my kry, sal my wil doodslaan. " 4:15 Toe sê die HERE vir hom: "Daarom, as enigeen Kain vermoor , wraak geneem sal word op hom sewevoudig" Yahweh het 'n teken gegee aan Kain, sodat enigeen wat hom sou slaan hom nie sal vermoor. 4:16 Toe gaan Kain weg van Jahwe se teenwoordigheid, en woon in die land Nod, aan die oostekant van Eden. 4:17 Kain het met sy vrou gemeenskap gehad. Sy het swanger geword en Henog gebaar. Hy het 'n stad gebou en noem die naam van die stad na die naam van sy seun Henog. 4:18 En vir Henog is Irad gebore. Irad was die vader van Mehújael. Mehújael was die vader van Metusael. Metúsael die vader van Lameg geword. 4:19 En Lameg het vir hom twee vroue geneem: die naam van die eerste was Ada, en die naam van die tweede Silla. 04:20 Ada het Jabal gebaar, hy was die vader van die tentbewoners en die veeboere. 4:21 Sy broer se naam was Jubal, hy was die vader van almal wat op siters en fluite speel. 04:22 Silla het ook gebaar, naamlik Tubal Kain, die vakman van elke sny instrument van koper en yster. Tubal Kain was Naama se suster. 4:23 En Lameg het aan sy vroue gesê: "Ada en Silla, hoor na my stem. Vroue van Lameg, luister na my woord, Voorwaar, ek slaan 'n man dood vir die wond aan my, en slaan'n jong man vir 'n kneusing aan my dood. 4:24 Want Kain sal sewe maal gewreek word, maar Lameg sewe en sewentig maal." 4:25 Adam het weer met sy vrou gemeenskap gehad. Sy het 'n seun gebaar, en hom Set genoem, "want God het my' n ander kind in die plek van Abel gegee, omdat Kain hom doodgeslaan het 4:26 Daar was ook 'n seun gebore vir Set., En hy het hom Enos genoem . Toe het die mense begin om te roep op die HERE se naam.

Hoofstuk 5[edit]

05:01 Dit is die boek van die geslagte van Adam. Op die dag wat God geskape het, in die gestalte van God het Hy hom geskape; 05:02 Manlik en vroulik , en Hy het hulle geseën en hulle mense genoem, die dag toe hulle geskape is. 5:03 En Adam honderd en dertig jaar, en die vader van 'n seun in sy eie gelykenis, na sy ewebeeld, en hom Set genoem: 05:04 en die dae van Adam, ná die geboorte van Set, was agt honderd jaar, en hy hy het seuns en dogters gehad. 05:05 En al die dae van Adam wat hy geleef het, nege honderd en dertig jaar, en hy het gesterwe.

05:06 Toe Set honderd en vyf jaar, en die vader van Enos: 05:07 En Set het ná hy die vader van Enos nog agt honderd en sewe jaar, en hy het seuns en dogters gehad: 05:08 en al die dae van Set nege honderd en twaalf jaar, en hy het gesterwe.

05:09 Toe Enos negentig jaar, en die vader van Kenan geword. 5:10 en hy Enos het ná die geboorte van Kenan nog agt honderd en vyftien jaar, en hy het seuns en dogters gehad: 05:11 en al die dae van Enos nege honderd en vyf jaar, en hy het gesterwe.

5:12 Toe Kenan sewentig jaar lank gewoon het, het hy die vader Mahalálel: 05:13 en Kenan het ná die geboorte van Mahalálel hy agt honderd en veertig jaar, en hy het seuns en dogters gehad: 05:14 en al die dae van Kenan nege honderd en tien jaar en hy het gesterwe.

5:15 En Mahalálel vyf en sestig jaare oud was, en het hy die vader van Jered geword 5:16 En Mahalálel het ná die geboorte van Jered nog agt honderd en dertig jaar geleef, en hy het seuns en dogters gehad: 05:17 en al die dae van Mahalálel was 890 en vyf jaar, en hy het gesterwe. 5:18 Toe Jered honderd twee en sestig jaar oud was, en het die vader van Henog geword. 05:19 en Jered het ná hy die vader van Henog nog geword het agt honderd jaar geleef, en hy het seuns en dogters gehad: 5:20 En al die dae van Jered was 960 en twee jaar, en hy het gesterwe. 5:21 Toe Henog vyf en sestig jaar oud was, en het hy die vader van Metúsalag geword: 05:22 en Henog het met God gewandel nadat hy die vader van Metúsalag na nog drie honderd jaar geword het , en hy het seuns en dogters gehad: 05:23 en al die dae van Henog was drie honderd sestig en vyf jaar: 05:24 en Henog het met God gewandel, en hy was nie meer nie, want God het hom weggeneem. 5:25 Toe Metusalag honderd sewe en tagtig jaar was, en het hy die vader van Lameg geword 5:26 en Metusalag het na die geboorte van Lameg nog sewe honderd twee en tagtig jaar gelewe, en hy het seuns en dogters gehad. 05:27 En al die dae van Metusalag nege honderd en sestig jaar, en hy het gesterwe. 5:28 Toe Lameg honderd twee en tagtig jaar oud was, en het die geboorte van 'n seun: 05:29 en hy het hom Noag genoem, en gesê: Dieselfde wat ons sal troos in ons werk en oor die moeitevolle arbeid van ons hande, wat kom as gevolg van die aarde wat die HERE vervloek het. 5:30 En Lameg het ná die geboorte van Noag nog vyf honderd vyf en negentig jaar gelewe, en hy het seuns en dogters gehad: 5:31 En al die dae van Lameg sewe honderd sewe en sewentig jaar, en hy het gesterwe. 5:32 En Noag was vyf honderd jaar oud, en Noag het die vader geword van Sem, Gam en Jafet.

Hoofstuk 6[edit]

6:01 Dit het gebeur toe die mense begin vermeerder op die oppervlak van die aarde, en dogters gebore is vir hulle, 6:02 dat God se seuns sien dat mans se dogters was baie mooi, en hulle het vir hulle vrouens geneem almal wat hulle verkies het. 6:03 die HERE het gesê: "My Gees sal nie vir ewig in die mens heers nie, omdat hy ook vlees is; maar sy dae sal wees honderd en twintig jaar" 06:04 Die reuse was op die aarde, in daardie dae, en ook daarna , wanneer God se seuns gekom het by die mense se dogters. Hulle het vir hulle kinders gebaar het. Dit was die magtige manne wat van die ou tyd, die manne van naam.

6:05 die HERE sien dat die boosheid van die mens groot op die aarde was, en dat elke versinsel van die gedagtes van sy hart was net kwaad, gedurigdeur. 6:06 die HERE berou dat Hy die mens op die aarde gemaak het, en daar was smart in Sy hart. 6:07 die HERE het gesê: "Ek sal die mens wat ek van die oppervlak van die grond gemaak het vernietig, die mens, saam met die diere, kruipende diere en die voëls van die hemel, want ek is jammer dat Ek hulle gemaak het" 6.: 8 Maar Noag het genade gevind in die oë van die HERE.

06:09 Dit is die geskiedenis van die geskiedenis van Noag. Noag was 'n regverdige, opregte man onder die mense van sy tyd. Noag het met God gewandel. 06:10 Noag het die vader van drie seuns gehad: Sem, Gam en Jafet. 6:11 Die aarde was verdorwe voor God, en die aarde was vol geweld. 6:12 Toe sien God die aarde en sien dat dit was verdorwe, want alle vlees op die aarde was sleg.

6:13 Toe sê God vir Noag: Die einde van alle vlees het volgens my besluit gekom, want die aarde is gevul met geweld deur hulle. Kyk, Ek gaan hulle saam met die aarde. 6:14 Maak 'n skip van goferhout. Jy sal kamers maak in die skip, en hulle sal dit seël binne en buite en met pik bestryk. 6:15 Dit is hoe jy dit sal maak. Die lengte van die skip sal drie honderd el, sy breedte van vyftig el, en dertig el sy hoogte. 06:16 Jy moet 'n dak in die skip te maak, en jy sal dit voltooi na' n el boontoe. Jy sal stel by die ingang van die skip in sy kant. Jy moet dit met 'n onderste, tweede en derde vlakke. 06:17 Ek, Ek bring 'n watervloed oor die aarde, alle vlees wat die asem van die lewe van onder die hemel te vernietig. Alles wat op die aarde sal sterf. 06:18 Maar my verbond sal Ek met julle bevestig. Jy tree in die skip, jy en jou seuns en jou vrou en jou seuns saam met hulle vrouens. 06:19 Van al die lewende wesens in alle vlees, moet jy twee van elke soort in die skip neem, die aan die lewe te bly saam met jou. Hulle sal man en vrou. 6:20 Van die voëls volgens hulle soorte, van die vee volgens hulle soorte, van al die kruipende diere van die aarde volgens hulle soorte, twee van elke soort, moet na jou toe kom hulle aan die lewe te hou. 06:21 Neem met jou van al die voedsel wat geëet moet word, en versamel dit by jou, en dit sal wees om te eet vir jou, en vir hulle "06:22. So Noag het gedoen. Volgens alles wat God hom beveel het, so het hy gedoen.

Hoofstuk 7[edit]

7:01 die HERE aan Noag gesê: "Kom saam met al jou huishouding in die skip, want ek u geregtigheid voor my gesien het in hierdie geslag. 07:02 Jy mag vir jou telkens sewe pare van al die rein diere met jou, die mannetjie met sy wyfie. Van die diere wat nie rein is nie, neem twee, die mannetjie met sy wyfie. 7:03 Ook van die voëls van die hemel telkens sewe paar, die mannetjie met die wyfie, geslag in die lewe te hou op die oppervlak van die hele aarde. 07:04 In die sewe dae sal Ek laat reën op die aarde veertig dae en veertig nagte lank. Elke lewende ding wat ek gemaak het, sal Ek uitroei op die oppervlak van die grond. " 07:05 Noag het gedoen alles wat die HERE hom beveel het. 7:06 En Noag was ses honderd jaar oud toe die watervloed oor die aarde gekom het. 7:07 Toe gaan Noag in die skuit saam met sy seuns en sy vrou, en die vroue van sy seuns, vanweë die waters van die vloed. 07:08 Mak diere, diere wat nie rein is nie, voëls, en alles wat op die aarde kruip 07:09 het by pare na Noag in die skip, 'n mannetjie en wyfie, soos God Noag beveel het. 7:10 Dit het gebeur nadat die sewe dae, dat die waters van die vloed op die aarde gekom het. 7:11 In die ses honderdste jaar van Noag se lewe, in die tweede maand, op die sewentiende dag van die maand, op dieselfde dag is al die fonteine van die groot watervloed bars oop, en die hemel se vensters was oop. 7:12 Die stortreën was op die aarde veertig dae en veertig nagte lank. 7:13 Op daardie selfde dag het Noag en Sem, Gam en Jafet, die seuns van Noag, en Noag se vrou, en die drie vroue van sy seuns saam met hulle, het in die skuit; 7:14 Hulle en al die diere na sy soort, al die vee volgens hulle soorte, al die gedierte wat op die aarde kruip, volgens hulle soorte en al die voëls volgens hulle soorte, voëls van allerhande vere. 07:15 Hulle het na Noag in die skip, deur pare van al die vlees met die asem van die lewe in hulle nie. 07:16 Mense wat ingaan, het gegaan as mannetjie en wyfie van alle vlees soos God hom beveel het, en die HERE het agter hom toegesluit in 7:17 En die vloed was veertig dae lank op die aarde. Die waters het vermeerder, en verhef die skip, en dit is verhef bo die aarde. 07:18 Die waters het die oorhand gekry en grootliks vermeerder op die aarde, en die skip drywe op die oppervlak van die water. 7:19 En die waters het heeltemal die oorhand gekry op die aarde. Al die hoë berge onder die ganse hemel bedek was. 07:20 Die waters die oorhand gekry Vyftien el bo hulle, en die berge bedek was. 07:21 Alle vlees wat op die aarde beweeg, insluitend voëls, diere, diere, al die gedierte wat op die aarde kruip, en al die mense. 7:22 Alles in sy neusgate gehad het die asem van die gees van die lewe, van alles wat op die droë grond was, het doodgegaan. 07:23 Elke lewende wesens verdelg wat op die oppervlak van die grond, insluitende die mens, vee, kruipende diere en die voëls van die hemel. Hulle is verdelg van die aarde. En net Noag het oorgebly en die wat saam met hom in die skip. 7:24 En die waters het die oorhand behou oor die aarde honderd en vyftig dae.

Hoofstuk 8[edit]

08:01 God het gedink aan Noag en al die diere, en al die vee wat saam met hom in die skuit was, en God het 'n wind oor die aarde laat waai. Die waters het gesak. 08:02 Die wêreldvloed die fonteine en die hemel se vensters is ook gestop, en die stortreën uit die hemel het opgehou. 08:03 Die waters het geleidelik van die aarde verdwyn. Na die einde van honderd en vyftig dae het die waters geleidelik afgeneem. 08:04 Die skip het in die sewende maand, op die sewentiende dag van die maand, op die gebergte van Ararat gerus. 08:05 Die waters het geleidelik afgeneem tot die tiende maand. In die tiende maand, op die eerste dag van die maand, het die toppe van die berge sigbaar geword.

8:06 Dit het gebeur aan die einde van veertig dae, nadat Noag die venster oopgemaak het van die skip wat hy gemaak het, 08:07 en hy het 'n kraai uitgestuur. Dit het heen en weer gevlieg, totdat die waters weggedroog het van die aarde. 08:08 Hy het'n duif van hom laat uitvlieg, om te sien of die waters afgeneem het vanaf die oppervlak van die grond, 08:09 Maar die duif het geen plek om te rus vir haar voet gevind, en sy het na hom teruggekeer in die skip, want die waters was oor die oppervlakte van die hele aarde. Hy het sy hand uitgesteek en hom gegryp en haar na hom gebring in die skip. 8:10 Daarna het hy weer sewe dae gewag en het hy die duif weer uit die skip laat vlieg. 8:11 En die duif het na hom teruggekeer in die aand, en kyk, in haar mond is 'n olyf blaar wat af gepluk was. Toe merk Noag dat die waters het afgeneem van die aarde. 8:12 Daarna wag hy weer sewe dae en stuur die duif uit, en sy het nie weer na hom terug gekeer nie. 8:13 Dit het gebeur in die ses honderd en eerste jaar, in die eerste maand, op die eerste dag van die maand, het die waters weggedroog van die aarde. Noag het die deksel van die skip gelig, en hulle het gekyk. Hy het gesien dat die oppervlak van die grond is droog. 08:14 In die tweede maand, op die sewe en twintigste dag van die maand, was die aarde droog.

8:15 En God het met Noag gespreek en gesê: 8:16 Gaan uit van die skip, jy en jou vrou en jou seuns en jou seuns saam met hulle vrouens. 08:17 Bring saam met jou as jy uitgaan al die lewende wesens wat by julle is, van alle vlees, insluitend voëls, die vee en al die gedierte wat op die aarde kruip, dat hulle kan wemel op die aarde en vrugbaar wees en vermeerder op die aarde. "

8:18 Toe gaan Noag uit en sy seuns en sy vrou en die vrouens van sy seuns saam met hom. 8:19 Al die diere, alles wat kruip, en al die voëls, alles wat op die aarde beweeg, volgens hulle geslagte, het uitgegaan van die skip.

08:20 Noag het 'n altaar gebou vir die HERE, en Hy het van al die rein diere en al die rein voëls geneem as brandoffers op die altaar. 08:21 Die HERE het van die aangename geur geruik. Jahweh sê in sy hart, "Ek sal nie meer nie die grond vervloek nie vir die mens se ontwil, want die versinsels van die mens se hart is sleg van sy jeug af., en sal ek nooit weer al die lewende wesens tref soos Ek gedoen het nie. 08:22 Terwyl die aarde bestaan, sal saaityd en oestyd, koue en hitte, somer en winter, dag en nag nie ophou nie. "

Hoofstuk 9[edit]

09:01 God, lofwaardig Noag en sy seuns en sê vir hulle: "Wees vrugbaar en vermeerder en vul die aarde. 09:02 Die vrees van jou en die skrik vir

julle sal wees oor al die diere van die aarde en op al die voëls van 

die hemel. Alles wat op die grond tallose is, en al die visse van die see is in julle hand oorgegee. 09:03 Alles wat beweeg en lewe, sal julle

voedsel wees. Soos die groen plante, gee Ek dit alles aan jou. 09:04 

Maar die vleis met sy siel, met sy bloed in, mag julle nie eet nie. 09:05 Ek sal sekerlik nodig het om jou bloed van jou lewe. Aan die hand van al die diere sal Ek dit eis. Aan die hand van die mens, selfs aan die hand van elke mens se broer, dit sal Ek eis die lewe van die mens. 9:06 Elkeen wat die mens se bloed giet, sy bloed sal deur die mens vergiet word, want God het die mens na sy eie beeld gemaak. 09:07 Wees vrugbaar en vermeerder. Toename in oorvloed uit die aarde en vermeerder.

09:08 God het met Noag en sy seuns saam met hom en sê: 09:09 "Wat my aangaan, kyk, Ek maak my verbond met julle en met julle nageslagte ná julle, 9:10 en met al die lewende wesens wat saam is met jou: die voëls,

die vee en al die diere van die aarde by julle, alles wat uitgaan van 

die skip, selfs al die diere van die aarde. 09:11 Ek sal my verbond sluit met julle dat alle vlees sal nie meer uitgeroei word deur die waters van die vloed nie, daar sal nooit weer 'n vloed wees om die aarde

te vernietig, "9:12 God het gesê.," Die teken van die verbond wat Ek 

sluit tussen My en julle en al die lewende wesens wat by julle is, vir ewige geslagte: 9:13 My boog gee Ek in die wolke, en dit sal 'n teken wees van die verbond tussen My en die aarde. 9:14 Dit sal gebeur, wanneer ek 'n wolk oor die aarde bring, dat die reënboog sal gesien word

in die wolke, 9:15 en Ek sal my verbond onthou wat daar bestaan tussen 

My en julle en al die lewende wesens in alle vlees, En die waters sal nie meer 'n vloed word om alle vlees te verdelg nie. 09:16 Die reënboog sal in die wolke wees. Ek sal dit ook sien, sodat ek kan onthou aan die ewige verbond tussen God en al die lewende wesens in alle vlees wat op die aarde is. "09:17 God sê vir Noag:" Dit is die teken van die verbond wat Ek opgerig het tussen My en alle vlees wat op die aarde is. "

9:18 Die seuns van Noag wat uit die skip was, was Sem, Gam en Jafet. Gam

was die vader van Kanaän. 9:19 Hierdie drie was die seuns van Noag, en 

met hulle, was die hele aarde bevolk.

09:20 Noag het begin om 'n boer wees, en het 'n wingerd geplant. 9:21 Hy

het van die wyn gedrink en dronk geword. Hy was naak in sy tent. 9:22 

En Gam, die vader van Kanaän, het die skaamte van sy vader gesien, en dit aan sy twee broers daarbuite vertel. 9:23 Sem en Jafet het 'n kleed gevat, en het dit op hulle beide skouers gesit, en het dan agteruit gegaan, en die naaktheid van hulle vader bedek. Hulle gesigte was agtertoe, en hulle het nie hulle pa se naaktheid gesien. 09:24 Noag het van sy wyn slaap wakker geword en merk op wat sy jonger seun hom aangedoen het. 09:25 Hy het gesê:

"Kanaän, is vervloek. Hy sal Kneg van die knegte van sy broers wees. " 09:26 Hy het gesê:

"Geloofd sy die HERE, die God van Sem. Maar Kanaän moet sy dienskneg wees. 9:27 Mag God aan Jafet ruimte verskaf. Laat hy woon in die tente van Sem. Maar Kanaän moet sy dienskneg wees. " 9:28 En Noag het 350 jaar na die vloed gelewe. 09:29 Al die dae van Noag

nege honderd en vyftig jaar, en hy het gesterwe.

Hoofstuk 10[edit]

10:01 En dit is die geskiedenis van die geslagte van die seuns van Noag en Sem, Gam en Jafet. Seuns gebore na hulle ná die vloed. 10:02 Die seuns van Jafet was: Gomer en Magog en Madai en Jawan en Tubal en Meseg en Tiras. 10:03 Die seuns van Gomer was: Askenas, Rifat en Togárma. 10:04 Die seuns van Jawan was: Elísa en Tarsis, die Kittiërs en Dodanim. 10:05 Of dit was die eilande van die nasies verdeel in hulle lande, elkeen na sy taal, volgens hulle geslagte, in hulle nasies. 10:06 Die seuns van Gam was: Kus en Misr im, Put en Kanaän. 10:07 Die seuns van Gam was: Kus en Háwila Sabta en Ra, ma en S btega. Die seuns van Raéma: Skeba en Dedan. 10:08 Kus was ook die vader van Nimrod. Hy het begin om 'n geweldenaar op die aarde te wees. 10:09 Hy was 'n geweldige jagter voor die aangesig van die HERE. Daarom word gesê, "Soos Nimrod, 'n geweldige jagter voor die HERE." 10:10 Die begin van sy ryk was Babel en Ereg en Akkad en Kalne in die land Sínear. 10:11 Uit hierdie land het hy getrek na Assur en gebou: Ninevé en Réhobot Ir en Kalag 10:12 en Resen, tussen Ninev, en Kalag (dit is die groot stad). 10:13 Misraim het hy die vader van die Ludiete en Anamiete, Lehabiete, Naftuhiete, 10:14 Patrusiete, Kasluhiete (wat die Filistyne as afstammelinge van), en die Kaftoriete. 10:15 En Kanaän was die vader van Sidon, (sy eersgeborene), Het, 10:16, die Jebusiet, die Amoriet, Girgasiete, 10:17, die Hewiet, die Arkiete, die Siniete 10:18 die Arwadiete Semariete en Hamatiete. Daarna het die geslagte van die Kanaäniete was in die buiteland versprei. 10:19 En die gebied van die Kanaäniete was van Sidon, as jy gaan die rigting van Gerar tot by Gasa, in die rigting van Sodom, Gomorra, Adma en Seboim tot by Lesa. 10:20 Dit is die seuns van Gam volgens hulle geslagte, na hulle tale, in hulle lande, in hulle nasies. 10:21 En ook vir Sem, die stamvader van al die seuns van Heber, die ouer broer van Jafet, is seuns gebore. 10:22 Die seuns van Sem was: Elam en Assur en Arp gsad en Lud en Aram. 10:23 Die seuns van Aram: Us en Hul, tesame, en Roer. 10:24 En Arpagsad was die vader van Selag geword. Sela, het hy die vader van Heber geword. 10:25 En vir Heber is twee seuns gebore. Die naam van die een was Peleg, want in sy dae het die aardbewoners verdeeld. Sy broer se naam was Joktan. 10:26 Joktan was die vader van Almódad en Selef en Hasarmáwet en Jerag, 10:27 Hadóram, Usal, Dikla, 10:28 Obal en Abímael en Skeba, 10:29 Ofir, Háwila en Jobab. Hulle almal was seuns van Joktan. 10:30 Hulle woonplek was van Mesa af in die rigting van Sefar, die berg van die Ooste. 10:31 Dit is die seuns van Sem volgens hulle geslagte, na hulle tale, in hulle lande, volgens hulle nasies. 10:32 Dit is die geslagte van die seuns van Noag volgens hulle afstamming, in hulle nasies. Van hulle het die nasies op die aarde is verdeel ná die vloed.

Hoofstuk 11[edit]

11:01 Die hele aarde het dieselfde taal gehad en een en dieselfde woorde. 11:02 Dit het gebeur, as hulle na die ooste gaan, vind hulle 'n laagte in die land van Sínear, en hulle het daar gewoon. 11:03 Hulle het vir mekaar gesê: "Kom, laat ons stene vorm en dit goed brand" Hulle het toe die bakstene vir bousteen en die lymgrond vir klei gebruik.. 11:04 Hulle sê: "Kom, laat ons 'n stad bou en' n toring waarvan die spits tot aan die hemel is, en laat ons vir ons 'n naam maak, sodat ons nie verstrooi word op die oppervlak van die hele aarde."

11:05 Die HERE het ook afgekom na die stad en die toring te besien waaraan die mensekinders gebou het. 11:06 Die HERE het gesê: "Kyk, hulle is een volk en het almal een taal, en dit is wat hulle het begin om te doen. Nou sal niks van hulle weerhou word, wat hulle van plan is om te doen. 11:07 Kom, laat ons gaan lê, en hulle taal daar verwar, sodat hulle nie mekaar se toespraak kan verstaan nie"11:08. En die HERE het hulle verstrooi in die buiteland van daar af op die oppervlak van die hele aarde. Hulle het gestop die stad te bou. 11:09 Daarom is sy naam Babel genoem, want daar verwar die HERE die taal van die hele aarde. Van daar, het die HERE hulle verstrooi in die buiteland op die oppervlak van die hele aarde.

11:10 Dit is die geskiedenis van die stamboom van Sem. Toe Sem honderd jaar oud was het hy die vader van Arpagsad geword, twee jaar ná die vloed. 11:11 Sem het vyf honderd jaar gelewe nadat hy die vader van Arpagsad geword, en het die vader geword van seuns en dogters.

11:12 Arpagsad was vyf en dertig jaar toe hy die vader van Selag geword het . 11:13 Arpagsad het vier honderd en drie jaar gelewe nadat hy die vader van Selag geword het, en het die vader geword van seuns en dogters.

11:14 Selag was dertig jaar oud was, toe hy die vader van Heber geword het 11:15 Selag het vier honderd en drie jaar gelewe nadatt hy die vader van Heber geword het, en het die vader geword van seuns en dogters.

11:16 Toe Heber 34 jaar, het hy die vader van Peleg geword. 11:17 Heber het vier honderd en dertig jaar gelewe nadat hy die vader van Peleg geword het, en die vader geword van seuns en dogters.

11:18 Toe Peleg dertig jaar oud was, het hy die vader van Rehu geword. 11:19 Peleg het 209 jaar gelewe nadat hy die vader van Rehu geword het, en die vader geword van seuns en dogters.

11:20 Toe Rehu twee en dertig jaar was, het hy die vader van Serug geword. 11:21 Rehu het 207 jaar gelewe nadat hy die vader van Serug geword het, en het die vader geword van seuns en dogters.

11:22 Toe Serug dertig jaar was, het hy die vader van Nahor geword. 11:23 Serug het twee honderd jaar gelewe nadat hy die vader van Nahor geword het, en het die vader geword van seuns en dogters.

11:24 Toe Nahor 29 jaar was, het hy die vader van Tera geword. 11:25 Nahor het 119 jaar gelewe nadat hy die vader van Tera geword het, en het die vader geword van seuns en dogters..

11:26 Toe Tera sewentig jaar oud was, het hy die vader geword van Abram, Nahor en Haran.

11:27 En dit is die geskiedenis van die stamboom van Tera. Tera het die vader geword van Abram, Nahor en Haran. Haran, die vader geword van Lot. 11:28 Haran het gesterwe terwyl sy vader Tera nog geleef het in die land van sy geboorteland, in Ur van die Chaldeërs. 11:29 Abram en Nahor het vir hulle vroue geneem. Die naam van Abram se vrou was Sarai, en die naam van Nahor se vrou was Milka, die dogter van Haran, wat ook die vader van Jiska was. 11:30 En Sarai was onvrugbaar. Hulle het geen kind. 11:31 Tera het sy seun Abram, Lot, die seun van Haran, sy seun se seun, en Sarai, sy skoondogter, het sy seun Abram se vrou. Hulle het uit Ur van die Chaldeërs getrek om na die land Kanaän. Hulle het tot by Haran getrek en bly daar. 11:32 Die dae van Tera was twee honderd en vyf jaar. Tera het in Haran gesterwe.

Hoofstuk 12[edit]

12:01 Die HERE het vir Abram gesê: "Gaan weg van jou land en uit jou familie, en uit jou vader se huis, na die land wat Ek jou sal wys. 12:02 Ek sal van jou 'n groot nasie maak. Ek sal jou seën en jou naam so groot maak. Jy sal 'n seën wees. 12:03 Ek sal seën diegene wat jou seën, en Ek sal hom vervloek wat jou vervloek. Al die geslagte van die aarde sal geseën wees in jou. "

12:04 Toe het Abram weggetrek soos die HERE vir hom gesê het. Lot het saam met hom gegaan. Abram was vyf en sewentig jaar oud by sy vertrek uit Haran. 12:05 Abram het Sarai, sy vrou, Lot, sy broer se seun, met al die besittings wat hulle bymekaargemaak en die slawe wat hulle in Haran verwerf het, en hulle het na die land Kanaän gegaan. Nadat hulle in die land van Kanaän gekom het. 12:06 het Abram deur die land getrek na die plek Sigem, tot by die terpentynboom More. Die Kanaäniete was toe in die land.

12:07 Die HERE het aan Abram verskyn en gesê: "Ek sal hierdie land aan jou nageslag gee."

Hy het daar 'n altaar vir die HERE gebou, wat aan hom verskyn het. 12:08 Hy het van daar na die gebergte oos van Bet-el getrek en sy tent opgeslaan tussen Bet-el op die weste, en Ai, aan die oostekant. Daar het hy 'n altaar gebou vir die HERE en 'n beroep op die naam van die HERE gedoen. 12:09 Abram het al verder na die Suide geruis.

12:10 Daar was 'n hongersnood in die land. Abram het na Egipte afgetrek om te lewe soos 'n buitelander daar, want die hongersnood was swaar in die land. 12:11 Dit het gebeur, toe hy nader kom aan Egipte, sê hy aan Sarai, sy vrou, "Kyk tog, ek weet dat jy is 'n vrou om na te kyk. 12:12 Dit sal gebeur, wanneer die Egiptenaars sien dat jy mooi is, dat hulle sal sê: "Dit is sy vrou" Hulle sal my doodmaak., Maar hulle sal jou laat los in om te lewe. 12:13 Sê tog jy is my suster, sodat dit goed kan wees vir my om jou ontwil, en dat my lewe kan bly as gevolg van jou. "

12:14 Dit het gebeur dat wanneer Abram dan in Egipte kom, die Egiptenare gesien het dat die vrou was baie mooi. 12:15 Die vorste van Farao het haar gesien en haar by Farao geprys, en die vrou is geneem in die paleis van Farao. 12:16 Hy het goed gedoen aan Abram om haar ontwil. Hy het skape, beeste, 'n mannetjie donkies,' n mannetjie dienaars, vroulike slawe, vroulike donkies en kamele gegee. 12:17 HERE het Farao en sy huis met groot plae besoek ter wille van Sarai, die vrou van Abram. 12:18 Farao het Abram geroep en gesê: "Wat is dit wat jy aan my gedoen het? Hoekom het jy dit nie te kenne gegee dat sy jou vrou is nie? 12:19 Waarom het jy dan verklaar: Sy is my suster, "sodat ek haar vir my as vrou geneem het? Nou dan, kyk hier is jou vrou, neem haar en gaan heen. "

12:20 Farao, het die manne aangaande hom bevele gegee, en hulle het hom op die pad gesit met sy vrou en alles wat hy gehad het.

Hoofstuk 13[edit]

13:01 Abram het opgetrek uit Egipte: hy, sy vrou, alles wat hy gehad het, en Lot saam met hom, na die Suide. 13:02 En Abram was baie ryk aan vee, aan silwer en goud. 13:03 Hy het op sy plek uit die Suidland af tot by Bet-el, na die plek waar sy tent in die begin gestaan het, tussen Bet-el en Ai, 13:04 na die plek van die altaar wat hy vroeër daar gebou het op die eerste . Abram het daar die Naam van die HERE. 13:05 Lot, wat saam met Abram getrek het, het ook kleinvee en beeste en tente gehad. 13:06 Die grond is nie in staat is om dit te dra, dat hulle saam te lewe, want hulle besittings was groot, sodat hulle nie saam kon woon. 13:07 Daar was 'n twis ontstaan tussen die veewagters van Abram se vee en die veewagters van Lot se vee, en die Kanaäniete en Feresiete in die land geleef het in die tyd. 13:08 Toe sê Abram vir Lot: "Asseblief, laat daar tog geen twis wees tussen my en u, en tussen my wagters en jou wagters nie, want ons is mos broers. 13:09 Is dit nie die hele land nie voor jou? Nou moet jy tog van my skei. As jy na die linkerkant, dan sal ek regs gaan. Of as jy na die regterkant, dan sal ek links gaan. "

13:10 Toe slaan Lot sy oë op en sien die hele gelykveld van die Jordaan, dat dit goed was oral volop water, voordat die HERE Sodom en Gomorra verwoes het, soos die tuin van die HERE, soos die land van Egipte soos jy na Soar . 13:11 En Lot het verkies om die vlakte van die Jordaan vir homself. Lot na die ooste, en hulle afgesonder het van die een van die ander. 13:12 Abram het bly woon in die land Kanaän, en Lot het gaan woon in die stede van die Jordaanstreek en sy tente tot by Sodom. 13:13 En die manne van Sodom was sleg en groot sondaars baie teen die HERE.

13:14 HERE sê vir Abram nadat Lot van hom geskei het, "Nou, slaan julle oë op en kyk van die plek waar jy staan, na die noorde en suide, na die ooste en die weste, 13:15 want die hele land wat jy sien , sal Ek aan jou gee en aan jou nageslag tot in ewigheid. 13:16 Ek sal jou nageslag maak soos die stof van die aarde, sodat as 'n mens die stof van die aarde kan tel, dan kan jou nageslag ook getel kan word. 13:17 Maak jou klaar, trek die land deur in sy lengte en sy breedte in, want ek sal dit aan jou gee. "

13:18 Abram neem sy tent, en het gekom en woon by die terpentynbome van Mamre wat by Hebron is, en daar 'n altaar gebou vir die HERE.

Hoofstuk 14[edit]

14:01 Dit het gebeur in die dae van Amrafel, die koning van Sínear, Aríog, die koning van Ellásar, Chedorlaomer, die koning van Elam, en Tídeal, die koning van die heidene, 14:02 dat hulle oorlog gevoer teen Bera, die koning van Sodom, en teen Bisra, die koning van Gomorra, Síneab, die koning van Adma, en Seméber, die koning van Seboim en die koning van Bela (dit is Soar). 14:03 Al hierdie saamgevoeg het in die laagte Siddim (dit is die Soutsee). 14:04 Twaalf jaar het hulle Chedorlaomer bedien, maar in die dertiende jaar het hulle opstandig geword. 14:05 In die veertiende jaar het Chedorlaomer gekom , en die konings wat by hom was, en hy het die Refaïeteaangeval in Asterot Karnaim en die Susiete in Ham en die Emiete in die vlakte van Kirjat im, 14:06 en die Horiete op hulle gebergte Seïr, te Elparan, wat deur die woestyn. 14:07 Hulle het teruggekom, en hy het by En Mispat (dieselfde is Kades), en hy het die hele land van die Amalekiete uit aangeva, en ook die Amoriete l wat in H seson Tamar woon. 14:08 Die koning van Sodom uit en die koning van Gomorra en die koning van Adma en die koning van Seboim en die koning van Bela (dit is Soar) het uitgetrek, en hulle het die slagorde opgestel teen hulle in die laagte Siddim, 14:09 teen die koning van Elam, en Tídeal, die koning van die heidene, en Amrafel, die koning van Sínear, en Aríog, die koning van Ellásar: vier konings teen vyf. 14:10 Maar die laagte Siddim was vol van teer skep, en die konings van Sodom en Gomorra wegvlug, en hulle het daar in geval, en diegene wat gebly het gevlug na die berge. 14:11 Hulle het al die goed van Sodom en Gomorra en al hulle voedsel geneem en weggetrek. 14:12 Hulle het ook Lot, Abram se broer se seun, wat in Sodom, en sy goed geneem en weggetrek. 14:13 Een wat ontsnap het, en het dit vertel aan Abram, die Hebreër. Nou woon hy by die terpentynbome van Mamre, die Amoriet, broer van Eskol en broer van Aner; en hulle was bondgenote van Abram. 14:14 Toe Abram hoor dat sy familielid weggevoer is , het hy sy geoefende manne uit gelui, wat in sy huis gebore was, drie honderd en agtien, en agtervolg hulle tot by Dan. 14:15 Hy het homself teen hulle gedeel in die nag, hy en sy dienaars, en het hulle verslaan en hulle agtervolg tot by Hobah, wat op die linkerkant van Damaskus lê. 14:16 Hy het terug gebring al die goedere, en ook weer terug gebring sy familielid, Lot en sy goed, en ook die vroue en die manskappe. 14:17 Die koning van Sodom het uitgetrek en hom tegemoet gekom na sy terugkeer uit die slag van Chedorlaomer en die konings wat by hom was, by die vallei van die vlakte (dit is die King's Valley). 14:18 Melgisédek, die koning van Salem, uitgelei het brood en wyn gebring: en hy was 'n priester van God, die Allerhoogste. 14:19 Hy het hom geseën en gesê: "Geseënd is Abram deur God, die Allerhoogste, die Skepper van hemel en aarde: 14:20 en geseënd is God, die Allerhoogste, wat u vyande gelewer het, in julle hand." Abram het hom 'n tiende van alles gegee. 14:21 Die koning van Sodom sê vir Abram: "Gee my die mense, maar neem die goed vir uself." 14:22 Toe antwoord Abram die koning van Sodom, "Ek het my hand opgehef om die HERE, die God, die Allerhoogste, die Skepper van hemel en aarde, 14:23 dat ek nie sal 'n draad of' n skoen band of iets wat van jou neem nie, sodat jy moet sê: "Ek het Abram ryk gemaak" Ek sal aanvaar 14:24 niks van julle, behalwe dat die jong manne wat geëet het en die deel van die manne wat saam met my is: Aner, Eskol en Mamre.. Laat die hulle hul deel neem. "

Hoofstuk 15[edit]

15:01 Ná hierdie dinge het die woord van die HERE tot Abram gekom in 'n gesig en gesê: "Moenie bang wees nie, Abram. Ek is jou skild, Jy sal 'n baie groot beloning kry. " 15:02 Abram het gesê: "Here HERE, wat sal U my gee, aangesien ek sonder kinders heengaan en hy wat in besit sal neem van my boedel is die Damaskéner Eliëser?" 15:03 Abram het gesê: "Kyk, vir my jy het geen nageslag gegee : En kyk, een in my huis gebore is my erfgenaam. " 15:04 Kyk, die woord van die HERE het tot hom gekom en gesê: "Hierdie man kom nie, sal jou erfgenaam nie, maar hy wat kom uit jou eie liggaam sal jou erfgenaam wees" 15:05 die HERE het hom buite geneem, en sê. , "nou kyk na die hemel en tel die sterre as jy hulle kan tel." Hy het aan Abram gesê: "So sal jou nageslag wees" 15:06 Hy het geglo in die HERE., en hy het gereken dit vir hom ' geregtigheid. 15:07 Hy sê vir hom: "Ek is die HERE wat jou uitgelei het uit Ur van die Chaldeërs om jou hierdie land as besitting te gee." 15:08 Hy het gesê, "Here HERE, waaraan sal ek weet dat ek dit in besit sal neem?" 15:09 Hy sê vir hom: "Bring vir my 'n vers drie jaar oud,' n vroulike bok drie jaar oud, 'n ram drie jaar oud,' n tortelduif en 'n jong duif" 15:10 Hy het hom al van hierdie gebring, en. het hulle verdeel in die middel, en hy het elke helfte teenoor die ander geplaas, maar het hy nie verdeel die voëls. 15:11 Die roofvoëls het op die dooie diere toegesak, maar Abram het hulle weggejaag. 15:12 As die son onder gaan, oorval 'n diepe slaap op Abram. En kyk, skrik en groot duisternis het hom oorval. 15:13 Hy sê vir Abram: "Weet vir seker dat jou nageslag vreemdelinge sal lewe soos in 'n land wat nie aan hulle behoort, en hulle sal dien. Hulle sal verdruk word vier honderd jaar lank. 15:14 Ek sal ook die nasie oordeel aan wie hulle dienaars sal wees. Daarna sal hulle uittrek met baie goed, 15:15 maar jy sal na jou vaders gaan in vrede. Jy sal begrawe word in 'n goeie ouderdom. 15:16 In die vierde geslag sal weer hier kom, want die ongeregtigheid van die Amoriete is nog nie ten volle bereik. "15:17. Dit het gebeur dat wanneer die son het ondergegaan, en dit heeltemal donker was, kom daar 'n rokende oond , en 'n vurige fakkel tussen die stukke vleis deur getrek. 15:18 In dié dag het die HERE 'n verbond gesluit met Abram, gesê: "Aan jou nageslag gee Ek hierdie land, van die rivier van Egipte af tot by die groot rivier, die Eufraatrivier: 15:19 die Keniete, die verbond gesluit, die Kadmonites , 15:20 die Hetiete, Feresiete, die Refa <ete, 15:21 die Amoriete, die Kanaäniete en Girgasiete en Jebusiete. "

Hoofstuk 16[edit]

16:01 Maar Sarai, die vrou van Abram, het vir hom geen kinders gebaar nie. Sy het 'n slavin,' n Egiptiese vrou, wie se naam was Hagar. 16:02 Sarai sê vir Abram: "Kyk, die HERE het my weerhou om te baar. Gaan in by my slavin. Sodat dit kan wees dat ek kinders sal verkry word deur haar "Abram het geluister na die stem van Sarai.. 16:03 Sarai, die vrou van Abram, het Hagar, die Egiptiese slavin, nadat Abram tien jaar gewoon het in die land Kanaän, en gee haar aan haar man Abram om sy vrou te wees. 16:04 Hy het by Hagar ingegaan, en sy het swanger geword. Toe sy sien dat sy swanger was, het haar meesteres veragtelik in haar oë. 16:05 Sarai sê vir Abram: "Dit is jou skuld ek ontreg word. Ek het my slavin in jou skoot gegee, en toe sy sien dat sy swanger was, het ek veragtelik in haar oë geword. Die HERE oordeel tussen my en jou. "

16:06 En Abram antwoord Sarai: "Kyk, jou slavin is in jou hand . Doen vir haar alles wat goed is in jou oë "Sarai hard teen haar gehandel., En sy het van haar gesig gevlug.

16:07 Die engel van die HERE het haar by 'n fontein van water in die woestyn gevind, by die fontein op pad na Sur. 16:08 Hy het gesê: "Hagar, slavin van Sarai se, waar kom jy vandaan? Waar is jy heen? "

Sy het gesê, "Ek is op die vlug van die aangesig van my meesteres Sarai af weg."

16:09 Die engel van die HERE sê vir haar: "Keer terug na jou meesteres en verneder jou onder haar hande" 16:10 Die Engel van die HERE. Sê vir haar: "Ek sal grootliks vermeerder jou nageslag, dat hulle nie getel word nie weens die menigte nie "16:11. Die Engel van die HERE sê vir haar," Kyk, jy is swanger en sal 'n seun baar. Jy moet hom Ismael noem, want die HERE het gehoor van jou ellende verhoor. 16:12 Hy sal wees soos 'n wilde donkie onder die mense. Sy hand sal wees teen elke man, en almal se hand teen hom. Hy sal leef teenoor al sy broers. "

16:13 Toe noem sy die Naam van die HERE wat met haar gespreek, "Jy is 'n God wat sien," want sy het gesê: "Ek nog in die lewe gebly het nadat ek hom gesien het" 16:14 Daarom het? Die goed genoem Beer Lahai Roi. Kyk, dit lê daar tussen Kades en Bered.

16:15 Hagar 'n seun gebaar vir Abram. Abram het die naam van sy seun wat Hagar gebaar het, Ismael genoem. 16:16 En Abram was ses en tagtig jaar oud toe Hagar Ismael vir Abram gebaar is.

Hoofstuk 17[edit]

17:01 Toe Abram nege en negentig jaar oud was, het die HERE aan Abram verskyn en vir hom gesê, "Ek is God, die Almagtige. Wandel voor my, en opreg moet wees. 17:02 Ek sal my verbond oprig tussen My en julle maak, en sal grootliks vermeerder jou. "

17:03 Toe val Abram op sy gesig. God het vir hom gesê: 17:04 "Wat My aangaan, kyk, my verbond is met jou. Jy sal die vader van 'n menigte van nasies word. 17:05 Ook sal jou naam 'n meer Abram noem nie, maar jou naam sal wees Abraham, want Ek maak jou' n vader van 'n menigte van nasies word. 17:06 Ek sal jou buitengewoon vrugbaar maak, en Ek sal jou tot nasies maak . Konings sal uit jou kom. 17:07 Ek sal my verbond oprig tussen My vestig en jy en jou nageslag en hulle nageslagte as 'n ewige verbond, om vir jou 'n God te wees en aan jou nageslag. 17:08 Ek sal aan julle gee, en aan jou nageslagte , die land waar jy op reis , die hele land Kanaän, as 'n ewige besitting. Ek sal hulle God wees. "

17:09 God aan Abraham gesê, "Soos vir jou, jy sal my verbond hou, jy en jou nageslag hulle nageslagte. 17:10 Dit is my verbond wat julle moet hou tussen My en julle en jou nageslagte. Almal wat manlik is onder julle, sal besny word. 17:11 Jy moet besny word aan die vlees van julle voorhuid. Dit sal 'n teken van die verbond tussen My en julle wees. 17:12 Hy wat agt dae oud was, sal onder julle besny word, almal wat manlik is in julle geslagte, moet hy wat in die huis gebore is, of met geld gekoop is uit 'n buitelander wat nie van jou nageslag is. 17:13 Hy wat in jou huis gebore is, en hy wat met jou geld gekoop is, moet besny word. My verbond sal in julle vlees wees as 'n ewige verbond. 17:14 Die onbesnede man wat besny is nie in die vlees van sy voorhuid, die siel moet uitgeroei word onder sy volk uit. Hy het my verbond verbreek. "

17:15 God aan Abraham gesê, "As jou vrou Sarai, jy nie sal nie haar naam Sarai noem, maar haar naam sal Sara wees. 17:16 Ek sal haar seën nie, en ek gee jou 'n seun by haar. Ja, ek sal haar seën, sodat sy 'n moeder van nasies word. Konings van volke sal uit haar voortkom. "

17:17 Toe val Abraham op sy aangesig, en hy lag en sê in sy hart, "Sal 'n kind gebore word vir hom wat' n honderd jaar oud geword het? Sal Sara, wat negentig jaar oud is, gee geboorte "17:18 Abraham sê aan God?," Ag, mag Ismael lewe voor jou! "

17:19 God het gesê: "Nee, maar Sarah, jou vrou, sal vir jou 'n seun baar. Jy moet hom Isak noem. Ek sal my verbond met hom oprig as 'n ewige verbond vir sy nageslag ná hom. 17:20 Ook wat Ismael aangaan, het ek gehoor nie. Kyk, Ek seën hom en maak hom vrugbaar en vermeerder hom buitengewoon. Hy sal die vader van twaalf vorste word, en Ek sal hom 'n groot nasie maak. 17:21 Maar my verbond sal Ek oprig met Isak wat Sara sal vir jou dra op hierdie tyd volgende jaar. "

17:22 Toe hy klaar met hom gepraat het, het God van Abraham af opgevaar. 17:23 Toe neem Abraham sy seun Ismael, almal wat in sy huis gebore is, en almal wat met sy geld gekoop is, almal wat manlik is onder die manne van Abraham se huis, en is besny op die vlees van hulle voorhuid nog op dieselfde dag, soos God met hom het vir hom gesê. 17:24 Abraham was nege en negentig jaar oud toe hy besny was, is besny vlees van sy voorhuid. 17:25 sy seun Ismael was dertien jaar oud toe hy besny was, is besny vlees van sy voorhuid. 17:26 In dieselfde dag beide Abraham en sy seun Ismael, was besny. 17:27 Al die manne van sy huis, was diegene in die huis gebore, en diegene met geld gekoop is van 'n buitelander, saam met hom besny.

Hoofstuk 18[edit]

18:01 HERE het aan hom verskyn by die terpentynbome van Mamre terwyl hy gaan sit het in die tent in die hitte van die dag. 18:02 Hy het sy oë opgeslaan en gesien, en gesien dat die drie mans teenoor hom staan. Toe hy hulle sien, loop hy hulle tegemoet van die tent af en buig hom na die aarde, 18:03 en het gesê: "My heer, as ek nou genade gevind het in jou oë, moet asseblief nie weg gaan van jou kneg. 18:04 Laat 'n bietjie water bring, en was u voete, en lê en rus onder die boom. 18:05 Ek sal 'n stukkie brood kry, sodat jy kan jou hart verfris. Voor dat jy jou weg kan gaan, nou dat jy gekom het na u kneg. "

Hulle het gesê: "Goed, doen soos jy gesê het."

18:06 Abraham haastig in die tent na Sara en sê, "vinnig voorberei drie mate meel, die knie nie, en maak roosterkoeke" 18:07 Daarop loop Abraham na die beeste en vang 'n tender en' n goeie kalf, en gegee het. dit aan die dienaar. Hy het dringend dit bewerk. 18:08 Hy het botter, melk, en die kalf wat hy klaargemaak het, en sit dit hulle voor. Hy staan by hulle onder die boom, en hulle het geëet.

18:09 Hulle het hom gevra, "Waar is Sara, u vrou?"

Hy het gesê: "Kyk, in die tent."

18:10 Hy het gesê: "Ek sal seker terug te keer na jou toe kom deur die seisoen. Kyk, jou vrou Sara sal 'n seun hê. "

Sara het geluister by die tent wat agter Hom was. 18:11 Maar Abraham en Sara was oud, ver gevorderd in die ouderdom. Sarah het verby die ouderdom van die bevalling. 18:12 Sara het by haarself gelag en gesê: "Nadat ek oud geword het, sal ek graag genot hê, ook my heer wat oud is?"

18:13 Toe sê die HERE vir Abraham: "Waarom het Sara daar gelag en gedink: Sal ek 'n kind werklik dra nie, maar ek is oud' 18:14? Is iets te hard vir die HERE '? Op die vasgestelde tyd sal Ek na julle terugkeer, wanneer die seisoen kom deur, en Sara sal 'n seun hê. "

18:15 Maar Sara het dit ontken en gesê: "Ek het nie gelag nie," want sy was bang.

Hy het gesê: "Nee, maar jy het gelag."

18:16 Die manne van daar af opgestaan, en uitkyk oor Sodom. Abraham het saam met hulle gedoen om hulle te sien op die pad. 18:17 HERE het gesê: "Sal Ek vir Abraham verberg wat Ek gaan doen, 18:18 terwyl Abraham tog het 'n groot en magtige nasie, en al die nasies van die aarde sal in hom geseënsal word? 18:19 Want Ek het hom verkies, tot die einde toe dat hy sy kinders en sy huis ná hom bevel sou gee dat hulle die weg van die HERE moet hou om geregtigheid en reg te doen, aan die einde wat die HERE oor Abraham kan bring wat Hy het gepraat van hom "18:20 die HERE het gesê:" Omdat die geroep oor Sodom en Gomorra is waarlik groot, en hulle sonde is waarlik baie swaar, 18:21 Ek wil neerdaal en sien of hul dade is so erg soos. die verslae wat by My gekom het. Indien nie, sal ek weet. "

18:22 Die man het omgedraai van daar af, en na Sodom gegaan, maar Abraham het nog bly staan voor die HERE. 18:23 Abraham het nader gekom en gesê: Sal U ook die regverdige saam met die goddelose? " 18:24 Wat is daar vyftig regverdiges binne-in die stad? Sal jy eet en die plek nie spaar vir die vyftig regverdiges wat daarin is nie? 18:25 Laat dit ver van U dinge te doen soos wat die regverdige saam met die goddelose, sodat die regverdige gelyk is as die goddelose om te bring. Mag dat dit ver van jou wees. Moet nie die Regter van die ganse aarde geen reg doen nie? "

18:26 HERE het gesê: "As Ek in Sodom vyftig regverdiges binne-in die stad vind, dan sal Ek die hele plek spaar om hulle ontwil" 18:27 Abraham het geantwoord: "Kyk, daar is., Het ek dit op myself geneem om te praat van die Here, wat alhoewel ek stof en as geword. 18:28 Wat as daar 'n gebrek vyf van die vyftig regverdiges? Sal jy die hele stad verwoes ter wille van vyf? "

Hy het gesê: "Ek sal dit nie verwoes as Ek vyf en veertig vind daar."

18:29 Hy het nog verder met Hom en sê: "Wat as daar veertig gevind word?"

Hy het gesê: "Ek sal dit nie doen vir die wille van die veertig."

18:30 Hy het gesê: "Ag, moenie toelaat dat die Here toornig wees, en ek sal spreek. Wat as daar dertig gevind word? "

Hy het gesê: "Ek sal dit nie doen as Ek daar dertig vind nie."

18:31 Hy het gesê: "Kyk tog, ek het dit op myself om mee te praat van die Here. Wat as daar twintig gevind word? "

Hy het gesê: "Ek sal dit nie verwoes is vir die wille van die twintig."

18:32 Hy het gesê: "Ag, moenie toelaat dat die Here toornig wees, en Ek sal net een keer praat meer. Wat gebeur as tien is daar gevind is? "

Hy het gesê: "Ek sal dit nie verwoes vir die tien se ontwil."

18:33 HERE sy weg gegaan het, sodra hy klaar was met Abraham te spreek, en Abraham het na sy woonplek teruggekeer.

Hoofstuk 19[edit]

19:01 Die twee engele het Sodom teen die aand aan besoek. Lot was in die poort van Sodom. Lot het hulle gesien, en hy het opgestaan om hulle te ontmoet. Hy buig hom met sy aangesig na die aarde, 19:02 en hy het gesê: "Kyk tog, my here, kom maak 'n draai asseblief in u dienaar se huis, bly die nag oor en was u voete, en dan kan julle vroeg opstaan en gaan op jou pad. "

Hulle sê: "Nee, maar ons bly in die straat die hele nag."

19:03 Hy het baie by hulle aangehou, en hulle het saam met hom gegaan, en in sy huis. Hy het hulle 'n maaltyd, en ongesuurde koeke gebak, en hulle het geëet. 19:04 Maar voordat hulle kon gaan slaap toe die manne van die stad, die manne van Sodom, die huis omsingel: jonk en oud, die hele volk van elke omgewing. 19:05 Hulle het na Lot geroep en vir hom gesê, "Waar is die manne wat na jou gekom het in hierdie nag? Bring hulle na ons toe uit, dat ons kan saam met hulle seks het. "

19:06 Toe gaan Lot uit vir hulle by die ingang en sluit die deur agter hom. 19:07 Hy het gesê: "Asseblief, my broeders, moenie so goddeloos optree. 19:08 Kyk tog, ek het twee ongetroude dogters. Laat my toe om hulle na jou toe bring., en julle kan doen wat goed is vir julle. Slegs doen niks aan hierdie manne, omdat hulle onder die skaduwee van my dak ingekom het. "

19:09 Hulle sê, "Staan terug" Toe sê hulle, "Hierdie een het gekom om te lewe soos 'n buitelander, en hy stel homself op as 'n regter!. Nou sal ons saam met julle doen wat baie erger as wat ons aan hulle gaan doen "Hulle het sterk op die man Lot, gestoot en nader gekom om die deur oop te breek!. 19:10 Maar die manne het hulle hand uit gesteek, en Lot in die huis na hulle gebring, en die deur toegesluit. 19:11 En hulle het die manne wat by die ingang van die huis was, met blindheid, klein en groot getref, sodat hulle tevergeefs na die ingang gesoek het.

19:12 Die manne het vir Lot gevra, "Het jy nog iemand anders hier? skoonseuns, jou seuns en jou dogters en almal wat jy het in die stad, bring hulle uit die plek: 19:13 want ons gaan hierdie plek verwoes, omdat die geroep oor hulle groot is voor die HERE. Die HERE het ons gestuur om dit te vernietig. "

19:14 Toe gaan Lot uit en praat met sy skoonkinders wat sy dogters belowe het om te trou, en sê: "Staan op! Gaan uit hierdie plek uit, want die HERE gaan die stad verwoes. "

Maar sy skoonseuns het gedink hy maak 'n grap. 19:15 Toe die oggend gekom het, het die engele by Lot dringend en gesê: "Staan op! Neem jou vrou en jou twee dogters wat by jou is, sodat julle nie verteer word nie weens die ongeregtigheid van die stad "19:16 Maar hy het nog getalm., En die manne het sy hand gegryp, sy vrou se hand, en sy twee dogters se hande, Jahwe wou hom verskoon; en hulle het hom uitgevat en bring hom buitekant die stad. 19:17 Dit het gebeur, wanneer hulle hulle uitgehaal het, dat hy gesê het, "Vlug vir jou lewe! Moet nie agter jou kyk, en moenie êrens in die Jordaanstreek bly. Vlug na die berge, sodat julle nie verteer word! "

19:18 Daarop antwoord Lot hulle: "Ag nee, my heer. 19:19 Kyk tog, u kneg het genade in u oë gevind, en jy het groot goedhartigheid, wat jy aan my getoon het en my lewe gered. Ek kan nie Vlug na die gebergte, dat die onheil my inhaal en ek sterwe nie. 19:20 Kyk tog, hierdie stad is naby om daarheen te vlug, en dit is 'n klein. Laat my tog is daar (is dit nie 'n klein een),? En my siel sal lewe. "

19:21 Hy sê vir hom: "Kyk, Ek het jou versoek ook in hierdie saak, dat ek nie sal omkeer nie die stad waarvan jy gespreek het verleen. 19:22 Maak gou, is daar ontsnap nie, want Ek kan niks doen voordat jy daar aankom "Daarom. Die naam van die stad is Soar.

19:23 Die son het oor die aarde opgegaan toe Lot in Soar aankom. 19:24 Toe het die HERE reën op Sodom en Gomorra swael op vuur van die HERE en uit die lug. 19:25 Hy het hierdie stede omgekeer, die hele Jordaanstreek, al die inwoners van die stede en wat op die grond groei. 19:26 En sy vrou het agter hom omgekyk, en sy het 'n soutpilaar geword.

19:27 Toe staan Abraham op vroeg in die môre na die plek waar hy voor die HERE gestaan het. 19:28 Hy het die rigting van Sodom en Gomorra en oor die hele land van die Jordaanstreek, en kyk, en sien dat die rook van die land optrek soos die rook van 'n smeltoond.

19:29 Dit het gebeur, wanneer God vernietig die stede van die gelykveld, dat God aan Abraham gedink en Lot uitgelei uit die middel van die omkering toe Hy die stede omgekeer het waar Lot gewoon het.

19:30 Lot het uit Soar opgetrek, en woon in die gebergte, en sy twee dogters saam met hom, want hy was bang om te leef in Soar. . Hy het in 'n grot met sy twee dogters gehad. 19:31 Die eersgeborene het aan die jongste gesê: "Ons vader is oud, en daar is nie 'n man op die aarde wat hier sal kom. 19:32 Kom, laat ons aan ons vader wyn gee om te drink, en ons sal met hom gemeenskap hê, sodat ons vader se saad behou kan word "19:33. Hulle het hulle vader wyn gegee om te drink in die nag, en die oudste het gekom en met haar vader gemeenskap gehad. Hy het nie geweet toe sy gaan lê en toe sy opstaan nie. 19:34 Dit het gebeur ook op die volgende dag, dat die oudste het aan die jongste gesê: Kyk, ek het verlede nag met my vader gemeenskap gehad. Kom ons maak hom weer wyn drink vanaand. Jy gaan in en lê saam met hom, sodat ons vader se saad behou bly"19:35. Hulle het hulle vader wyn gegee om te drink die nag ook. Die jonger het gegaan en met hom gemeenskap gehad. Hy het nie geweet toe sy gaan lê en toe sy opstaan. 19:36 So het beide van Lot se dogters is ook swanger geword deur hul vader. 19:37 Die eersgeborene het 'n seun gebaar en hom Moab genoem. Hy is die vader van die hedendaagse Moabiete. 19:38 Die jongste het ook 'n seun gebaar, en sy naam genoem Ben Ammi. Hy is die vader van die kinders van Ammon, tot vandag toe.

Hoofstuk 20[edit]

20:01 abraham van daar af reis na die land van die Suide, en woon tussen Kades en Sur. Hy het as 'n buitelander in Gerar gewoon. 20:02 En Abraham antwoord oor Sara, sy vrou, "Sy is my suster", Abimelek die koning van Gerar laat Sara haal. 20:03 Maar God het na Abimelek, in 'n droom van die nag gekom, en vir hom gesê, "Kyk, jy is' n dooie man, ter wille van die vrou wat jy geneem het. Want sy is 'n man se vrou. "

20:04 Maar Abimelek het nog nie naby haar gekom. Hy het gesê, "Here, sal jy selfs die dood van 'n regverdige nasie? 20:05 Het hy nie vir my gesê, "Sy is my suster" Sy?, Het self ook gesê: "Hy is my broer." In die onskuld van my hart en die onskuld van my hande het ek dit gedoen. "

20:06 God het aan hom in die droom gekom: "Ja, ek weet dat in die integriteit van jou hart jy dit gedoen het, en ek het ook weerhou jou van sonde teen my. Daarom het ek jou nie toelaat om haar aan te raak. 20:07 Nou dan, die herstel van die man se vrou. Want hy is 'n profeet, en hy sal bid vir jou, en jy sal lewe. As jy nie haar herstel, weet vir seker dat jy sal sterwe, jy en almal wat na aan jou is. "

20:08,Abimelek het vroeg in die oggend, al sy dienaars geroep en vertel al hierdie dinge in hulle oor. Die manne was baie bang. 20:09 En Abimelek het Abraham laat roep en vir hom gesê, "Wat het jy ons aangedoen? Hoe het ek teen jou gesondig, dat jy ellende op my en my koninkryk 'n groot sonde gebring ? Jy het vir my dade gedoen wat nie mag gebeur nie. "20:10 Toe sê Abimélek vir Abraham:"! Wat het jy gedink, dat jy hierdie ding gedoen het? "

20:11 En Abraham antwoord: "Omdat ek gedink het," Waarlik, die vrees van God is nie in hierdie plek. Hulle sal my doodmaak oor my vrou ter wille van haar" 20:12., Sy is ook werklik my suster, die dogter van my vader, maar nie die dogter van my moeder, en sy het my vrou geword. 20:13 Dit het gebeur, toe God my laat afdwaal van my vader se huis, dat ek aan haar gesê: "Dit is 'n guns wat julle sal vir my wys. Oral waar ons gaan, sê vir my: "Hy is my broer" "."

20:14 Toe neem Abimélek kleinvee en beeste, 'n man en vrou dienaars , en gee dit aan Abraham en herstel Sara, sy vrou, vir hom. 20:15 Toe sê Abimélek, "Kyk, my land is voor jou. Woon waar jy wil ", 20:16 Vir Sara sê hy:" Kyk, Ek het hulle u broer duisend sikkels silwer gegee Kyk, dit is vir jou 'n bedekking van die oë vir almal wat saam met jou is. In die voorkant van alles wat jy is seëvier. "

20:17 Abraham tot God gebid. God het Abimélek gesond gemaak, en sy vrou, en sy vrou dienaars, en hulle kinders gebaar het. 20:18 Want die HERE gesluit het al die baarmoeder van die huis van Abimelek gesluit, Abimelek ter wille van Sara, Abraham se vrou.

Hoofstuk 21[edit]

21:01 HERE het Sara besoek soos Hy beloof het, en die HERE het aan Sara gedoen soos Hy gespreek het. 21:02 bevrug geword en 'n seun gebaar vir Abraham in sy ouderdom, op die bepaalde tyd wat God met hom gespreek het. 21:03 En Abraham het sy seun wat vir hom gebore is, wat Sara vir hom gebaar het, Isak genoem. Abraham besny 21:04 sy seun, Isak, toe hy agt dae oud was, soos God hom beveel het. 21:05 Abraham was honderd jaar oud toe sy seun, Isak vir hom gebore is. 21:06 Sara het gesê: "God het my laat lag. Almal wat dit hoor, sal oor my lag "21:07 Sy het gesê," Wie sou aan Abraham gesê het. Sara soog kinders? Want ek het hom 'n seun gebaar in sy ouderdom. "

21:08 Die kind het groot geword, en is gespeen. Abraham het 'n groot maaltyd berei op die dag toe Isak gespeen is. 21:09 Toe sien Sara hoe die seun van Hagar, die Egiptiese slavin, wat sy vir Abraham gebaar het, spot. 21:10 en sy sê aan Abraham: Jaag hierdie slavin en haar seun! Vir die seun van hierdie slavin mag nie saam met my seun Isak erwe nie. "

21:11 En die woord was baie verkeerd in die oë van Abraham vanweë sy seun. 21:12 God aan Abraham gesê, "Moenie laat dit verkeerd wees in jou oë ter wille van die seun, en as gevolg van jou slavin nie. Sara is in alles reg, luister na haar stem. Want van Isak sal jou nageslag genoem word. 21:13 Ek sal ook 'n nasie van die seun van die slavin skep, omdat hy jou kind is "21:14 Abraham het opgestaan, vroeg in die oggend, en hy het brood en' n sak met water geneem en dit aan Hagar gegee. Dit het hyop haar skouer gesit en gee haar die kind, en het haar weggestuur. Sy het toe weggegaan en rondgedwaal in die woestyn van Berséba. 21:15 Toe die water in die sak op was, het sy die kind onder een van die struike gesit. 21:16 Sy het teenoor hom gaan sit, ongeveer 'n boog skiet weg. Want sy het gesê: "Moenie my laat sien die dood van die kind" Sy gaan sit teen hom., En haar stem verhef en geween. 21:17 Toe hoor God die stem van die seun.

Die Engel van God het na Hagar geroep uit die hemel, en sê vir haar: "Wat is dit, Hagar? Moet nie bang wees nie. Want God het gehoor die stem van die seun waar hy is. 21:18 Staan op, tel die seun op en hou hom in jou hand. Want Ek sal hom 'n groot nasie maak. "

21:19 God haar oë geopen, en sy sien toe 'n put. Sy het, die sak vol water gemaak en die seun laat drink. 21:20 God was met die seun, en hy het opgegroei. Hy het in die woestyn gewoon, soos hy grootgeword het, het hy 'n boogskutter geword. 21:21 Hy het in die woestyn Paran gewoon. Sy moeder het vir hom 'n vrou uit die land van Egipte gebring.

21:22 Dit het gebeur op daardie tyd het Abimélek en Pigol, sy leërowerste met Abraham gespreek en gesê: "God is met jou in alles wat jy doen. 21:23 Nou dan, sweer by my hier by God dat jy nie vals sal handel met my nie, en saam met my seun, of met my seun se seun. Maar volgens die guns wat Ek aan julle gedoen het, moet jy aan my doen, en aan die land waarin jy as 'n buitelander gelewe het. "

21:24 En Abraham antwoord: "Ek sal sweer" 21:25 Abraham het Abimélek aangespreek oor 'n put wat die dienaars van Abimélek met geweld geneem het.. 21:26 Toe sê Abimélek, "Ek weet nie wat hierdie ding gedoen het. Jy het nie vir my gesê, ek het nie van dit gehoor tot vandag. "

21:27 Toe neem Abraham kleinvee en beeste en gee dit aan Abimelek. Daardie twee het 'n verbond. 21:28 Abraham het naamlik die sewe ooilammers van die kleinvee eenkant uitgekeer. 21:29 Toe sê Abimélek vir Abraham: Wat beteken hierdie sewe ooilammers wat jy self uitgesoek het ? "

21:30 Hy het gesê: "Jy kan hierdie sewe ooilammers uit my hand neem, dat dit 'n getuie vir my sal wees, dat ek hierdie put gegrawe het." 21:31 Daarom noem hulle dié plek Berséba, omdat hulle twee daar gesweer het. 21:32 En hulle het 'n verbond gesluit in Berséba. Abimelek het hom klaargemaak met Pigol, sy leërowerste, en hulle het teruggekeer na die land van die Filistyne. 21:33 Abraham geplant het 'n tamarisk in Berseba, en daar op die naam van die HERE, die ewige God. 21:34 En Abraham het as 'n vreemdeling in die land van die Filistyne het baie dae gewoon.

Hoofstuk 22[edit]

22:01 Nadat hierdie dinge gebeur het, het God Abraham getoets, en vir hom gesê, "Abraham!"

Hy het gesê: "Hier is ek."

22:02 Hy het gesê: "Neem nou jou seun, jou enigste seun, vir wie jy lief is, selfs Isak, en gaan na die land Moria. Offer hom daar as brandoffer op een van die berge wat Ek sal sê vir julle. "

22:03 Abraham is vroeg in die môre klaar en saal sy esel, en hulle het twee van sy jong man saam met hom, en sy seun Isak. Hy verdeel die hout vir die brandoffer, en hulle het opgestaan en na die plek gegaan wat God hom aangewys het. 22:04 Op die derde dag toe slaan Abraham sy oë op en sien die plek van ver af. 22:05 Toe sê Abraham aan sy dienaars, "Bly hier met die esel. Die seun en ek gaan verder, wag hier. Ons sal aanbid, en kom terug na julle "22:06 Abraham het die hout vir die brandoffer geneem en dit op sy seun Isak se rug gesit.. Hy het in sy hand die vuur en die mes. Hulle albei het saam geloop. 22:07 toe spreek Isak met sy vader Abraham en sê: "My pa?"

Hy het gesê: "Hier is ek, my seun."

Hy het gesê: "Hier is die vuur en die hout, maar waar is die lam vir 'n brandoffer?"

22:08 En Abraham antwoord: God sal vir Homself die lam vir 'n brandoffer voorsien, my seun "En hulle twee het saam gegaan. 22:09 Hulle het na die plek wat God hom vertel het gegaan. Abraham daar die altaar gebou en die hout in orde gelê, hy het sy seun Isak gebind en hom op die altaar gesit, op die hout. 22:10 Toe steek Abraham sy hand uit en neem die mes om sy seun dood te maak.

22:11 Die engel van die HERE het na hom geroep uit die hemel, en sê, "Abraham, Abraham!"

Hy het gesê: "Hier is ek."

22:12 Hy het gesê, "Moenie jou hand lê op die seun nie, en doen hom niks aan hom. Want nou weet Ek dat jy God vrees, omdat jy nie jou seun, jou enigste seun, weerhou van my. "

22:13 Abraham het sy oë opslaan, en kyk, en sien dat daar agter hom 'n ram wat in die bos met sy horings vas sit. Abraham het gegaan en die ram geneem, en offer hom vir 'n brandoffer in plaas van sy seun. 22:14 En Abraham het die naam van die plek: Die HERE sal voorsien. Tot hierdie dag word gesê, "Op die berg die HERE, sal dit voorsien word."

22:15 Die engel van die HERE het aan Abraham 'n tweede keer uit die hemel geroep, 22:16 en gesê: "Ek het by Myself gesweer, spreek die HERE, omdat julle hierdie ding gedoen het, en geweier het nie, om jou seun, jou enigste seun aan my te offer, 22:17 dat ek jou sal ryklik seën, en Ek sal jou nageslag grootliks sal vermeerder soos die sterre van die hemel en soos die sand wat aan die seestrand is. Jou nageslag sal in besit wees van die poort van sy vyande. 22:18 In jou nageslag sal al die nasies van die aarde geseën word, omdat jy na my stem geluister het. "

22:19 En Abraham het daarna terug na sy jong mans gekeer, en hulle het klaargemaak en saam na Berseba te gaan. Abraham het in Berseba gewoon.

22:20 Dit het nadat hierdie dinge gebeur het dat hulle aan Abraham ,n berig gebring het en gesê: "Kyk, Milka het ook kinders gedra vir jou broer Nahor: 22:21 Us, sy eersgeborene, Bus, sy broer, Kemuel, die vader van Arameers, 22 : 22 Kesed, Gazo, Pildash, Jidlaph, en Betuel, "22:23 Betuel. het die vader geword van Rebekka. Hierdie agt kinders het Milka vir Nahor gebaar, vir Abraham se broer. 22:24 Sy byvrou gehad wie se naam was Reüma, sy het ook gebaar: Tebag Gagam Tahash, en Maaka.

Hoofstuk 23[edit]

23:01 Sarah het 127 jaar gelewe. Dit was die lengte van Sarah se lewe. 23:02 Sarah sterf in Kirjat Arba (dit is Hebron), in die land Kanaän. Abraham het gekom om te rouklaag vir Sara en haar te beween. 23:03 Abraham het opgestaan, van sy dode, en hy het die seuns van Hetiete gespreek en gesê: 23:04 "Ek is 'n vreemdeling en' n vreemdeling wat by julle woon. Gee my 'n besit van' n graf-plek saam met julle, sodat ek my dode van my af weg kan begrawe. "

23:05 Die seuns van die Hetiete het Abraham geantwoord en sê vir hom: 23:06 "Luister na ons, my heer. Jy is 'n vors van God onder ons. Begrawe jou dood in die beste van ons grafte. Niemand van ons sal jou weerhou van sy graf. Begrawe jou dood. "

23:07 Abraham het opgestaan, en buig hom na die mense van die land, selfs aan die seuns van Hetiete. 23:08 Hy het met hulle gespreek en gesê: "As julle dit goedvind dat ek my dode van my af weg begrawe, luister na my, en bid vir my na Efron, die seun van Sohar, 23:09 dat hy aan my gee die spelonk van Magpela, wat hy het, wat in die einde van sy veld is. Vir die volle prys laat hom gee dit aan my om te besit vir graf-plek. "

23:10 En Efron het gesit in die middel van die seuns van Hetiete. Antwoord Efron, die Hetiet, vir Abraham voor die ore van die seuns van Hetiete, van almal wat saam in die poort van sy stad kom en sê: 23:11 "Nee, my heer, luister na my!. Ek gee jou die veld, en ek gee jou die spelonk wat daarin is. In die teenwoordigheid van die kinders van my volk gee ek dit aan jou. Begrawe jou dood. "

23:12 Abraham hom voor die volk van die land gebuig. 23:13 Hy het aan Efron in die teenwoordigheid van die volk van die land gesê, "Maar as jy wil, kan jy my hoor. Ek sal die prys van die veld betaal. Neem dit van my af, en ek sal my dode daar kan begrawe. "

23:14 Toe antwoord Efron, Abraham en sê aan hom: 23:15 "My heer, luister na my. Wat is 'n stuk grond van vier honderd sikkels silwer tussen my en u? Daarom gaan begrawe jou dood. "

23:16 Abraham het na Efron geluister. Abraham weeg aan Efron die geld in die teenwoordigheid van die seuns van Hetiete, van vier honderd sikkels silwer aangewys het, volgens die huidige handelaars 'standaard.

23:17 So het die stuk grond van Efron wat in Makpela is, wat oos van Mamre, die veld, was die spelonk wat daarin is, en al die bome wat in die veld was, wat in al sy grense, 23 : 18 vir Abraham as 'n besitting in die teenwoordigheid van die seuns van Hetiete, voor almal wat saam in die poort van sy stad kom. 23:19 Daarna het Abraham toe sy vrou Sara begrawe in die spelonk van die stuk van Makpela teenoor Mamre lê (dit is Hebron), in die land Kanaän. 23:20 Die veld en die spelonk wat daarin is, was gegee aan Abraham vir 'n besit van' n grafplaas deur die seuns van Hetiete.

Hoofstuk 24[edit]

24:1 Abraham was oud, en is op ver gevorderde leeftyd. Die HERE het Abraham in alle dinge geseën. 24:2 Toe sê Abraham aan sy dienaar, die oudste van sy huis, wat geheers het oor alles wat hy gehad het, "Hou jou hand onder my heup. 24:3 Jy sal sweer by die HERE, die God van die hemel en die God van die aarde, dat jy nie 'n vrou vir my seun sal vind onder die dogters van die Kanaäniete onder wie ek woon nie. 24:4 Maar jy sal na my land en my familie gaan, en daar 'n vrou vir my seun Isak gaan haal. "

24:5 sê die dienaar vir hom: "Wat as die vrou nie gewillig is om my te volg na hierdie land nie? Moet ek u seun weer terug bring na die land wat jy vandaan kom? "

24:6 Abraham het vir hom gesê: "Pas op dat jy nie my seun daar bring weer. 24:7 HERE, die God van die hemel, wat my uit my vader se huis en uit die land van my geboorte, wat met my gespreek het, en wat 'n eed aan my en sê: "Ek sal hierdie land aan julle nageslag gee." Hy sal sy engel voor jou uit stuur, en jy moet 'n vrou vir my seun daar vind. 24:8 As die vrou nie bereid om jou te volg nie, dan sal jy ontslae van hierdie eed aan my wees. Net jy mag nie my seun daar bring nie. "

24:9 Die dienaar sy hand onder die heup van Abraham, sy heer, en hy het vir hom gesweer oor hierdie saak. 24:10 Die dienaar het tien kamele van sy heer se kamele en vertrek, met 'n verskeidenheid van goeie dinge van sy meester se saam met hom. Hy het hom klaargemaak en na Mesopotámië, na die stad van Nahor geword. 24:11 Hy het die kamele laat neerkniel buitekant die stad by die water fontein by die aand, dit is die tyd dat die vroue uitgaan om water te skep. 24:12 Hy het gesê: "HERE, die God van Abraham, my heer, gee my asseblief sukses op hierdie dag, en bewys guns aan Abraham, my heer. 24:13 Kyk, Ek staan by die fontein van die water. Die dogters van die manne van die stad kom uit om water te skep. 24:14 Laat dit gebeur, dat die jong vrou aan wie ek sal sê, "Hou jou kruik, sodat ek kan drink, 'en sy sal sê:" Drink, en ek sal ook u kamele ook water gee om te drink, "- Sysal die een wees wat jy vir jou kneg Isak bestem het. Met hierdie teken sal ek weet dat jy liefde getoon het aan my meester. "

24:15 Dit het gebeur, nog voordat hy klaar gespreek het, toe kom daar Rebekka uit, wat is gebore is as die dogter van Bétuel, die seun van Milka vir die vrou van Nahor, Abraham se broer, met haar kruik op haar skouer. 24:16 Die jong vrou was baie mooi om na te kyk, 'n jongmeisie, en geen man het haar beken. Daarop het sy afgegaan na die fontein, haar kruik volgemaak en weer opgekom. 24:17 Toe loop die dienaar haar tegemoet en sê: "Gee asseblief vir my 'n drankie,' n bietjie water uit jou kruik."

24:18 Sy het gesê, "Drink, my heer" Sy het gou haar kruik laat sak op haar hand., En laat hom daaruit drink. 24:19 Wanneer sy hom genoeg laat drink het, het sy gesê: "Ek sal ook u kamele ook skep water trek, tot dat hulle genoeg het om te drink" 24:20 Sy het gou., En haar kruik in die drinkbak leeggemaak, en hardloop weer na die put om te skep, en het vir al sy kamele geskep.

24:21 Die man by haar anskou, maar stil gebly om te weet of die HERE sy weg voorspoedig gemaak het of nie. 24:22 Dit het gebeur, soos die kamele genoeg gedrink het, neem die man 'n goue ring,' n halfsikkel in gewig, en twee armbande vir haar hande, tien sikkels goud in gewig, 24:23 en het gesê: "Wie se dogter is jy ? Sê asseblief vir my. Is daar plek in jou vader se huis vir ons om te vernag? "

24:24 S sê vir hom: "Ek is die dogter van Bétuel, die seun van Milka wat sy vir Nahor gebaar het" 24:25. Sy sê ook vir hom, "Ons het ook strooi en voer in oorvloed by ons, ook plek om te vernag . "

24:26 Ek Die man het sy hoof gebuig en aanbid die HERE. 24:27 Hy het gesê: "Geseënd is die HERE, die God van Abraham, my heer, wat nie sy goedertierenheid en sy trou aan my heer weerhou het. Wat my aangaan, het die HERE my op die pad na die huis van my heer se familie gesit. "

24:28 Die jong dame hardloop en vertel haar ma se huis oor hierdie woorde. 24:29 Rebekka het 'n broer, en sy naam was Laban. Laban het uitgeloop na die man, tot by die spruit. 24:30 Dit het gebeur, toe hy die ring en die armbande aan die hande van sy suster sien, en toe hy hoor die woorde van sy suster Rebekka, gesê het: "Dit is wat die man vir my,gesê het" het hy na die man . gekyk, terwyl hy daar staan by die kamele by die fontein. 24:31 Hy het gesê: "Kom in, geseënde van die HERE. Hoekom staan jy daar buite? Want ek het die huis reggemaak en ook plek vir die kamele geskep. "

24:32 Die man het in die huis gegaan, en hy het die kamele afgelaai. Hy het strooi en voer gegee vir die kamele, en water om sy voete te was en die voete van die manne wat by hom was. 24:33 Voedsel is voor hom ingestel om te eet, maar hy het gesê: "Ek sal nie eet voordat ek my boodskap vertel."

Hy het gesê: "Spreek maar."

24:34 Hy het gesê: "Ek is die dienaar van Abraham. 24:35 HERE het my heer baie geseën. Hy het groot geword. Hy het aan hom kleinvee en beeste, silwer en goud, 'n manlike dienaars en vroulike slawe en kamele en esels gegee. 24:36 Sarah, my heer se vrou, het 'n seun gebaar toe sy al oud was. Hy het alles wat hy het vir hom laat erf. 24:37 My heer het my laat sweer en gesê: "Jy mag nie 'n vrou vir my seun uit die dogters van die Kanaäniete in wie se land ek woon neem, 24:38 maar jy moet gaan na my vader se huis, en my familie , en neem 'n vrou vir my seun 24:39 Ek vra my heer, "Wat as die vrou my nie sal volg nie' 24:40 Hy het vir my gesê:" Yahweh, voor wie se aangesig ek gewandel het, sal sy engel stuur met jou, en u sal voorspoedig wees op jou pad. Jy moet 'n vrou vir my seun van my familie, en van my pa se huis bring. 24:41 Dan sal jy ontslae wees van my eed, as jy na my familie gaan. As hulle haar nie aan jou gee nie, dan is jy uit my eed 24:42 Ek het toe vandag by die fontein gewag., En sê: "HERE, die God van Abraham, my heer, as jy nou my pad voorspoedig maak waar ek op gaan kyk-24:43, staan ek by hierdie fontein van water. Laat dit gebeur, dat die meisie wat kom om te skep, aan wie ek sal sê: "Gee asseblief vir my 'n bietjie water uit jou kruik drink," 24:44 en sy sal my vertel, "Drink, en ek sal ook vir u kamele ook skep, "-laat sy die vrou wees wat die HERE vir die seun van my heer aangestel het," 24:45. Voordat ek klaar was met die woord in my hart, daar het Rebekka uitgekom met haar kruik op haar skouer. Daarop het sy afgegaan na die spruit, en water uit getrek. Ek het aan haar gesê "Asseblief laat my drink," 24:46 Sy het laat sak haar kruik vinnig van haar skouer, en sê: "Drink, en ek sal vir u kamele ook skep om te drink ." En ek het gedrink, en sy het ook die kamele laat drink. 24:47 Ek het haar gevra en gesê: "Wie se dogter is jy 'Sy het gesê," Die dogter van Betuel, die seun van Nahor wat Milka vir hom gebaar het? "Ek sit het die ring aan haar neus gesit en die armbande aan haar hande. . 24:48 Ek het my kop gebuig en aanbid die HERE, en Hy seën die HERE, die God van Abraham, my heer, wat my gelei het om op die regte manier na my heer se broer se dogter te neem vir sy seun. 24:49 En as jy guns en trou aan my heer wil toon, sê vir my. Indien nie, vertel my, dat ek kan gaan na die regterkant of aan die linkerkant. "

24:50 Toe antwoord Laban en Betuel, "Dit kom van die HERE hierdie ding. Ons kan nie vir julle geen kwaad of goed sê nie. 24:51 Daar staan Rebekka voor jou uit. Neem haar en gaan heen, laat sy die seun van jou heer se vrou word, soos die HERE het dit gespreek. "

24:52 Dit het gebeur dat wanneer die dienaar van Abraham sy woorde hoor, het hy hom neer gebuig op die aarde aan die HERE. 24:53 Die kneg het silwergoed en goue goed en klere uitgehaal, en dit aan Rebekka gegee. Hy het ook kosbare geskenke aan haar broer en haar moeder gegee. 24:54 hulle het geëet en gedrink, hy en die manne wat by hom was, en bly die hele nag. Hulle het klaargemaak in die oggend, en hy het gesê: "Laat my trek na my heer."

24:55 Haar broer en haar moeder sê: "Laat die jong dame verblyf by ons 'n paar dae, ten minste tien. Na dat julle gaan. "

24:56 Hy sê vir hulle: "Moenie vir my hinder, aangesien die HERE my weg voorspoedig gemaak het. Laat my trek, dat ek kan gaan na my meester. "

24:57 Hulle het gesê: "Ons sal die jong vrou roep, en haar vra" 24:58 Hulle het Rebekka geroep en gesê het. Vir haar, "Sal jy met hierdie man saamgaan?"

Sy het gesê, "Ek sal gaan."

24:59 Hulle het Rebekka hulle suster weggestuur, saam met haar soog moeder, Abraham se dienaar, en sy manne. 24:60 Hulle het Rebekka geseën en aan haar gesê: "Ons suster, mag jy die moeder van duisende van tien duisende word en laat jou nageslag heers oor die poort van die wat hulle haat."

24:61 Rebekka het opgestaan met haar diens meisies. Hulle het weggery op die kamele en die man gevolg. Die dienaar het dan Rebekka saamgeneem en weggetrek. 24:62 Isak het uit die weg van Beers Lagai Roi gekom, want Hy woon in die land van die Suide. 24:63 Isak het uitgegaan om te peins in die veld by die aand. Hy het sy oë opgeslaan en gesien, en kyk, daar was kamele aan die kom. 24:64 Rebekka het ook haar oë opgeslaan, en toe sy sien hoe Isak, het van die kameel afgeklim. 24:65 Sy sê vir die dienskneg: "Wie is die man wat loop in die veld om ons te ontmoet?"

Die dienskneg het gesê: "Dit is my heer."

Sy het haar sluier gevat en bedek haar gesig. 24:66 Die dienaar vertel aan Isak alles wat hy gedoen het. 24:67 Isak het haar in sy moeder Sara se tent laat woon , en Rebekka geneem, en sy het sy vrou geword. Hy het haar liefgehad. Isak was dan getroos ná die dood van sy moeder.

Hoofstuk 25[edit]

25:1 Abraham het weer 'n vrou geneem, en haar naam was Ketúra. 25:2 Hulle het vir hom Simran, Joksan, Medan, Midian, Jisbak en Suag gebaar. 25:3 Joksan was die vader van Skeba en Dedan. Die kinders van Dedan was Asshurim, Assuriete, en Le mmiete. 25:4 Die seuns van Midian was: Efa, Efer, Henog, Ab ¡da, en Eldaä. Hulle almal was seuns van Ketúra. 25:5 Abraham het alles wat hy het aan Isak gegee, 25:6 maar aan die seuns van Abraham se byvroue het Abraham geskenke gegee. Hy het hulle weggestuur van sy seun Isak, terwyl hy nog geleef het, teen sonop, na die ooste land. 25:7 Dit is die dae van die lewensjare van Abraham se lewe wat hy geleef het: 175 jaar. 25:8 Abraham het die gees op gegee, en het gesterf in goeie ouderdom, 'n ou man en vol van die jaar, en hy was versamel by sy volksgenote. 25:9 Isak en Ismael, sy seuns, het hom begrawe in die spelonk van Makpela, in die stuk grond van Efron, die seun van Sohar, die Hetiet, wat oos van Mamre lê, 25:10 die stuk grond wat Abraham van die seuns van Hetiete gekoop het. Abraham was daar begrawe met Sara, sy vrou. 25:11 Dit het gebeur het na die dood van Abraham, God het Isak, sy seun geseën. Isak het by Beer Lahai Roi gaan woon.

25:12 En dit is die geskiedenis van die stamboom van Ismael, die seun van Abraham, wat Hagar, die Egiptiese, die slavin van Sara, vir Abraham gebaar het. 25:13 Dit is die name van die seuns van Ismael, hulle name volgens die orde van hul geboorte: die eersgeborene van Ismael, Nebajot, dan Kedar, Adbeel, Mibsam, 25:14 Misma was, Duma, Massa, 25: 15 Hadad, Tema, Jetur, Nafis en Kedemah. 25:16 Dit is die seuns van Ismael, en dit is hulle name, in hulle dorpe, en volgens hulle laers: twaalf vorste volgens hulle volkstamme. 25:17 Dit is die jaar van die lewensjare van Ismael: 137 jaar. Hy het die gees opgegee en gesterwe, en hy is versamel by sy volksgenote. 25:18 Hulle het van Háwila tot by Sur wat oos van Egipte lê, soos jy na die rigting van Assur gewoon. Hy het teenoor sy hele familie gwoon.

25:19 Dit is die geskiedenis van die geskiedenis van Isak, Abraham se seun. Abraham was die vader van Isak. 25:20 En Isak was veertig jaar oud toe hy Rebekka, die dogter van Bétuel, die Arameër uit Paddan Aram, die suster van Laban, die Arameër, vir sy vrou te wees. 25:21 Isak het die HERE gesmeek vir sy vrou, want sy was onvrugbaar. Jahweh was deur hom verhoor, sodat sy vrou Rebekka swanger geword het. 25:22 Die kinders het teen mekaar gestoot binne-in haar. Sy het gesê, "As dit so gaan, waarvoor leef ek dan?" Sy het om ondersoek te doen van die HERE. 25:23 Toe sê die HERE vir haar:

"Twee nasies is in jou skoot. Twee volke sal van mekaar gaan uit jou liggaam. Die een volk sal sterker wees as die ander mense. Die oudste sal die jongste dien. " 25:24 Wanneer haar dae vervul is, kyk, daar was 'n tweeling in haar skoot. 25:25 Die eerstes kom toe uit die hele rooi, soos 'n mantel van hare. Hulle het hom Esau genoem. 25:26 Daarna is sy broer gebore, en sy hand het Esau vasgehou die hakskeen. Hy was die naam van Jakob gegee. Isak was sestig jaar oud toe sy hom gebaar het.

25:27 Die seuns het opgegroei. Esau het 'n ervare jagter geword,' n man van die veld. Jakob was 'n rustige man, woon in die tente. 25:28 En Isak het Esau liefgehad, want hy het sy wildsvleis geëet . Rebekka het Jakob liefgehad. 25:29 Jakob bredie gekook. Esau sien aankom uit die veld, en hy was honger. 25:30 Toe sê Esau vir Jakob: "Asseblief, laat my met dieselfde rooi bredie, want ek is honger" Daarom word hy Edom genoem.

25:31 Toe antwoord Jakob: "Eerstens, verkoop my jou eersgeboortereg aan my."

25:32 Toe sê Esau: "Kyk, ek gaan sterf. Wat goed is die eersgeboortereg aan my? "

25:33 Toe antwoord Jakob: "Sweer eers vir my."

Hy het vir hom gesweer. Hy verkoop sy eersgeboortereg aan Jakob. 25:34 Jakob het aan Esau brood en die bredie van die lensies gegee. Hy het geëet en gedrink, hy het opgestaan en sy koers gegaan. So het Esau dan sy eersgeboortereg verag.

Hoofstuk 26[edit]

26:1 Daar was 'n hongersnood in die land, buiten die eerste hongersnood wat in die dae van Abraham gewees het. Daarom het Isak getrek na Abimelech, die koning van die Filistyne, na Gerar. 26:2 die HERE het aan hom verskyn en gesê: "Moenie aftrek na Egipte. Woon in die land wat Ek sal jou vertel oor. 26:3 Woon in hierdie land, en Ek sal met julle wees en sal seën. Want aan julle en aan jou nageslag sal Ek al hierdie lande gee, en Ek sal die eed bevestig wat Ek aan Abraham, jou vader gemaak het. 26:4 Ek sal jou nageslag maak soos die sterre van die hemel vermenigvuldig, en Ek sal aan jou nageslag gee al hierdie lande. In jou nageslag sal al die nasies van die aarde geseën word, 26:5 omdat Abraham na my stem geluister het, en het my bevel gehou, my gebooie, my voorskrifte en my wette onderhou. "

26:6 Isak het gewoon in Gerar. 26:7 Die manne van die plek het hom gevra oor sy vrou. Hy het gesê: "Sy is my suster," want hy was bang om te sê: "My vrou," sodat, het hy gedink, "het die manne van die plek sou my doodmaak ter wille van Rebekka, want sy is mooi om na te kyk." 26: 8 Dit gebeur het, toe hy daar was 'n lang tyd het Abimeleg, die koning van die Filistyne uit 'n venster gekyk, en sien, hoe Isak Rebekka, sy vrou liefkose. 26:9 Abiméleg het Isak geroep en gesê: "Kyk, sekerlik sy is jou vrou. Hoekom het jy dan verklaar: Sy is my suster? "

Isak het vir hom gesê, "Omdat :" sodat ek nie sterf as gevolg van haar nie. "

26:10 Toe sê Abiméleg, "Wat is dit wat jy aan ons gedoen het? Een van die mense kon maklik met jou vrou gemeenskap gehad het, en jy sou skuld op ons gebring het! "

26:11 Abimeleg bevel gegee aan al die mense en sê: "Hy wat hierdie man raak of sy vrou sal sekerlik gedood word."

26:12 Isak het in die land gesaai, en maaiers in dieselfde jaar word 'n honderd keer wat hy geplant het. Die HERE het hom geseën. 26:13 Die man het groot geword en altyddeur groter geword totdat hy baie groot was. 26:14 Hy het besittings van kleinvee, besitting van beeste, en 'n groot huishouding. Die Filistyne het het hom beny. 26:15 Nou het al die putte wat die dienaars van sy vader gegrawe het in die dae van Abraham, sy vader, die het die Filistyne toegestop en met grond opgevul. 26:16 Toe sê Abiméleg vir Isak: "Trek weg van ons, want jy is baie magtiger as ons."

26:17 Isak vandaar weggetrek, laer opgeslaan in die dal by Gerar en het daar gewoon.

26:18 Isak het die putte van water weer oopgegrawe, wat hulle gegrawe het in die dae van sy vader Abraham. Wat die Filistyne toegestop het, na die dood van Abraham . Hy noem hulle na die name wat sy vader daaraan gegee het. 26:19 die dienaars van Isak het in die dal grawe, vind hulle daar 'n put met lewendige water. 26:20 Die herders van Gerar stry met Isak se veewagters en het gesê: "Die water is ons s'n" Hy het die put ESEK genoem., Omdat hulle met hom daar getwis het. 26:21 Hulle het 'n ander put gegrawe, en die Filistyne het ook daaroor gekla . Hy het die put genoem Sitnah. 26:22 Hy het op 'n ander plek put gegrawe. Hulle het nie daar oor argumenteer. Hy noem dit Rehoboth. Hy het gesê, "Want nou die HERE ruimte gemaak vir ons, en ons sal vrugbaar wees in die land."

26:23 En hy het geklim van daar na Berseba. 26:24 HERE het aan hom in dieselfde nag verskyn en gesê: "Ek is die God van jou vader Abraham. Moet nie bang wees nie, want Ek is met julle, en sal julle seën en jou nageslag vermeerder om my kneg Abraham se ontwil. "

26:25 Hy het daar 'n altaar gebou, en' n beroep op die naam van die HERE, en daar sy tent opgeslaan. Daar die dienaars van Isak 'n put gegrawe.

26:26 Toe kom Abimeleg na hom van Gerar af, saam met Ahussat, sy vriend, en Pigol, sy leërowerste. 26:27 Isak het hulle gevra, "Waarom het julle na my gekom, omdat jy my haat, en ek was weggestuur van julle?"

26:28 Hulle het gesê: "Ons sien duidelik dat die HERE is met jou. Ons het gesê: "Laat daar tog 'n eed tussen ons wees, ook tussen ons en jou, en laat ons' n verbond met jou op maak, 26:29 dat jy sal geen kwaad doen aan ons, ons nie aanraak nie, ons het gedoen aan jou niks as goed, en het jou in vrede weggestuur het 'Jy is nou eenmaal die geseënde van die HERE.. "

26:30 Hy het hulle 'n maaltyd berei en hulle het geëet en gedrink. 26:31 Hulle het opgestaan in die oggend, en gesweer en een na die ander. Daarop het Isak hulle laat gaan, en hulle het vertrek in vrede van hom. 26:32 Dit het gebeur op dieselfde dag, wat die dienaars van Isak gekom het, en vertel hom van die put wat hulle gegrawe het, en vir hom gesê: "Ons het water gekry" 26:33 Hy het dit Seba genoem.. Daarom is die naam van die stad Berseba is tot vandag toe.

26:34 Toe Esau veertig jaar oud was, het hy as vrou Judith, die dogter van Beëri, die Hetiet, en Basmat, die dogter van Elon, die Hetiet geneem. 26:35 Hulle Rebekka, Isak se se lewe bedroef .

Hoofstuk 27[edit]

27:1 Dit het gebeur, sodat wanneer Isak oud geword het en sy oë swak was, sodat hy nie kon sien nie, het hy sy oudste seun Esau geroep, en vir hom gesê: "My seun?"

Hy het vir hom gesê, "Hier is ek."

27:2 Hy het gesê: "Kyk tog, ek is oud. Ek weet nie die dag van my dood. 27:3 Nou dan, neem jou wapens, jou pylkoker en jou boog, en gaan uit in die veld, en skiet vir my wildsvleis. 27:4 Maak vir my 'n lekker ete, soos ek daarvan hou, en bring dit vir my, dat ek kan eet, en dat my siel jou kan seën voordat ek sterwe. "

27:5 Rebekka het geluister terwyl Isak met sy seun Esau gepraat het. Esau het in die veld gegaan om 'n stuk wild te jag en dit te bring. 27:6 Rebekka het met haar seun Jakob gespreek en gesê: "Kyk, Ek het gehoor jou pa praat met Esau jou broer, en sê 27:7" Bring vir my 'n stuk wild en maak vir my 'n lekker ete, dat ek kan eet, en ek sal jou seën voor die HERE voor my dood 'dan nou 27:8., my seun, luister na my stem volgens wat ek jou beveel. 27:9 Gaan nou na die kleinvee, en bring my uit daar twee goeie jong bokke. Ek sal hulle 'n lekker ete vir jou vader, maak soos hy dit graag van hou. 27:10 Jy moet dit na jou vader neem, dat hy kan eet, sodat hy jou kan seën voor sy dood. "

27:11 sê Jakob vir sy moeder Rebekka: Kyk, my broer Esau is 'n harige man en ek is' n gladde man. 27:12 Wat as my pa my raak? Ek sal vir hom lyk soos 'n spotter, en ek sal' n vloek oor my bring en nie 'n seën. "

27:13 Sy moeder sê vir hom: "Laat jou vloek op my wees, my seun. Luister net na my stem, en gaan kry dit vir my. "

27:14 Hy het die bokke gevang, en het hulle gebring na sy moeder. Sy ma het 'n lekker ete gemaak soos sy vader dit graag van hou. 27:15 Rebekka het die goeie klere van Esau, haar oudste seun, wat saam met haar in die huis was geneem, en trek dit vir Jakob, haar jongste seun aan. 27:16 Sy het die velle van die jong bokke aan sy hande en oor die gladdigheid van sy nek gebind. 27:17 Sy het die lekker ete en die brood wat sy gemaak het, in die hand van Jakob, haar seun gesit.

27:18 Hy het na sy vader gegaan en sê, "My pa?"

Hy het gesê: "Hier is ek. Wie is jy, my seun? "

27:19 Toe sê Jakob vir sy pa, "Ek is Esau, u eersgeborene. Ek het gedoen wat jy my gevra om te doen. Staan op, sit en eet van my wildsvleis, dat u my siel kan seën. "

27:20 Isak het aan sy seun gesê: "Hoe is dit dat jy dit so gou gevind het, my seun?"

Hy het gesê: "Omdat die HERE jou God het my sukses gegee."

27:21 Isak sê vir Jakob: "Asseblief, kom nader, sodat ek kan voel of jy werklik my seun Esau is of nie."

27:22 Jakob het nader gekom na sy vader Isak. Hy het hom betas en gesê: "Die stem is Jakob se stem, maar die hande is die hande van Esau," 27:23 Hy het hom nie erken., Omdat sy hande harig was soos sy broer Esau se hande. En hy het hom geseën. 27:24 Hy het gesê: "Is jy waarlik my seun Esau?"

Hy het gesê: "Ek is."

27:25 Hy het gesê: "Bring dit vir my nader, en ek sal eet van my seun se wildsvleis, dat my siel jou kan seën."

Hy het dit vir hom nader gebring, en hy het geëet. Hy het vir hom ook wyn gebring, en hy het dit gedrink. 27:26 Sy vader Isak vir hom gesê: "Kom tog nader en soen my, my seun" 27:27. Hy het nader gekom en hom gesoen. Toe ruik hy die geur van sy klere, en hy seën hom en sê:

"Kyk, die geur van my seun is soos die geur van die veld wat die HERE geseën het. 27:28 God gee jou van die dou van die hemel van die vet grond van die aarde en baie van koring en wyn. 27:29 Laat mense jou dien, en nasies buig na jou toe. Wees 'n heerser oor jou broers. Laat jou moeder se seuns voor jou neerbuig. Vervloek is elkeen wat julle vervloek. Geseënd is almal wat jou seën. " 27:30 Dit het gebeur, sodra Isak 'n einde van die seën Jakob gemaak het, en Jakob het net uitgegaan uit die teenwoordigheid van sy vader Isak, dat sy broer Esau gekom het van sy jag. 27:31 Hy het ook lekker ete berei en bring dit na sy vader. Hy sê aan sy vader: Laat my vader hom oprig en eet van sy seun se wildsvleis, dat u siel my kan seën. "

27:32 sy vader Isak vir hom gesê: "Wie is jy?"

Hy het gesê: "Ek is jou seun, jou oudste, Esau."

27:33 Toe skrik Isak geweldig geweld, en sê, "Wie is dan, is hy wat wild geneem het, en hy het dit voor aan my gesit, en ek het van alles geëet voordat jy gekom het, en hom geseën het? Ja, hy sal geseën word. "

27:34 Toe Esau die woorde van sy vader hoor, skreeu hy met 'n baie groot en bitter geroep, en sê aan sy vader: "Seën my, selfs vir my ook, my vader."

27:35 Hy het gesê, "Jou broer het gekom met bedrog, en het jou seën weggeneem."

27:36 Hy het gesê: "Is dit nie hy tereg die naam van Jakob? Want Hy het vir my hierdie twee keer bedrieg. Hy het my eersgeboortereg gevat. Kyk, nou het Hy my seën weggeneem "Hy het gesê:" Jy het nie 'n seën voorbehou vir my?. "

27:37 Toe antwoord Isak het Esau, "Kyk, ek het hom jou meester gemaak, oor al sy broers, het ek aan hom gegee as dienaars. Met koring en die wyn het ek voorsien. Wat dan sal ek vir jou doen, my seun? "

27:38 Toe sê Esau aan sy vader: "Het u net een seën, my vader? Seën my, selfs vir my ook, my vader "Esau. Hy het sy stem verhef en geween.

27:39 Toe antwoord sy vader Isak hom

"Kyk, van die vet grond van die aarde sal jou woning wees, en ver van die dou van die hemel daarbo. 27:40 Deur jou swaard sal jy lewe, en jy sal jou broer dien. Dit sal gebeur, wanneer jy sal losbreek, dat jy sy juk sal skud van jou nek af. " 27:41 Esau was Jakob vyandig gesind vanweë die seën waarmee sy vader hom geseën. Esau het in sy hart gedink, "Die dae van die rou oor my vader is naby. Dan sal ek my broer Jakob doodmaak. "

27:42 Die woorde van Esau, haar oudste seun, word vertel aan Rebekka . Sy het gestuur en laat Jakob roep , haar jongste seun, en vir hom gesê, "Kyk, jou broer Esau troos oor jou deur die beplanning van jou dood te maak. 27:43 Nou dan, my seun, luister na my stem. Staan op, vlug na Laban, my broer, in Haran . 27:44 Bly by hom 'n paar dae, totdat jou broer se woede weg draai, 27:45 totdat jou broer se woede weg te draai van jou, en hy vergeet wat jy aan hom gedoen het. Dan sal ek stuur en jou van daar af laat kom. Hoekom moet ek beroof word van julle altwee op een dag? "

27:46 Verder sê Rebekka vir Isak: "Ek is moeg vir my lewe vanweë die dogters van Het. As Jakob 'n vrou neem uit die dogters van Het, soos hulle is, uit die dogters van hierdie land, wat goed sal my lewe dan wees?

Hoofstuk 28[edit]

28:1 Isak het Jakob geroep en het hom geseën en hom het beveel , "Jy mag geen vrou neem uit die dogters van Kanaän. 28:2 Staan op, gaan na Paddan Aram, na die huis van Bethuel, jou moeder se vader. Neem 'n vrou van daar uit die dogters van Laban, jou moeder se broer. 28:3 Mag God, die Almagtige jou seën en jou vrugbaar maak en jou vermenigvuldig, sodat jy kan 'n groep van die nasies sal word, 28:4 en gee jou die seën van Abraham, aan jou, en jou nageslag saam met jou, dat jy kan die land in besit neem waar jy is, wat God aan Abraham gegee het. "

28:5 Isak het Jakob dan weggestuur. Hy het na Paddan Aram na Laban, die seun van Bethuel, die Arameër, die broer van Rebekka, Jakob en Esau se moeder gegaan.

28:6 Toe Esau sien dat Isak Jakob geseën het en hom na Paddan Aram gestuur om vir hom 'n vrou te neem daar, en dat hy het hom geseën en hy vir hom' n bevel gegee en gesê, "Jy mag nie 'n vrou van die dogters van Kanaän neem nie, "28:7 en dat Jakob na sy vader en sy moeder geluister het, en was op pad na Paddan Aram. 28:8 Esau sien dat die dogters van Kanaän nie sy vader Isak plesier nie. 28:9 Esau het na Ismael gegaan, en hy het, buiten die vroue wat hy het, Maglat, die dogter van Ismael, die seun van Abraham, die suster van Nebajot, geneem om sy vrou te wees.

28:10 Jakob het uit Berseba getrek, en hy het na Haran gegaan. 28:11 Hy het gekom op 'n sekere plek, en die het hele nag daar gebly , want die son was al onder. Hy het een van die klippe van die plek gevat en sit dit onder sy hoof, en gaan lê in die plek om te slaap. 28:12 Hy het gedroom. Kyk, 'n trap wat op die aarde begin, en sy top aan die hemel reik. Kyk, die engele van God klim op en daal neer op dit. 28:13 Kyk, die HERE het bo dit gesit, en sê, "Ek is die HERE, die God van jou vader Abraham en die God van Isak. Die grond waarop jy le, aan jou sal Ek dit gee, en aan jou nageslag. 28:14 en jou nageslag sal wees soos die stof van die aarde, en jy sal uitbrei na die buiteland in die weste en na die ooste, en na die noorde en na die suide. In jou en in jou nageslag sal al die geslagte van die aarde geseën word. 28:15 Kyk, Ek is met jou, en hou jou, oral waar jy heengaan, en Ek sal jou terugbring na hierdie land. Want ek sal jou nie verlaat jy, totdat Ek gedoen het wat Ek gespreek het, aan jou. "

28:16 Jacob het wakker geskrik uit sy slaap, en hy het gesê: "Waarlik, die HERE is op hierdie plek, en ek het nie geweet nie" 28:17 Hy was bang., En sê: "Hoe vreeslik is hierdie plek! Dit is niks anders as God se huis, en dit is hier die poort van die hemel. "

28:18 Jakob het vroeg in die oggend op gestaan, en neem die klip wat hy onder sy hoof gesit het, en rig dit as 'n pilaar, en gooi sy olie bo-op. 28:19 Hy het die naam van die plek Bet-el genoem, maar die naam van die stad was tevore Lus. 28:20 Jakob het 'n gelofte gedoen en gesê: "As God met my sal wees, en hou my op hierdie weg wat ek gaan, en my brood sal gee om te eet en klere om aan te trek, 28:21 sodat ek kom weer na my vader se huis in vrede terug keer, sal die HERE my God wees, 28:22 dan is hierdie klip wat ek opgerig het vir 'n pilaar, sal God se huis wees. Van alles wat U my gee Ek sal sekerlik die tiendes afstaan aan U. "

Hoofstuk 29[edit]

29:1 Toe reis Jakob na die land van die kinders van die Ooste. 29:2 Hy het gesien, en kyk, 'n put in die veld, en kyk, drie troppe kleinvee wat daarby lê. Want uit daardie put laat hulle die veet drink. Die klip op die put se mond is groot. 29:3 Daar was al die troppe bymekaar maak. Hulle rol die klip van die put se mond en laat die vee drink, en sit hulle die klip weer op die put se mond en in sy plek. 29:4 Toe sê Jakob vir hulle: "My vriende, waar is julle vandaan?"

Hulle het gesê: "Ons is uit Haran."

29:5 Hy het vir hulle gesê, "Ken julle Laban, die seun van Nahor?"

Hulle het gesê: "Ons ken hom."

29:6 Hy sê vir hulle: "Gaan dit goed met hom?"

Hulle sê, "Dit gaan goed. Kyk, Ragel, sy dogter, kom met die skape. "

29:7 Hy het gesê: "Kyk, dit is nog steeds die middel van die dag, dit is nie tyd omt die vee bymekaar te maak. Laat die vee drink, en gaan heen, laat hulle wei. "

29:8 Hulle sê: "Ons kan nie voordat al die troppe bymekaar is, en dan rol hulle die klip weg van die mond van die put. Daarna laat ons die vee drink. "

29:9 Terwyl hy nog met hulle praat, kom Ragel met die kleinvee van haar vader aan, want sy het hulle opgepas. 29:10 Dit het gebeur, Toe Jakob Ragel sien, die dogter van Laban, sy moeder se broer, en die vee van Laban, sy moeder se broer, loop Jakob nader en rol die klip weg van die die mond van die put, en laat die vee van Laban drink, sy moeder se broer. 29:11 Jakob het Ragel gesoen en sy stem verhef en geween. 29:12 Jakob het Ragel vertel dat hy haar vader se broer, en dat hy die seun van Rebekka was. Sy het geloop en dit aan haar vader vertel.

29:13 Dit het gebeur toe hy die nuus hoor Laban van Jakob, die seun van sy suster, loop hy Jakob te tegemoet en omhels hom en soen hom en bring hom in sy huis. Jakob het aan Laban alles vertel. 29:14 Toe sê Laban vir hom: Waarlik, jy is my been en my vlees "Hy het saam met hom vir 'n maand gebly. 29:15 Toe sê Laban vir Jakob: "Omdat jy my broer is, moet jy my nie verniet dien? Vertel my, wat sal jou loon wees? "

29:16 Laban het twee dogters gehad. Die naam van die oudste was Lea, en die naam van die jongste was Ragel. 29:17 Lea se oë was swak, maar Ragel was skoon van gestalte en mooi. 29:18 Jakob het Ragel liefgehad. Hy het gesê: "Ek sal julle sewe jaar dien vir Ragel, u jongste dogter."

29:19 Toe sê Laban: "Dit is beter dat ek haar aan jou gee as dat ek haar moet gee aan 'n ander man. Bly by my. "

29:20 Jakob het dan sewe jaar gedien vir Ragel. Dit lyk vir hom maar 'n paar dae, omdat die liefde wat hy vir haar het.

29:21 Toe sê Jakob vir Laban: Gee tog my vrou, want my dae was vol, dat ek by haar kan in gaan. "

29:22 Laban het al die manne van die plek by mekaar gemaak, en 'n maaltyd berei. 29:23 Dit het gebeur in die aand, dat hy sy dogter Lea geneem en haar na hom gebring het. Hy het by haar ingegaan. 29:24 Laban het sy slavin Silpa vir sy dogter Lea, as slavin gegee. 29:25 Dit het gebeur in die môre toe hy kyk, dit was Lea. Hy het aan Laban gesê: "Wat is dit wat jy aan my gedoen het? Het ek nie jou gedien vir Ragel? Waarom het jy my bedrieg? "

29:26 Toe sê Laban: "Dit is nie die gewoonte in ons plek, om die jongste voor die oudste weg te gee. 29:27 Wag hierdie week , en ek sal jou die ander ook gee vir diens. Jy sal dien met my vir nog 'n sewe jaar. "

29:28 Jakob het so gedoen en bruilofsweek met haar gehou. Hy het hom sy dogter Ragel aan hom as vrou gegee. 29:29 Laban het aan sy dogter Ragel Bilha, sy slavin, aan haar as slavin gegee. 29:30 Hy het ook by Ragel in gegaan, en hy het Ragel ook meer liefgehad as Lea, en hy was by Laban nog sewe jaar.

29:31 HERE sien dat Lea die geliefde was, en Hy haar skoot geopen, maar Ragel was onvrugbaar. 29:32 Lea het bevrug geword en 'n seun gebaar, en sy het hom Ruben genoem. Want sy het gesê: "Omdat die HERE het my ellende gesien. Vir nou sal my man my liefhê "29:33 Sy het weer swanger geword, En 'n seun gebaar en gesê:" Omdat die HERE het gehoor dat ek gehaat was, hy het dan ook aan my , die seun ook gegee. "Sy het hom Simeon genoem. 29:34 Sy het weer swanger geword en 'n seun gebaar. Gesê: "Nou eindelik sal my man by my aansluit, want ek het hom drie seuns gebaar" Daarom het sy hom Levi genoem.. 29:35 Sy het weer swanger geword en 'n seun gebaar. Sy het gesê, "Hierdie keer sal ek die HERE loof" Daarom het sy hom Juda genoem.. Toe het sy opgehou met baar.

Hoofstuk 30[edit]

30:1 Toe Ragel sien dat sy vir Jakob geen kinders baar nie, het Ragel jaloers geword op haar suster. Sy het aan Jakob gesê: "Gee vir my kinders of anders sterf ek sal sterf."

30:2 Jakob kwaad geword vir Ragel, en hy het gesê: "Is ek in God se plek, wat van julle die vrug van die skoot aan jou onthou het?"

30:3 Sy het gesê, "Daar is my slavin Bilha. Gaan by haar in, dat sy kan dra op my knieë, en ek kan ook verkry kinders deur haar "30:4 Sy het hom haar slavin Bilha as vrou gegee, en Jakob het by haar ingegaan.. 30:5 Bilha het swanger geword en vir Jakob 'n seun gebaar. 30:6 Toe sê Ragel: "God het my geoordeel, , en het ook my stem gehoor, en het my 'n seun gegee." Daarom het sy hom Dan genoem. 30:7 Bilha, die slavin van Ragel, het weer bevrug geword en vir Jakob 'n tweede seun gebaar. 30:8 Toe sê Ragel: "Met magtige wrestlings het ek geworstel met my suster geworstel en ook oorwin." Sy het hom Naftali.

30:9 En toe Lea sien dat sy klaar was met baar, neem sy Silpa, haar slavin en gee haar aan Jakob as vrou. 30:10 Silpa, die slavin van Lea, het vir Jakob 'n seun. 30:11 Toe sê Lea: "Hoe bevoorreg!" Sy het hom Gad genoem. 30:12 Silpa, die slavin van Lea, vir Jakob 'n tweede seun gebaar. 30:13 Toe sê Lea: " Ek is bly, want die dogters sal my gelukkig prys." Sy het hom Aser genoem.

30:14 Ruben het in die dae van die koringoes, gevind dat daar in die veld liefdesappels was, en hy het hulle gebring na sy moeder, Leah. Toe sê Ragel vir Lea: Gee my tog van jou seun se liefdesappels. "

30:15 Sy sê vir haar: "Is dit 'n klein saak dat jy weggeneem het my man? Sou jy my seun se liefdesappels, ook neem? "

Rachel het gesê: "Daarom kan hy met jou vanaand lê vir jou seun se liefdesappels."

30:16 Jakob het uit die veld in die aand, gaan Lea hom tegemoet, en gesê: "Jy moet na my kom;. Want ek het sekerlik jou eerlik gehuur vir my seun se liefdesappels"

Hy lê met haar in die nag. 30:17 God het geluister na Lea, en sy het swanger geword en vir Jakob 'n vyfde seun gebaar. 30:18 Toe sê Lea: "God het my loon gegee, want ek het my slavin aan my man gegee." Sy het hom Issaskar genoem. 30:19 Lea het weer bevrug geword en 'n sesde seun gebaar aan Jakob. 30:20 Toe sê Lea: "God het my toegerus met 'n mooi geskenk. Nou sal my man by my woon, want ek het hom ses seuns gebaar. "Sy het hom Sebulon. 30:21 Daarna het sy 'n dogter gebaar en haar Dina genoem.

30:22 God het aan Ragel gedink, en God het geluister na haar, en haar skoot geopen. 30:23 Sy het swanger geword 'n seun gebaar en gesê: "God het my smaad weggeneem." 30:24 Sy het hom Josef genoem en gesê: "Mag die HERE voeg' n ander seun vir my."

30:25 Dit het gebeur, nadat Ragel Josef gebaar het, sê Jakob vir Laban, "Laat my trek, dat ek kan gaan na my eie plek, en my land. 30:26 Gee my vroue en my kinders waarvoor ek u gedien het, en laat my gaan. Want jy weet my diens waarmee ek u gedien het "

30:27 Toe sê Laban vir hom: "As ek nou guns in jou oë gevind het, bly hier, want ek het waargeneem dat die HERE het my om jou ontwil geseën." 30:28 Hy het gesê, "Bepaal vir my jou loon, en ek sal dit gee. "

30:29 Hy sê vir hom: "Jy weet self hoe ek u gedien het, en hoe jou vee het gevaar met my. 30:30 Want min was dit wat jy het voordat ek gekom het, en dit het toegeneem tot 'n menigte. Yahweh het jou geseën waar ek gedraai het. En toe sal ek vir my eie huis ook? "

30:31 Hy het gesê: "Wat sal ek gee?"

Jakob het gesê: "Jy mag nie my niks te gee. As jy sal hierdie ding doen vir my, ek sal weer voed jou kleinvee en dit bewaar. 30:32 Ek sal deur al u kleinvee vandag, die verwydering van daar elke gestippelde en bont een, en elke swart een onder die skape, en die bontes en gestippeldes onder die bokke. Dit sal my loon wees. 30:33 So my geregtigheid sal later vir my getuig, wanneer jy kom met betrekking tot my hoereloon wat voor jou is. Elke een wat nie gestippel of bont is onder die bokke, en swart onder die skape, wat met my sal wees, sal dan getel word gesteel. "

30:34 Toe sê Laban: "Kyk, laat dit wees volgens jou woord."

30:35 Daardie dag het hy die bokramme wat gestreepte en bont, en al die vroulike bokke wat gestippelde en bont, elkeen wat wit aan hulle gehad het, en almal wat swart was onder die skape, en het hulle in die hand van sy seuns. 30:36 Hy het drie dagreise ver tussen hom en Jakob, en Jakob het die orige kleinvee van Laban opgepas.

30:37 Toe neem Jakob vir hom groen latte van populier-, amandel-, vliegtuig-boom, skil daarin wit strepe in hulle, en het die wit wat in die latte. 30:38 Hy sit die latte wat hy teenoor die kleinvee geskil gehad het in die trogge, in die drinkbakke waar die-vee kom drink. Hulle het verhit geword as hulle kom drink. 30:39 Die vee het verhit geword by die latte, en die kleinvee geproduseer gestreeptes, gestippeldes en bontes. 30:40 Toe skei Jakob die lammers, en hy draai die koppe van die vee na die gestreeptes en almal wat swart in die vee drink van Laban, en hy het hom afsonderlike troppe gemaak en het nie sit hulle in Laban se vee gesit nie. 30:41 Dit het gebeur, wanneer die sterker van die kleinvee verhit word, sit Jakob die latte voor die oë van die vee in die trogge, sodat hulle verhit sou word by die latte, 30:42 Maar as die vee swakkerig was, het hy didn ' t sit hulle in die swakkes So was Laban se, en die sterkes vir Jakob. 30:43 Die man het buitengewoon uitgebrei en baie kleinvee, slavinne en manlike slawe en kamele en esels.

Hoofstuk 31[edit]

31:1 Hy het die woorde van die seuns van Laban gehoor, en hulle het gesê: "Jakob het alles geneem wat aan ons vader behoort. Van dié wat aan ons pa behoort, het hy al hierdie rykdom verwerf. "31:2 Jakob het na die uitdrukking op die gesig van Laban gekyk, dit was nie vir hom soos tevore. 31:3 die HERE het aan Jakob gesê: "Gaan terug na die land van jou vaders en na jou familie, en Ek sal met jou wees."

31:4 Toe stuur Jakob Ragel en Lea na die veld na sy kleinvee 31:5 en sê vir hulle: "Ek het die uitdrukking op jou vader se aangesig gesien, dat dit nie is soos voorheen, maar die God van my vader was by my. 31:6 Julle weet dat ek jou vader gedien het met al my krag. 31:7 U vader het my bedrieg, en verander my loon tien maal, maar God het hom nie toegelaat om my seer te maak. 31:8 As hy dit gesê het, "Die gestippeldes sal jou loon wees," dan sal al die vee gestippeldes gebaar. As hy dit gesê het, "Die gestreeptes sal jou loon wees," dan sal al die vee gestreeptes gebaar. 31:9 So het God van jou vader weggeneem die vee en aan my gegee. 31:10 Dit het gebeur tydens die paarseisoen dat ek my oë opgeslaan het en in 'n droom gesien, en kyk, die manlike bokke wat gespring het op die kleinvee was gestreep, gestippeld en bont. 31:11 Die Engel van God sê vir my in die droom, "Jacob, 'en ek het gesê:" Hier is ek "31:12 hy het gesê.," Nou slaan jou oë op, en kyk, al die manlike spring bokke wat op die kleinvee klim is gestreep, gestippeld en bont, want Ek het alles gesien wat Laban aan jou gedoen het. 31:13 Ek is die God van Bet-el, waar jy 'n gedenksteen gesalf het, waar jy' n gelofte gedoen het vir my. Nou maak klaar, trek weg uit hierdie land en gaan terug na die land van jou geboorte. "

31:14 Ragel en Lea antwoord hom: "Is daar nog 'n deel of erfenis vir ons in ons vader se huis? 31:15 Is ons nie deur hom as vreemdelinge beskou nie? Want hy het ons verkoop en het ook al ons geld gebruik. 31:16 Want al die rykdom wat God weggeneem het van ons vader, dit is ons en ons kinders sin. Laat dan nou alles wat God het gesê, moet jjy doen. "

31:17 Toe maak Jakob hom klaar en laai sy kinders en sy vroue op die kamele, 31:18 en hy het al sy vee weg gevat en al sy besittings wat hy versamel het, waaronder die diere wat hy in Paddan Aram opgedoen het, om te gaan na sy vader Isak in die land Kanaän. 31:19 En Laban gaan om sy kleinvee te skeer, het Ragel die huisgode gesteel wat haar vader sin was.

31:20 Jakob vir het Laban, die Arameër, mislei, dat hy nie vir hom esê het dat hy weg hardloop. 31:21 So het hy dan gevlug met alles wat hy gehad het. Hy het opgestaan, het gegaan oor die rivier, en sy aangesig gerig na die gebergte van Gilead.

31:22 Laban was gesê op die derde dag dat Jakob gevlug het. 31:23 Hy het sy familie saam gevat , en hom agter nagejaag, sewe dae 'n afstand. Hy het hom ingehaal in die gebergte van Gilead. 31:24 God het na Laban, die Arameër, in 'n droom van die nag gekom, en vir hom gesê, " neem ag na jouself dat as jy praat met Jakob dat jy geen goed of sleg sal sê."

31:25 Laban hat Jakob ingehaal. En Jakob het sy tent al opgeslaan in die gebergte, en Laban met sy familie laer opgeslaan in die gebergte van Gilead. 31:26 Toe sê Laban vir Jakob: "Wat het jy gedoen dat jy my in die steek gelaat, en weggevoer my dogters soos gevangenes van die swaard? 31:27 Waarom het jy stilletjies gevlug en my mislei, en het dit nie vertel nie, dat ek kon jou gestuur het met vrolikheid en liedere, met tamboeryn en siter; 31:28 en my nie toelaat om my seuns en dogters te soen nie? Nou het jy dwaas gehandel. 31:29 Dit is in die krag van my hand om jou te beseer, maar die God van julle vader het verlede nag met my gespreek en gesê: "Neem jou in ag vir jouself dat jy nie praat met Jakob geen goed of sleg nie', 31.: 30 Nou, datt jy wil weg te wees, omdat jy baie verlang na jou vader se huis, maar waarom het jy my gode gesteel? "

31:31 Toe antwoord Jakob vir Laban: Omdat ek bevrees was, want ek het gesê: "dat jy jou dogters met geweld van my sal weerhou". 31:32. Enigeen wat jou gode het mag nie lewe nie. Voor ons familie, onderskei wat joune is met my , en neem dit "Vir Jakob het nie geweet dat Ragel dit gesteel het nie..

31:33 Toe gaan Laban in die tent van Jakob, in Lea se tent, en in die tent van die twee slavinne, maar hy het niks gekry nie. Hy het uit die tent van Lea en in die tent van Ragel. 31:34 Maar Ragel het die huisgode geneem, het hulle in die kameel se saal gesit, en gaan sit op hulle. Laban het die hele tent deurgevoel, maar het niks gekry nie. 31:35 Hulle sê vir haar vader: "Moenie my heer laat kwaad word dat ek nie vir u kan opstaan nie, want Ek is met my tydperk" Hy deursoek., Maar het nie die huisgode gevind.

31:36 Jakob het kwaad geword, en argumenteer met Laban. Toe vra Jakob Laban, "Wat is my oortreding? Wat is my sonde, dat u my so vurig agternagesit het? 31:37 Nou dat jy al my goed deurgevoel het, wat het jy gevind van jou huisraad ? Sit hier neer voor my familie en jou familie, en laat hulle oordeel tussen ons twee.

31:38 "Twintig jaar was ek saam met jou gewees. Jou ooie en jou vroulike bokke gooi nie hul jong, en ek het nie geëet die ramme van u kleinvee. 31:39 Dit is wat van die diere verskeur het, het ek nie vir jou gebring.Dit was my verlies. Van my hand het u dit geëis, of dit nou bedags gesteel is of snags gesteel is. 31:40 Dit was my situasie: in die dag deur die hitte verteer , en die ryp deur die nag, en my slaap het gevlug van my oë. 31:41 Twintig jaar was ek in jou huis gewees het. Ek bedien u veertien jaar vir u twee dogters en ses jaar vir u kleinvee, en jy verander my loon tien maal. 31:42 As die God van my vader, die God van Abraham, en die vrees van Isak, was saam met my, sekerlik, nou jy sou my weg gestuur het met leë hande. God het my ellende en die moeitevolle arbeid van my hande gesien en verlede nag jou geoordeel. "

31:43 Toe antwoord Laban Jakob, "Die dogters is my dogters, die seuns is my seuns, die kleinvee is my kleinvee, en alles wat jy sien, is myne en wat kan ek doen om hierdie dag aan hierdie my dogters, of aan hulle seuns wat hulle gebaar het? 31:44 Kom nou, laat ons 'n verbond sluit, ek en jy, en laat dit' n getuie tussen my en jou. "

31:45 Jakob 'n klip geneem en dit as gedenksteen opgerig. 31:46 Toe sê Jakob vir sy familie, "Bring klippe bymekaar!" Hulle het klippe gaan haal., En 'n hoop gemaak. Hulle het geëet daar op die hoop. 31:47 Laban het dit Jegar Sahadutha genoem, maar Jakob het dit Galied genoem. 31:48 Toe sê Laban: "Hierdie hoop is vandag 'n getuie tussen my en jou" Daarom is dit vernoem Gal 31:49 en ook Mispa, omdat hy gesê het, "die HERE wag hou tussen my en jou, in ons afwesigheid is een van die ander.. 31:50 As jy my dogters mishandel, of as jy vroue neem by my dogters, dan is geen mens by ons nie: Kyk, God is getuie tussen my en jou "31:51 Toe sê Laban vir Jakob:" Kyk hierdie hoop klippe, en sien. die gedenksteen wat ek tussen my en jou opgerig het. 31:52 Mag hierdie hoop klippe getuie wees`, en die gedenksteen is getuie, dat ek sal nie oor hierdie hoop vir jou aanval, en dat jy nie verby hierdie hoop en hierdie gedenksteen vir my, vir skade rig. 31:53 Die God van Abraham en die God van Nahor, die God van hulle vader, sal regter wees tussen ons "Dan. Jakob het gesweer by die Vrees van sy vader, Isak genoem. 31:54 Jakob 'n offer gebring op die gebergte, en het sy familie om brood gegee om te eet. Hulle het brood geëet en het die hele nag in die berg gebly. 31:55 Vroeg in die oggend, het Laban opgestaan, en soen sy seuns en sy dogters en het hulle geseën. Laban het vertrek en teruggekeer na sy woonplek.

Hoofstuk 32[edit]

32:1 Jakob was op sy weg, en die engele van God het hom ontmoet. 32:2 Toe hy hulle sien, sê Jakob: "Dit is God se leër" Hy het die naam van die plek Maganim genoem. 32:3 Jakob het boodskappers uitgestuur voor hom na Esau, sy broer, in die land Seir, die landstreek van Edom. 32:4 Hy het hulle die bevel gegee en gesê: "Dit is wat julle sal sê, my heer Esau, " Dit is wat u kneg, Jakob, spreek. Ek het geleef soos 'n vreemdeling by Laban en daar gebly tot nou toe. 32:5 Ek het beeste, donkies, kleinvee, man dienaars en vroulike slawe. Ek het my heer dit laat weet, sodat ek guns mag vind in jou oë ". 32:6 Die boodskappers het na Jakob teruggekom en gesê:" Ons het by u broer Esau aangekom. Nie net dit nie, maar hy kom om jou te ontmoet, en vier honderd man saam met hom "32:7. Toe het Jakob baie bevrees en benoud geword. Hy het die mense wat by hom was, sowel as die kleinvee en die beeste en die kamele in twee groepe gedeel, 32:8 en hy het gesê: "As Esau kom op die een, en val hulle aan, dan kan die ander groep ontsnap "32:9 Jakob het gesê:" God van my vader Abraham en God van my vader Isak, HERE, wat vir my gesê het: "Gaan terug na jou land en na jou familie, en dan sal ek joe goed doen, "32:10 ek is nie waardig van die minste van al die goedertierenhede, en al die trou wat U aan u dienaar getoon het, want met net my kierie het ek oor hierdie Jordaan getrek, en nou het ek twee laers geword. 32:11 Nou red my uit die hand van my broer, uit die hand van Esau, want ek is bang vir hom, dat hy sal kom en my dood maak, en die moeders met die kinders. 32:12 U het gesê, "Ek sal sekerlik aan jou goed doen en jou nageslag maak soos die sand van die see wat nie getel kan word nie, want daar is so baie." 32:13 Hy het die nag daar oorgebly, en hy het uit wat hy met hom gehad het, 'n geskenk vir Esau, sy broer gevat: 32:14 twee honderd en twintig bokke vroulike manlike bokke, twee honderd skaapooie en twintig ramme, 32:15 en dertig melk kamele, met hulle kalfies, veertig koeie, tien bulle, twintig vroulike esels en tien jong esels. 32:16 Hy het hulle oorgegee in die hand van sy dienaars, elke trop afgesonder, en aan sy dienaars gesê: "Trek voor my uit, en sit 'n spasie tussen trop en trop" 32:17. Hy het beveel die dienaar in die eerste plek, en het gesê: "Wanneer Esau, my broer, aan jou kom , en vra jou en sê:" Wie is jy? Waar is jy heen? Wie se goed is hierdie '32:18 Dan moet jy sê?, "Hulle is u kneg, Jakob sin. Dit is 'n geskenk wat hy aan my heer Esau gee. Kyk, hy is kom ook agter ons aan. '"32:19 Hy het ook bevel gegee aan die tweede en die derde en aan almal wat agter die trop beeste was, en gesê:" Dit is hoe julle sal spreek, aan Esau, wanneer julle hom vind. 32:20 Julle sal sê, "Nie net dit nie, maar kyk, u kneg, Jakob, is agter ons. '" Want hy het gesê: "Ek sal hom kalm met die geskenk wat voor my uit gaan, en daarna sal Ek sien sy vriendelike gesig. Miskien sal hy my in sy guns aanneem. " 32:21 So het die geskenk dan voor hom uit gestuur, en hy self het die nag in die kamp gebly. 32:22 Hy het dieselfde nag opgestaan en sy twee vroue en sy twee slavinne en sy elf kinders geneem en deur die drif van die Jabbok getrek. 32:23 Hy sou, het hulle geneem en hulle deur die stroom geneem, en laat deurtrek wat aan hom behoort het. 32:24 Jakob het alleen agtergebly, en die worsteling met 'n man daar tot die breek van die dag. 32:25 Toe hy sien dat hy nie kon oorwin nie teen hom, het hy aangeraak die hol van sy heup, en die heupbeen van Jakob uit lit geslaan soos hy gespanne geworstel het. 32:26 Die man het gesê: Laat My gaan, want die dag breek. " Jakob het gesê: "Ek sal nie sal jou laat gaan nie, tensy jy my seën." 32:27 Hy sê vir hom: "Wat is jou naam?" Hy het gesê, "Jacob" 32:28 Hy het gesê: "Jou naam sal nie meer Jakob genoem word nie, maar Israel, want jy het geveg met God en met die mense en het oorwin.." 32:29 Jakob het hom gevra, "Sê asseblief vir my jou naam." Hy het gesê: "Hoekom is dit dat jy vra wat my naam is" Hy het hom daar geseën?. 32:30 Jakob het die naam van die plek Pniël genoem; want, het hy gesê, "ek het God gesien van aangesig tot aangesig, en tog is my lewe gespaar" 32:31. Die son het op gekom hom as hy deur Pniël getrek het, en hy was mank as gevolg van sy heup. 32:32 Daarom eet die kinders van Israel nie die heupsening, wat op die holte van die heup is , tot vandag toe, omdat hy het aangeraak die holte van Jakob se heupsening van die heup.

Hoofstuk 33[edit]

33:1 Jakob het sy oë opgeslaan, en kyk, en kyk, Esau was aan die kom, en saam met hom vier honderd man. Hy hetdie kinders verdeel onder Lea, Ragel, en die twee slavinne. 33:2 En hy het die slavinne met hulle kinders voor gesit, en Lea met haar kinders daaragter, en Ragel en Josef aan die agterkant. 33:3 Hy self het voor hulle gegaan, en buig hom na die aarde toe sewe keer, totdat hy by sy broer kom.

33:4 Toe loop Esau hom tegemoet, omhels hom, vat hy op sy nek, soen hom en hulle het geween. 33:5 Hy het sy oë opslaan, sien hy die vroue en die kinders, en het gesê: "Wie is dit met jou?"

Hy het gesê: "Die kinders wat God uit genade aan u dienaar geskenk het." 33:6 En die slavinne het nader gekom met hulle kinders, en hul neergebuig. 33:7 Lea het ook gekom met haar kinders nader gekom, en hul het neergebuig. Na hulle het Josef nader gekom en Ragel en hulle het neergebuig.

33:8 Esau sê: "Wat bedoel jy met al hierdie goed wat ek teëgekom het?"

Jakob het gesê: "Om guns te vind in die oë van my heer."

33:9 Esau sê: "Ek het genoeg, my broer, laat dit wat jy het, joue wees."

33:10 Toe antwoord Jakob: "Asseblief, nee, as ek genade gevind het nou in jou oë, neem dan my geskenk uit my hand, want Ek het gesien hoe jou gesig, as een beskou die aangesig van God, en jy is tevrede met my . 33:11 Hou die gawe wat ek het vir julle, want God het genadiglik met my gedoen, en ek het genoeg "Hy het by hom aangehou, en hy het dit geneem..

33:12 Toe sê Esau: "Kom ons neem ons reis, en laat ons trek, en Ek sal voor jou uit gaan."

33:13 Toe sê Jakob vir hom: "My heer weet dat die kinders swak is, en dat die kleinvee en beeste met kalvers en lammers wat jonk is, en as hulle hulle net een dag ooreis, sal die troppe sterf. 33:14 Laat my heer dan vooruit gaan voor sy dienaar, en Ek sal hulle lei op die lig, volgens die tempo van die vee wat voor my en volgens die tempo van die kinders, tot ek by my heer in Seïr kom. "

33:15 Toe sê Esau: Laat my nou met jou 'n paar van die volk wat saam met my is laat. "

Hy het gesê: "Hoekom? Laat my guns vind in die oë van my heer. "

33:16 So het Esau dan die dag op sy pad na Seïr gegaan. 33:17 Jakob na Sukkot weggetrek, Hy het 'n huis gebou, en het skuilings vir sy vee gemaak. Daarom is die naam van die plek genoem Sukkot.

33:18 So het Jakob dan in vrede na die stad Sigem gegaan wat in die land Kanaän is, toe hy van Paddan Aram gegaan het, en het laer opgeslaan voor die stad. 33:19 Hy het die stuk grond waar hy sy tent opgeslaan het, van die kinders van Hemor, die vader van Sigem, vir honderd geldstukke gekoop. 33:20 Hy het daar 'n altaar opgerig en dit genoem: El Elohe Israel.

Hoofstuk 34[edit]

34:1 Dina, die dogter van Lea, wat sy vir Jakob gebaar het, het uitgegaan om die dogters van die land te sien. 34:2 Sigem, die seun van Hemor, die Hewiet, die vors van die land, het haar gesien. Hy het met haar gemeenskap gehad en haar onteer. 34:3 Sy siel kleef aan Dina, die dogter van Jakob, en hy hou van die jong vrou, en hy het vriendelik met die jong dame gword. 34:4 Sigem het met sy vader Hemor gespreek en gesê: "Kry my hierdie jong vrou as 'n vrou." 34:5 Toe Jakob dan hoor dat hy Dina sy dogter, onteer het, terwyl sy seuns by sy vee in die veld was. het Jakob het geswyg totdat hulle terug gekom het. 34:6 Hemor, die vader van Sigem, het na Jakob uitgegaan om met hom te praat. 34:7 Die seuns van Jakob het uit die veld gekom toe hulle dit hoor. Die manne was gegrief en hulle was baie kwaad, omdat wat hy gedoen het dwaasheid was in Israel in gemeenskap met Jakob se dogter, 'n so iets mag nie gedoen moet word. 34:8 Hemor met hulle spreek, gesê: "Die siel van my seun Sigem, verlang na jou dogter. Gee asseblief vir haar vir hom as 'n vrou. 34:9 Maak verswaer julle met ons. Gee aan ons julle dogters, en neem vir julle ons dogters. 34:10 Jy moet maar by ons woon, en die land sal voor jou uit. Leef en die handel in dit, en kry vaste besittings daarin. "

34:11 Sigem sê vir haar vader en haar broers: Laat my guns vind in julle oë, en alles wat jy vir my sê sal ek gee. 34:12 Vra my 'n groot bedrag vir' n geskenk gegee, en ek sal alles wat jy my vra gee, maar gee my die jong dame soos 'n vrou. "

34:13 Die seuns van Jakob het geantwoord Sigem en Hemor, sy vader, met bedrog, en praat, want hy het hulle suster Dina onteer het, 34:14 en aan hulle gesê: "Ons kan nie hierdie ding doen om ons suster te gee aan 'n man wat die voorhuid het nie, want dit is 'n skande vir ons wees. 34:15 Net op hierdie voorwaarde kan ons inwillig na jou toe. As jy sal word soos ons deurdat almal wat manlik onder julle, besny word; 34:16 dan sal ons ons dogters aan julle, en ons sal julle dogters vir ons, en ons sal by julle woon, en ons sal een volk word . 34:17 Maar as jy luister nie na ons, besny te word nie, sal ons met ons suster neem, en ons trek weg. "

34:18 Hemor en Sigem was bly met die woorde, die seun van Hemor. 34:19 Die jongman wou nie wag om hierdie saak te doen nie, want hy het sin gehad in die dogter van Jakob, en hy was geëerd as die hele huis van sy vader. 34:20 Toe gaan Hemor en Sigem, sy seun, na die poort van hulle stad, en praat met die manne van hul stad en sê: 34:21 "Hierdie manne is rustig met ons. Daarom, laat hulle leef in die land en die handel in dit. Want kyk, die land is groot genoeg vir hulle. Kom ons neem hulle dogters vir ons as vroue neem, en laat ons ons dogters aan hulle gee. 34:22 Maar net op hierdie voorwaarde sal die manne inwillig om by ons te woon saam met ons, om een volk te word: as almal wat manlik is onder ons, besny word soos hulle besny is. 34:23 Sal nie hulle vee en hulle besittings en al hulle diere ons s'n wees? Laat ons net ons toestemming gee aan hulle, en hulle sal saam met ons woon . "

34:24 Al wat uitgegaan het van die poort van sy stad geluister na Hemor en na sy seun Sigem, en almal wat manlik was, is besny, almal wat op kommando uit die poort van sy stad. 34:25 Dit het gebeur op die derde dag, toe hulle in die pyn was, dat twee van Jakob se seuns, Simeon en Levi, broers van Dina se, elkeen sy swaard geneem, het oor die niks vermoedende stad en al die manlike persone gedood. 34:26 Hulle slaan ook Hemor en Sigem gedood, sy seun, met die skerpte van die swaard, en neem hulle Dina uit die huis van Sigem, en het weggegaan. 34:27 Jakob se seuns het gekom oor die dood, en die stad geplunder, omdat hulle hulle suster onteer het. 34:28 Hulle het hul kleinvee, hulle beeste, hulle donkies, wat in die stad was, wat in die veld was, 34:29 en al hulle rykdom. Hulle as gevangenes weggevoer al hulle kinders en hulle vroue, en het as buit alles wat in die huis was. 34:30 Toe sê Jakob vir Simeon en Levi, "Jy het my verskrik te gemaak, my gehaat gemaak by die inwoners van die land, die Kanaäniete en Feresiete . Ek is min in getal. Hulle sal versamel teen my ek sal verdelg word, ek en my huis. "

34:31 Hulle het gesê: Hy het ons suster soos 'n prostituut behandel?"

Hoofstuk 35[edit]

35:1 God vir Jakob gesê, "Staan op, gaan op na Bet-el en woon daar. Maak daar 'n altaar vir die God wat aan jou verskyn het toe jy vlug van die aangesig van Esau jou broer. "

35:2 Toe sê Jakob aan sy huisgesin en aan almal wat by hom was, "Haal die vreemde gode wat onder julle is uit, reinig julle, trek ander klere aan. 35:3 Laat ons klaarmaak en optrek na Bet-el. Ek sal daar 'n altaar bou vir die God wat my geantwoord het op die dag van my benoudheid en by my was op die weg wat ek gegaan het. "

35:4 Hulle het aan Jakob al die vreemde gode wat in hulle hande was, en die ringe wat aan hulle ore was gegee, en Jakob het dit begrawe onder die terpentynboom wat by Sigem is. 35:5 Hulle het gereis, en daar was 'n skrik van God op die stede wat rondom hulle was, en hulle het nie die voort gegaan om die seuns van Jakob agterna te sit.. 35:6 So het Jakob dan in Lus aangekom (dit is Bet-el), wat in die land Kanaän is, hy en al die mense wat by hom was. 35:7 Hy het daar 'n altaar gebou, en die plek El Bet-El genoem, omdat God daar aan hom geopenbaar is toe hy gevlug het van die aangesig van sy broer. 35:8 Debora, Rebekka se suster, het gesterwe, en sy is naby Bet-el begrawe onder die terpentynboom, en sy naam is genoem: Eik van Bacuth.

35:9 verskyn God weer aan Jakob, by sy terugkoms uit Paddan Aram, en Hy het hom geseën. 35:10 sê God vir hom, "Jou naam is Jakob. Jou naam sal nie meer Jakob nie, maar jou naam sal wees Israel "Hy het hom Israel genoem. 35:11 sê God vir hom, "Ek is God, die Almagtige. Wees vrugbaar en vermeerder. 'n Nasie en 'n menigte van nasies, sal van jou afstam, en konings sal uit jou liggaam kom. 35:12 Die grond wat Ek aan Abraham en Isak gegee het, sal ek dit aan jou gee en aan jou nageslagte sal Ek die land gee. "

35:13 God van hom af opgevaar op die plek waar Hy met hom gespreek. 35:14 Jakob het 'n gedenksteen opgerig op die plek waar hy saam met hom gespreek het,' n gedenksteen van klip. Hy 'n drankoffer uitgegiet en olie daarop gegooi. 35:15 Jakob het die naam van die plek waar God met hom gepraat het "Bethel" genoem

35:16 Hulle reis van Bet-el. Daar is nog steeds 'n afstand te kom na Efrat, en Ragel baar. Sy het harde arbeid. 35:17 Toe sy in harde arbeid was, het die vroedvrou vir haar gesê: "Moenie bang wees nie, want dit is ook nog 'n seun.

35:18 Dit het nie gebeur nie, want haar siel het uitgaan ( sy was dood), dat hulle hom met die naam Benoni gegee, maar sy vader het hom Benjamin genoem. 35:19 Ragel, het gesterwe en is begrawe in die pad na Efrat (dit is Betlehem). 35:20 Jakob het 'n gedenksteen op haar graf opgerig. Dit is die gedenkteken van Ragel se graf op hierdie dag. 35:21 Israel het gereis , en sy tent opgeslaan oorkant die toring van Eder. 35:22 Dit het gebeur, terwyl Israel in dié land woon, het Ruben gegaan en gemeenskap met Bilha, sy vader se byvrou gehad, en Israel het dit gehoor.

En die seuns van Jakob was twaalf. 35:23 Die seuns van Lea was: Ruben (Jakob se eersgeborene), Simeon, Levi, Juda, Issaskar en Sebulon. 35:24 Die seuns van Ragel: Josef en Benjamin. 35:25 Die seuns van Bilha (Ragel se slavin): Dan en Naftali. 35:26 Die seuns van Silpa (die slavin van Lea): Gad en Aser. Dit is die seuns van Jakob wat vir hom gebore is in Paddan Aram. 35:27 Jakob het na sy vader Isak toe gegaan, in Mamre, by Kirjat Arba (dit is Hebron), waar Abraham en Isak geleef het as buitelanders.

35:28 Die dae van Isak was 180 jaar. 35:29 Isak het die gees gegee, en het gesterwe en is by sy volksgenote versamel, oud en afgeleef. Esau en Jakob, sy seuns, het hom begrawe.

Hoofstuk 36[edit]

36:1 En dit is die geskiedenis van die geslagte van Esau (dit is, Edom). 36:2 Esau het sy vroue geneem uit die dogters van Kanaän: Ada, die dogter van Elon, die Hetiet, en Oholibama, die dogter van Ana, die dogter van Síbeon, die Hewiet; 36:3 en Basmat, Ismae se dogter, suster van Nebajot. 36:4 En Ada het vir Esau gebaar Elifas. Basmat het gebaar Reuel. 36:5 Oholibma het gebaar Jehus en Jalam en Korag. Dit is die seuns van Esau wat vir hom gebore is in die land Kanaän. 36:6 Esau het sy vroue geneem, sy seuns en sy dogters en al die lede van sy huisgesin, met sy vee en al sy diere en al sy besittings wat hy in die land van Kanaän bymekaargemaak het, en het in 'n land weg van sy broer Jakob. 36:7 want hulle besittings was te groot vir hulle om saam te woon, en die land van hul reise kon nie hul dra vanweë hulle vee. 36:8 Esau het in die gebergte Seïr gewoon. Esau is Edom. 36:9 Dit is die geskiedenis van die geskiedenis van Esau, die vader van die Edomiete, in die gebergte van Seïr: 36:10 dit is die name van Esau se seuns: Élifas, die seun van Ada, die vrou van Esau, en Reuel die seun van Basmat, die vrou van Esau. 36:11 Die seuns van Elifas was: Teman, Omar, Sefo en Gatam, en Kenas. 36:12 Timna was 'n byvrou aan Elifas, Esau se seun, en sy het vir Elifas gebaar Amalek. Dit is die seuns van Ada, die vrou van Esau. 36:13 Dit is die seuns van Reuel: Nahat en Serag, Samma en Missa. Dit was die seuns van Basmat, die vrou van Esau. 36:14 Dit was die seuns van Oholibama die dogter van Ana, die dogter van Síbeon, die vrou van Esau: sy het vir Esau gebaar Jehus en Jelam en Korag.

36:15 Dit is die stamhoofde van die seuns van Esau: die seuns van lifas, die eersgeborene van Esau: die stamhoof Teman, die stamhoof Omar, die stamhoof Sefo, die stamhoof Kenas, 36:16 die stamhoof Korag, die stamhoof Gáetam, die stamhoof Amalek Dit is die stamhoofde wat gekom het van lifas in die land Edom; dit is die seuns van Ada. 36:17 Dit is die seuns van R, huel, die seun van Esau: die stamhoof Nahat, die stamhoof Serag, die stamhoof Samma, die stamhoof Missa Dit is die stamhoofde van Reuel wat gekom het in die land van Edom, dit is die seuns van Basmat, die vrou van Esau. 36:18 Dit is die seuns van Oholibma, die vrou van Esau: die stamhoof Jehus, die stamhoof Jelam, die stamhoof Korag Dit is die stamhoofde van Oholibma, wat gekom het van die dogter van Ana, Esau se vrou. 36:19 Dit is die seuns van Esau (dit is, Edom), en dit is hulle stamhoofde.

36:20 Dit is die seuns van Seir, die Horiet, die eerste inwoners van die land: Lotan en Sobal, Síbeon, Ana, Dison 36:21 en Eser en Disan. Dit is die stamhoofde wat gekom het van die Horiete, die seuns van Seir in die land Edom. 36:22 Die kinders van Lotan was Hori en Heman. Lotan se suster was Timna. 36:23 Dit is die seuns van Sobal: Alwan en Man hat en Ebal, Sefo en Onam. 36:24 Dit is die seuns van Síbeon: Aja en Ana. Dit is die Ana wat die warm fonteine in die woestyn gevind het toe hy die donkies van sy vader Síbeon gevoer het. 36:25 Dit is die seuns van Ana: Dison; en Oholib ma, die dogter van Ana. 36:26 Dit is die seuns van Dison: Hemdan en Esban en Jitran en Keran. 36:27 Dit is die seuns van Eser: Bilhan en Saäwan en Akan. 36:28 Dit is die seuns van Disan: Us en Aran. 36:29 Dit is die stamhoofde wat gekom het van die Horiete: die stamhoof Lotan, die stamhoof Sobal, die stamhoof Síbeon, die stamhoof Ana, 36:30 die stamhoof Dison, die stamhoof Eser, en die stamhoof Disan: Dit is die stamhoofde wat gekom het van die Horiete volgens hulle stamme in die land Seïr.

36:31 Dit is die konings wat geregeer het in die land Edom voordat daar 'n koning geregeer het oor die kinders van Israel. 36:32 Bela, die seun van Beor, het geregeer in Edom. Die naam van sy stad was Dinhába. 36:33 Bela het gesterwe, en Jobab, die seun van Serag, van Bosra, in sy plek geregeer. 36:34 Jobab het gesterwe, en Husam, uit die land van die Temaniete, het in sy plek geregeer. 36:35 Husam het gesterwe, en Hadad, die seun van Bedad, wat die Midianiete verslaan het in die veld van Moab, het in sy plek geregeer. Die naam van sy stad was Awit. 36:36 Toe Hadad gesterf het, en Samla uit Masreka het in sy plek geregeer. 36:37 Samla het gesterwe, en Saul uit Réhobot, aan die rivier, het in sy plek geregeer. 36:38 En Saul het gesterwe, en Baäl-Hánan, die seun van Akbor, het in sy plek geregeer. 36:39 Baäl-Hánan, die seun van Akbor, het Hadar in sy plek geregeer. Die naam van sy stad was Pahu. Sy vrou se naam was Mehetábeël, die dogter van Matred, die dogter van Mésahab. 36:40 Dit is die name van die stamhoofde wat gekom het uit Esau, volgens hulle families, volgens hulle woonplekke, en volgens hulle name: die stamhoof Timna, die stamhoof Alwa, die stamhoof Jetet, 36:41 die stamhoof Oholibama, die stamhoof Ela, die vors Pinon, 36:42 die stamhoof Kenas, die stamhoof Teman, die stamhoof Mibsar, 36:43 die stamhoof Mágdiël, en hoof Iram. Dit is die stamhoofde van Edom, volgens hulle verblyfplekke in die land van hulle besitting. Dit is Esau, die vader van die Edomiete.

Hoofstuk 37[edit]

37:1 Jakob het in die land van sy vader se ritte in die land Kanaän gewoon. 37:2 Dit is die geskiedenis van die geslagte van Jakob. Josef het as seun van sewentien jaar oud die kleinvee gevoer saam met sy broers. Hy was 'n seuntjie met die seuns van Bilha en Silpa, sy pa se vrouens. Josef het 'n slegte gerug oor hulle na hul vader gebring. 37:3 Nou Israel het Josef meer lief gehad as al sy kinders, want hy was die seun van sy oudheid, en hy het hom 'n jas met menigste kleure gemaak. 37:4 En sy broers sien dat hulle vader hom meer as al sy broers lief het, en het hulle hom gehaat en kon nie vriendelik met hom praat.

37:5 Josef 'n droom, en hy het dit aan sy broers, het hulle hom gehaat al hoe meer. 37:6 Hy het vir hulle gesê: "Asseblief, hoor hierdie droom wat ek gehad het, want kyk 37:7, ons was besig om gerwe te bind in die veld, en kyk, my gerf gaan staan en ook regop bly staan, en kyk, terwyl julle gerwe daar rondom , en hulle neergebuig voor my gerf neerbuig. "

37:8 sê sy broers aan hom: "Sal jy miskien oor ons regeer? Of sal jy inderdaad oor ons heers "Hulle? Het hom gehaat al hoe meer oor sy drome en oor sy woorde. 37:9 Hy is nog ander droom gehad en dit aan sy broers, en gesê: "Kyk, ek nog 'n droom gehad, en kyk, die son en die maan en elf sterre buig af na my toe." 37:10 Hy vertel dit aan sy vader en sy broers. Sy pa het hom bestraf en vir hom gesê, "Wat is hierdie 'n droom wat jy gehad het? Sal ek en jou moeder en jou broers werklik kom om onsself te voor jou neerbuig na die aarde "37:11? Sy broers was afgunstig op hom, maar sy vader het hierdie woord in gedagte het.

37:12 Sy broers het hul pa se vee op by Sigem gaan oppas. 37:13 Toe sê Israel vir Josef: Pas jou broers nie die vee op by Sigem nie? Kom, en ek sal u na hulle. "Hy het vir hom gesê," Hier is ek. "

37:14 Hy sê vir hom: "Gaan nou, kyk of dit goed met jou broers en die welstand van die vee, en bring vir my berig terug." So het hy hom uit die dal van Hebron, en hy het by Sigem aangekom . 37:15 'n Sekere man het hom gevind, en kyk, hy was in die veld ronddwaal. Die man het hom gevra, "Wat soek jy?"

37:16 Hy het gesê: "Ek is op soek na my broers. Sê vir my, asseblief, waar hulle die kudde voed. "

37:17 Die man het gesê, "Hulle het hier links, want ek het hulle hoor sê: Laat ons na Dotan gaan."

Josef het agter sy broers en hulle in Dotan gevind. 37:18 Hulle het hom van ver af, en voordat hy naby hulle kom, het hulle 'n sameswering teen hom om hom dood te maak. 37:19 Hulle het vir mekaar gesê, "Kyk, hierdie dromer kom. 37:20 Kom dan nou, en laat ons hom doodmaak, en gooi hom in een van die putte, en ons sal sê: 'n Wilde dier het hom opgeëet. "Ons sal sien wat sal word van sy drome word."

37:21 Ruben dit hoor, en het hom uit hulle hand geneem en gesê: "Laat nie neem sy lewe." 37:22 Ruben het ook vir hulle, "Moenie bloed vergiet nie. Gooi hom in hierdie put wat in die woestyn is, maar moenie die hand aan Hom nie "-dat Hy ons kan uitred hy hom uit hulle hand, om hom te herstel na sy vader. 37:23 Dit het gebeur, toe Josef by sy broers, trek hulle Josef se rok uit, die rok met lang moue wat hy aangehad het, 37:24 en hulle het hom geneem en gooi hom in die put. Die put was leeg. Daar was geen water in nie.

37:25 Hulle gaan sit om brood te eet en verhef hulle hul oë op en kyk, en sien 'n reisgeselskap Ismaeliete wat uit Gílead kom, met hulle kamele gelaai met speserye en balsem en gom op pad om dit te Egipte af te bring. 37:26 Toe sê Juda aan sy broers: Watter voordeel is dit dat ons ons broer doodmaak en sy bloed verberg? 37:27 Kom, en laat ons verkoop hom aan die Ismaeliete, en nie laat ons hand nie teen hom wees nie, want hy is ons broer, ons vlees "Sy broers het na hom geluister.. 37:28 Midianiete wat handelaars het verbygegaan, en hulle opgetrek en uitgehaal Josef uit die put, en verkoop Josef aan die Ismaeliete verkoop vir twintig sikkels silwer. Hulle het Josef na Egipte gebring.

37:29 Ruben by die put terugkom, en sien dat Josef nie in die put, en hy sy klere geskeur. 37:30 Hy het teruggekeer na sy broers, en gesê: "Die kind is nie meer nie, en ek, waar sal ek gaan?" 37:31 Hulle het Josef se rok, en hulle slag 'n bok en steek die rok in die bloed. 37:32 Hulle het die rok met lang moue, en hulle het dit na hulle vader, en gesê: "Ons het gevind dat hierdie. Bestudeer dit, nou, of dit is jou seun se rok of nie. "

37:33 Hy erken dit, en sê: "Dit is my seun se jas. 'N Wilde dier het hom opgeëet. Joseph is sonder twyfel verskeur "37:34 Jakob. Skeur sy klere en trek 'n roukleed om sy heupe, en sy seun gerou, baie dae lank. 37:35 Al sy seuns en al sy dogters het moeite gedoen om hom te troos, maar hy het geweier om getroos te word. Hy het gesê, "Want Ek sal gaan af na die doderyk vir my seun rou." Sy vader hom dan beween. 37:36 Die Midianiete het hom na Egipte verkoop aan Potifar, 'n hofdienaar van Farao, die owerste van die lyfwag.

Hoofstuk 38[edit]

38:1 Dit het gebeur op daardie tyd toe Juda afgetrek het, van sy broers, en besoek 'n man van Adúllam met die naam van Hira. 38:2 Juda het daar die dogter van 'n Kanaänitiese man met die naam van Sua gesien. Hy het haar geneem en het by haar ingegaan. 38:3 Sy het swanger geword en 'n seun gebaar, en hy het hom Er genoem. 38:4 Sy het weer bevrug geword en 'n seun gebaar en hom Onan genoem. 38:5 En sy het nog weer 'n seun gebaar en hom Sela genoem; en hy was in Kesib toe sy hom gebaar het. 38:6 Juda, het 'n vrou vir Er, sy eersgeborene gekry, en haar naam was Tamar. 38:7 Er, Juda se oudste, was boos in die oë van die HERE. Yahweh het hom dood gemaak. 38:8 Toe sê Juda vir Onan: Gaan in by jou broer se vrou, en voer die plig van 'n man se broer vir haar, en verwek vir jou broer se saad. "38:9 Maar Onan het geweet dat die nageslag nie syne sou wees nie; en dit het gebeur, toe hy by sy broer se vrou ingegaan het, het hy sy saad gemors op die grond, sodat dat hy geen nageslagte gegee het aan sy broer. 38:10 Die ding wat hy gedoen het, was verkeerd in die oë van die HERE, en hy het hom ook dood gemaak. 38:11 Toe sê Juda vir Tamar, sy skoon dogter, "Bly 'n weduwee in jou vader se huis, tot dat Sela, my seun, op gegroei het", want hy het gesê: "Anders sterwe hy ook soos sy broers. "Toe gaan Tamar in en woon in haar vader se huis. 38:12 Ná baie dae, het Sua se dogter, die vrou van Juda, gesterwe. Nadat Juda klaar getreur het, en hy het opgegaan na die skaap skeerders na Timna toe, hy en sy vriend Hira, die Adullamiet. 38:13 Dit was Tamar wat te kenne gegee het en gesê: 38:14 "Kyk, jou skoonvader gaan op na Timna om sy kleinvee te skeer." Sy het die klere van haar weduweeskap afgeneem en bedek haar met haar sluier , en wikkel haarself en gaan sit in die poort van Enaim wat op die pad na Timna is, want sy het gesien dat Sela groot geword het, en sy was nie aan hom gegee as 'n vrou. 38:15 Toe Juda haar sien, het hy gedink dat sy 'n prostituut was , want sy het haar gesig toegebind. 38:16 Hy het na haar gedraai by die pad en gesê: "Asseblief, kom, laat my by jou ingaan," want hy het nie geweet dat dit sy skoondogter was nie. Sy het gesê, "Wat sal jy my gee, dat jy kan na my kom?" 38:17 Hy het gesê: "Ek sal jou 'n boklam van die kleinvee gee." Sy het gesê, "Sal jy 'n pand gee totdat jy dit stuur?" 38:18 Hy het gesê: "Wat is die pand wat ek aan jou sal gee?" Sy het gesê, "Jou seëlring en jou tou, en jou staf wat in jou hand." Hy gee dit aan haar en gaan by haar in, en sy het by hom swanger geword. 38:19 Sy het opgestaan en weggegaan en haar sluier afgehaal van haar af, en het weer die klere van haar weduweeskap aangetrek. 38:20 Juda gestuur het die jong bok deur die hand van sy vriend, die Adullamiet, gestuur om die pand uit die vrou se hand te ontvang, maar hy het haar nie gevind nie. 38:21 Toe vra hy die mense van haar woonplek: "Waar is daardie hoer wat in Enaim by die pad was?" Hulle het gesê: "Daar was geen hoer hier nie." 38:22 Hy het teruggekeer na Juda, en sê, "Ek het haar nie gevind nie, en het ook die manne van die plek het ook gesê:" Daar was geen hoer nie hier. "38:23 Juda het gesê:" Laat sy dit hou nie, sodat ons nie beskaam word nie. Kyk, Ek het hierdie jong bok, en jy het haar nie gevind nie. " 38:24 Dit het gebeur sowat drie maande later, het hulle Juda laat weet en gesê: Tamar, jou skoondogter, het die prostituut gespeel, en ook, kyk, sy is ook swanger deur prostitusie. " Juda het gesê: "Bring haar uit, en laat sy verbrand kan word." 38:25 Toe sy uitgebring word, laat sy haar skoonpa weet en sê: "By die man aan wie hierdie dinge behoort, is ek swanger. "Sy het ook gesê:" Asseblief, onderskei aan wie hierdie seëlring-, en die toue, en die personeel. behoort " 38:26 Juda het dit herken en gesê: "Sy is regverdiger as ek, want ek het nie haar gee aan Sela, my seun." Hy het haar verder nie meer geken. 38:27 Dit het gebeur in die tyd van haar baar, was daar 'n tweeling in haar skoot. 38:28 Wanneer sy baar, een hand het uitgesteek en die vroedvrou het dit gegryp en vasgebind met 'n rooi draad om sy hand, en gesê: 38:29 Dit het gebeur, soos hy sy hand teruggetrek, sien "Dit kom uit die eerste." , word sy broer gebore, en het sy gesê, "Hoekom het jy 'n breuk vir jouself gemaak?" Daarom het sy hom Peres genoem. 38:30 Daarna was sy broer gebore, wat die rooi draad om sy hand het, en sy naam was Serag genoem.

Hoofstuk 39[edit]

39:1 Josef is afgebring na Egipte. Potifar, 'n hofdienaar van Farao, die owerste van die lyfwag,'n Egiptiese man, het hom gekoop uit die hand van die Ismaeliete wat hom daar onder gebring het. 39:2 Die HERE was met Josef, en hy was 'n voorspoedige man. Hy het in die huis van sy heer, die Egiptenaar, gebly. 39:3 Toe sy heer sien dat die HERE met hom was, en dat die HERE alles wat hy gedoen het in sy hand voorspoedig was. 39:4 Joseph het genade gevind in sy oë. Hy het hom bedien, en hy het hom aangestel oor sy huis, en alles wat hy het hy het in sy hand gelos. 39:5 Dit het gebeur vanaf die tyd dat hy hom aangestel het oor sy huis en oor alles wat hy gehad het, dat Yahweh die Egiptiese se huis vir Josef se onthalwe geseën, en die seën van die HERE was by alles wat hy gehad het, in die huis en in die veld. 39:6 Hy het alles wat hy gehad het in Josef se hand gesit. Hy het nie homself kommer met enige iets, behalwe vir die kos wat hy geëet het. Joseph was goed gebou en mooi. 39:7 Dit het gebeur ná hierdie dinge het, dat sy meester se vrou haar oë op Josef gehef het, en sy het gesê: "Kom hou gemeenskap met my." 39:8 Maar hy het geweier, en sê aan sy meester se vrou, "Kyk, my heer weet nie wat is met my in die huis, en hy het alles wat hy het in my hand gegee. 39:9 Hy is nie meer in hier die huis groter as ek nie, en het hy het my niks onthou nie behalwe u, omdat u sy vrou is. Hoe kan ek dan hierdie groot kwaad doen en sondig teen God? " 39:10 Soos sy het met Josef dag na dag gepraat, het hy nie na haar geluister, om by haar te lê of om met haar wees nie. 39:11 Ongeveer hierdie tyd, het hy in die huis gegaan om sy werk te doen, en daar was niemand van die manne van die huis binne. 39:12 Sy het hom gevang deur sy kleed en sê: "Kom hou gemeenskap met my!" Hy het sy kleed in haar hand gelos, en na buite gehardloop. 39:13 Toe sy sien dat hy sy kleed in haar hand gelaat het, en moes buite loop, 39:14 het sy het aan die manne van haar huis geroep, en met hulle gespreek en gesê: "Kyk, hy het 'n Hebreeuse gebring om ons te spot. Hy het na my gekom om met my te lê, en ek het met 'n groot stem geroep. 39:15 Dit het gebeur, toe hy hoor dat ek my stem verhef en skreeu, het hy sy kleed by my gelos , en na buite gehardloop "39:16 sy het sy kleed by haar neergelê totdat sy heer tuisgekom het. 39:17 Sy het aan hom volgens hierdie woorde, gesê: "Die Hebreeuse kneg wat jy vir ons gebring het, het na my gekom om te my te spot , 39:18 en toe dit gebeur het, as ek my stem verhef en skreeu, dat hy sy kleed by my gelaat het en na buite gehardloop." 39:19 Dit het gebeur, toe sy heer die woorde hoor van sy vrou, wat sy met hom gepraat en gesê: "Dit is wat u kneg aan my gedoen het," dat sy toorn ontvlam. 39:20 die heer van Josef het hom geneem en hom in die gevangenis, die plek waar die koning se gevangne opgesluit word en hy was daar gebind, en hy was daar in aanhouding. 39:21 Maar die HERE was met Josef, en Hy het goedertierenheid aan hom, en hom guns verleen in die oë van die owerste van die gevangenis. 39:22 Die owerste van die gevangenis het aan Josef se hand al die gevangenes wat in die gevangenis gegee. Alles wat hulle daar het, was hy verantwoordelik vir dit. 39:23 Die owerste van die gevangenis het nie gekyk na iets wat onder sy hand was, omdat die HERE was met hom , en wat hy gedoen het, het die HERE voorspoedig laat wees.

Hoofstuk 40[edit]

40:1 En ná hierdie dinge gebeur het, het die skinker van die koning van Egipte en die bakker misgaan jeens hulle heer, die koning van Egipte. 40:2 En Farao was baie kwaad vir sy twee hofdienaars, die voorman van die skinkers en die voorman van die bakkers. 40:3 En hy het hulle in bewaring gegee in die huis van die owerste van die lyfwag, in die gevangenis, die plek waar Josef gevange was. 40:4 En die owerste van die lyfwag het Josef by hulle aangestel, en hy het hulle bedien, en hulle was 'n tyd lank in bewaring. 40:5 En beide van hulle het gedroom, elkeen sy droom, in dieselfde nag, elkeen volgens die interpretasie van sy droom, die skinker en die bakker van die koning van Egipte, wat in die gevangenis gevange gesit het. 40:6 En Josef het vir hulle in die oggend gesien, opgemerk, dat hulle ontstemd was. 40:7 En hy vra Farao se amptenare wat saam met hom in die gevangenis in sy baas se huis was en sê: Waarom lyk julle so hartseer vandag? 40:8 En hulle sê vir hom: Ons het 'n droom gehad, en daar is niemand wat dit kan uitlê nie. Toe sê Josef vir hulle: Behoort uitleggings nie aan God nie? vertel dit vir my. 40:9 Die voorman van die skinkers het aan Josef sy droom vertel en sê vir hom:" In my droom was daar'n wingerdstok voor my, 40:10 en aan die wingerdstok was drie lote. Dit was asof dit uitgebotten het, dit het gebloei, en trosse ryp druiwe geproduseer. 40:11 die beker van Farao was in my hand, en ek het die druiwe gepluk, en dit in die beker van Farao gedruk, en ek het die beker in Farao se hand gesit". 40:12 Toe sê Josef vir hom: "Dit is die uitlegging daarvan: die drie lote is drie dae. 40:13 Binne drie dae sal Farao jou hoof oplig, en jou herstel aan jou ampt. Jy sal die beker van Farao in sy hand lê, die op manier waarop jy dit gedoen het toe jy sy skinker was. 40:14 Maar onthou my wanneer dit goed gaan met jou, en asseblief bewys guns aan my, en maak melding van my by Farao en bring my uit hierdie huis. 40:15 want, ek was gesteel, uit die land van die Hebreërs, en ek het hier ook niks gedoen dat hulle my in die gevangenis gesit. " 40:16 Toe die voorman van die bakkers sien dat die vertolking goed was, sê hy aan Josef, "Ek was ook in my droom gesien, en kyk, drie mandjies met witbrood was op my kop. 40:17 In die boonste mandjie was allerhande eetware vir Farao, en die voëls het dit uit die mandjie op my kop geeët. " 40:18 Toe antwoord Josef, "Dit is die uitlegging. Die drie mandjies is drie dae. 40:19 Binne drie dae sal Farao jou hoof van jou af vat, en sal jou hang van 'n boom;. En die voëls sal jou vlees van jou af eet" 40:20 Dit het gebeur op die derde dag, wat Farao se verjaardag was, dat hy 'n feesmaal laat berei het vir al sy dienaars, en hy het aandag gegee aan die saak van die voorman van die skinkers en die saak van die voorman van die bakkers te midde van sy dienaars. 40:21 Hy het die voorman van die skinkers aan sy posisie weer herstel, en hy het die beker in Farao se hand gelê; 40:22 maar hy het die voorman van die bakkers opgehang, soos Josef dit aan hulle uitgelê het. 40:23 En die voorman van die skinkers het nie aan Josef gedink nie, maar hom vergeet.

Hoofstuk 41[edit]

41:1 Dit het gebeur aan die einde van twee volle jare dat Farao gedroom het, en kyk, hy staan daar by die rivier. 41:2 Kyk, daar kom uit die Nyl uit sewe beeste, slank en vet, en hulle het gaan wei in die moeras gras. 41:3 Kyk, sewe ander beeste ná hulle opgekom het uit die rivier, lelik en dun, en het by die ander beeste op die wal van die rivier gaan wei. 41:4 Die lelike en dun vee het die sewe slanke en vet beeste op gevreet. Toe het Farao wakker geword. 41:5 En hy en het gedroom 'n tweede keer, en kyk, sewe koppe van graan het op gekom aan een steel, gesond en goed. 41:6 Kyk, sewe koppe van graan, maer en deur die oostewind geskroei, het opgeskiet na hulle. 41:7 Die dun are verslind die sewe gesond en vol are. Farao het wakker geword en kyk, dit was 'n droom. 41:8 Dit het gebeur in die môre dat sy gees onrustig geword het en hy het gestuur vir almal van Egipte se geleerdes en wyse manne. Farao het aan hulle sy drome vertel, maar daar was niemand wat kon dit aan Farao uitlê.

41:9 Toe het die voorman van die skinkers het aan Farao en gesê: "Ek dink aan my foute vandag. 41:10 Farao was kwaad vir sy dienaars en het my in bewaring gegee in die huis van die owerste van die lyfwag, my en die voorman van die bakkers. 41:11 Ons het gedroom, in dieselfde nag, ek en hy. Ons het gedroom, elkeen volgens die interpretasie van sy droom. 41:12 Daar was by ons 'n jong man,' n Hebreër, kneg van die owerste van die lyfwag, en ons het vir hom gesê, en hy het aan ons ons drome. elkeen volgens sy droom het hy verduidelik. 41:13 Dit het gebeur, soos hy verduidelik vir ons, so was: dit. U herstel my by my kantoor, en het U opgehang hom. "

41:14 Toe laat Farao Josef roep, en hulle het hom gou uit die gevangenis uitgehaal. Hy het hom geskeer, en het ander klere aangetrek, en hy het na Farao gegaan. 41:15 Farao vir Josef gesê: "Ek het 'n droom gehad, en daar is niemand wat dit kan uitlê nie. Ek het dit gehoor van hulle, dat wanneer jy 'n droom hoor kan jy dit interpreteer. "

41:14 Toe laat Farao Josef roep, en hulle het hom gou uit die gevangenis uitgehaal. Hy het hom geskeer, en hy het ander klere aangetrek, en hy het na Farao gekom. 41:15 Farao het vir Josef gesê: "Ek het 'n droom gehad, en daar is niemand wat dit kan uitlê nie. Ek het dit gehoor van hulle, dat wanneer jy 'n droom hoor kan jy dit interpreteer.

41:25 Toe sê Josef vir Farao: Die droom van Farao is een. Wat God van plan is om te doen is wat hyaan Farao te kenne gegee het. 41:26 Die sewe mooi koeie is sewe jare; en die sewe mooi are is sewe jare. Die droom is een. 41:27 Die sewe maer en lelike vee wat ná hulle opgekom het, is sewe jare, en ook die sewe maer are wat blaas met die oostewind, hulle sal sewe jare van hongersnood wees. 41:28 Dit is die ding wat ek het aan Farao verklaar. Wat God van plan is om dit te doen het hy getoon aan Farao. 41:29 Kyk, daar kom sewe jare van groot oorvloed in die hele Egipteland. 41:30 Daar sal sewe jare van hongersnood volg, en al die oorvloed sal vergeet word in die land van Egipte. Die hongersnood sal die land verwoes 41:31 en die oorvloed sal nie onthou word in die land weens die hongersnood wat volg, want dit sal baie swaar wees. 41:32 Die droom was verdubbel virt Farao, omdat die saak deur God besluit is, en God dit gou sal doen.

Hoofstuk 42[edit]

42:1 Toe Jakob merk dat daar koring in Egipte was, het Jakob aan sy seuns gesê: "Hoekom kyk julle so na mekaar?" 42:2 Hy het gesê: "Kyk, ek het gehoor dat daar koring in Egipte is. Trek daarheen af, en koop vir ons van daar af, sodat ons kan lewe en nie sterwe nie. "42:3 tien van Josef se broers het afgetrek om koring uit Egipte te koop. 42:4 Maar Jakob het nie Benjamin gestuur nie, die broer van Josef, met sy broers, omdat hy gesê het, "sodat dalk skade met hom gebeur nie." 42:5 Die seuns van Israel het dan gekom om te koop onder diegene wat gekom het, want die hongersnood was in die land Kanaän. 42:6 Josef was die maghebber oor die land. Dit was hy wat verkoop het aan al die mense van die land. Josef se broers het gekom , en hulle het daarvoor neergebuig voor hom met die aangesig na die aarde. 42:7 Toe Josef sy broers sien, het hy hulle herken , maar het opgetree soos 'n vreemdeling voor hulle, en hulle hard behandel. Hy sê vir hulle: "Waar kom julle vandaan?" Hulle het gesê: "Uit die land Kanaän om voedsel te koop." 42:8 Joseph erken sy broers, maar hulle het hom nie erken nie. 42:9 Toe dink Josef aan die drome wat hy gedroom het oor hulle, en vir hulle gesê, "Julle is spioene! Julle het gekom om die swakheid van die land te sien. " 42:10 Hulle sê vir hom: "Nee, my heer, maar u dienaars het gekom om voedsel te koop. 42:11 Ons is almal seuns van een man, ons is eerlike mense. U dienaars is geen spioene nie. " 42:12 Hy sê vir hulle: "Nee, maar julle het gekom die om die swakheid van die land te sien!" 42:13 Hulle het gesê: "Ons, u dienaars, is twaalf broers, seuns van een man in die land Kanaän, en kyk, die jongste is nou by ons vader, maar die een is nie meer nie." 42:14 Toe sê Josef vir hulle: "Dit is soos ek gesê het, en gesê: 42:15 Hieraan sal julle getoets moet word" Julle is spioene! ". Deur die lewe van Farao, sal julle nie uitgaan van hier nie, tensy dat julle jongste broer hierheen kom nie. 42:16 Stuur een van julle, en laat hom jou broer bring, en julle sal gebind word, sodat julle woorde getoets kan word, of daar waarheid in julle is. 42:18 Toe sê Josef vir hulle op die derde dag, "Doen dit, en leef, want ek vrees God. 42:19 As julle eerlike mense is, laat een van julle broers vas gebind te word in die tronk, maar julle kan gaan, dra koring vir die honger van julle huise. 42:20 Bring julle jongste broer na my toe, so sal julle woorde nagegaan kan word, en hy sal nie sterf nie ". Hulle het so gedoen. 42:21 Hulle het vir mekaar gesê: "Ons is beslis skuldig vanweë ons broer, omdat ons gesien het die benoudheid van sy siel, toe hy ons gesmeek het en ons wou nie luister nie. Daarom is hierdie benoudheid oor ons gekom "42:22 Daarop antwoord Ruben hulle sê," Het ek nie julle vertel nie, en gesê. "Moet nie sondig teen die kind," en julle wou nie luister nie? Daarom ook, kyk, is sy bloed nodig "42:23 Hulle het nie geweet dat Josef dit verstaan ​​nie;. Want daar was 'n tolk tussen hulle. 42:24 Hy het hom van hulle af weg gedraai en geween. Toe hy terug na hulle kyk, en met hulle gepraat het, en het Símeon onder hulle uit geneem, en hy het hom vas gebind voor hulle oë. 42:25 En Josef het 'n opdrag om hulle sakke te vul met graan, en elkeen se geld weer in sy sak te sit en gee vir hulle kos vir die pad. So was dit aan hulle gedoen. 42:26 Hulle het hulle esels gelaai met hul graan, en vertrek van daar af. 42:27 As een van hulle sy sak oopmaak om sy donkie kos te gee in die herberg, sien hy sy geld. Kyk, dit was in die opening van sy sak. 42:28 Hy sê vir sy broers: "My geld is teruggegee! Kyk, dit is in my sak! "Hul harte het gaan staan en hulle het gebewe een na die ander en sê:" Wat is dit wat God aan ons gedoen het "42:29? Hulle het na Jakob, hulle vader, in die land van Kanaän gegaan en hom meegedeel alles wat met hulle gebeur het, en gesê: 42:30 "Die man, die heer van die land, het onmanierlik met ons gepraat, en ons vir spioene van die land beskuldig. 42:31 Ons het vir hom gesê: "Ons is eerlike mense. Ons is geen spioene nie. 42:32 Ons is twaalf broers, seuns van ons vader; een is nie meer nie, en die jongste is nou by ons vader in die land Kanaän "42:33 Die man, die heer van die land, sê vir ons. "Teen hierdie ding sal ek weet dat julle eerlike mense is: laat een van julle broers by my, en neem koring vir die honger van julle huise, en gaan op julle pad. 42:34 Bring julle jongste broer na my toe. Dan sal ek weet dat julle nie spioene is, maar dat julle eerlike mense is. So ek sal jou broer lewer aan julle, en julle sal die handel in die land doen. " 42:35 Dit het gebeur toe hulle hul sakke leeggemaak het, kyk, elkeen se bondeltjie geld was daar in sy sak. Wanneer hulle en hul pa het hul bondeltjies geld sien, was hulle bevrees. 42:36 Jakob, hulle vader, het vir hulle gesê: "Julle het my beroof van my kinders! Josef is nie meer nie, Simeon is nie meer nie, en julle wil Benjamin weg neem. Al hierdie dinge is teen my. "

42:37 Ruben het vir sy pa en sê, " U kan my twee seuns dood maak, as ek hom nie na u terug bring. Vertrou hom aan my sorg, en ek sal hom weer by jou bring. "

42:38 Hy het gesê: "My seun sal nie saam met julle aftrek nie, want sy broer is dood, en hy is alleen gelaat word. Indien skade gebeur met hom langs die manier waarop jy gaan, dan sal jy my grys hare gee met kommer in die doderyk. "


Hoofstuk 43[edit]

43:1 Die hongersnood was swaar in die land. 43:2 Dit het gebeur toe hulle geëet het, het die koring wat hulle uit Egipte gebring het opgeraak, sê hulle vader vir hulle: "Gaan koop vir ons weer 'n bietjie meer kos."

43:3 Juda, het met hom gepraat en gesê: "Die man plegtig het ons gewaarsku en gesê," Jy mag nie my gesig sien nie, tensy jou broer is saam met jou. "43:4 As u ons broer saam met ons stuur, sal ons gaan en koop jou kos, 43:5 maar as u hom nie stuur nie, sal ons nie aftrek nie, want die man het aan ons gesê, "Jy mag nie my gesig sien nie, tensy jou broer saam met jou is."

43:6 Israel het gesê, "Hoekom het jy my so sleg behandel, waarom vertel jy die man dat jy nog 'n broer het?"

43:7 Hulle het gesê: "Die man het gevra direk oor onsself en oor ons familie, gesê:"Lew jou pa nog? Het jy nog 'n broer "Ons het net sy vrae beantwoord?. Is daar enige manier waarop ons kan weet dat hy sou sê: Bring julle broer af? "

43:8 Toe sê Juda aan Israel, sy pa, "Stuur die seun saam met my, en ons sal opstaan ​​en gaan, sodat ons kan lewe en nie sterwe nie, beide ons, en jy, en ook ons ​​kinders. 43:9 Ek sal kollateraal vir hom wees. Van my hand sal jy hom nodig het. As ek hom nie na jou bring, en stel hom voor jou, dan laat ek dra die blaam vir ewig, 43:10 want as ons nie vertraag het nie, sekerlik sou ons weer 'n tweede keer daar nou was. "

43:11 Hul pa, Israel, het vir hulle gesê:, "As dit so moet wees, doen dit dan. Neem uit die keuse vrugte van die land in julle sakke en bring 'n geskenk vir die man,' n bietjie balsem, 'n bietjie heuning, speserye en gom, neute en amandels; 43:12 en neem dubbel soveel geld in julle hand, en die geld wat in die opening van julle sakke teruggestuur is, terug te neem. Miskien was dit 'n vergissing. 43:13 Neem jou broer ook, op te staan, en terug te keer na die man. 43:14 Mag God, die Almagtige, julle barmhartigheid verleen by die man, dat hy julle ander broer kan bevry en Benjamin. As ek beroof word van my van kinders, is ek beroof. " 43:15 Die manne het dié geskenk geneem, en hulle neem dubbel soveel geld in hulle hand, en Benjamin, en het opgestaan, en het na Egipte afgetrek en voor Josef gaan staan. 43:16 Toe Josef Benjamin by hulle sien, sê hy aan die opsigter oor sy huis, "Bring die manne in die huis, en slag 'n dier, om voor te berei vir die manne wat sal saam met my op die middag eet." 43:17 Die man het gedoen soos Josef beveel het, en die man het die manne na Josef se huis geneem. 43:18 Die manne was bang, omdat hulle na die huis van Josef gebring is, en hulle het gesê, "As gevolg van die geld wat die eerste keer in ons sakke teruggekom het, word ons hier gebring, sodat hy ons kan oorrompel, ons aanval, en ons as slawe gryp, saam met ons esels. "43:19 hulle het nader gekom na die opsigter van die huis van Josef, en hulle het met hom gepraat het by die ingang van die huis, 43:20 en gesê," O, my heer, ons het inderdaad die eerste keer hier afgekom om voedsel te koop. 43:21 Toe ons by die herberg kom het, het ons ons sakke oopmaak, en kyk, daar was elkeen se geld in die opening van sy sak, ons geld in volle gewig. Ons het dit terug gebring in ons hand. 43:22 Ons het ook al die ander geld in ons hand om voedsel te koop. Ons weet nie wie ons geld in ons sakke gesteek het nie. " 43:23 Hy het gesê: "Vrede vir julle. Moenie bang wees nie. Jou God, en die God van jou vader, het aan julle gegee die skat in jul sakke. Ek het julle geld gekry" het hy Símeon na hulle gebring. 43:24 Die man het die manne in die huis van Josef gebring, en water aan hulle gegee, en het hul voete gewas. Hy het hulle donkies voer gegee. 43:25 Hulle het die geskenk gereed gehou vir Josef se koms op die middag, want hulle het gehoor dat hulle daar brood sou eet. 43:26 Toe Josef by die huis kom, het hulle hom die geskenk wat in die huis gebring het in hulle hand gegee, en hulle het neergebuig voor hom en het afgegaan na die aarde. 43:27 Hy het hulle gevra om na hul welstand en gesê: "Is jou pa gesond, die ou man van wie julle gepraat het? Leef hy nog? " 43:28 En hulle het gesê: ": U dienaar, ons vader, is goed. Hy is nog steeds lewendig "Hulle het neergebuig nederig.. 43:29 Hy lig sy oë op en sien Benjamin, sy broer, sy ma se seun, en het gesê: "Is dit julle jongste broer van wie julle met my gepraat het?" Hy het gesê, "God jou genadig wees, my seun 43:30 Josef het haastig verlaat, want sy hart was ontroerd oor sy broer, en hy het 'n plek gesoek om te ween.. Hy het in sy kamer gegaan, en daar geween. 43:31 het hy sy gesig gewas en uitgekom het. Hy beheer homself, en gesê: "Sit die ete."

43:32 Hulle bedien hom by homself, en hulle by hulself, en die Egiptenare, wat saam met hom geëet het, by hulself, omdat die Egiptenare nie brood eet met die Hebreërs, want dit is 'n gruwel vir die Egiptenaars. 43:33 Hulle sit voor hom, die eersgeborene na sy eersgeboorte en die jongste na sy jonkheid, en die manne het hulle verwonder een met 'n ander. 43:34 Hy stuur porsies aan hulle voor hom uit, maar die gedeelte van Benjamin was vyf keer soveel as enige van hulle s'n. Hulle het gedrink en saam met hom vrolik gewees.


Hoofstuk 44[edit]

44:1 En hy het beveel dat die opsigter oor sy huis. Hy het ge sê: Maak die mans se sakke vol met kos, soveel as hulle kan vervoer, en sit elkeen se geld bo in sy sak. 44:2 en sit my beker, die silwer beker, in die sak van die jongste, en die geld vir sy graan. En hy het gedoen volgens die woord wat Josef gespreek het. 44:3 Toe dit die môre lig word, was die mense weggestuur, met hul esels. 44:4 En toe hulle uitgegaan het van die stad, en was nog nie ver nie, sê Josef aan die opsigter oor sy huis, Staan op, sit die manne agterna, en as jy hulle inhaal, sê vir hulle: Waarom het julle goed met kwaad vergoed? 44:5 Is dit nie waar uit my heer drink en waarmee hy inderdaad altyd waarneem nie? julle kwaad gedoen deur dit te doen. 44:6 En hy het hulle ingehaal, en hy het vir hulle hierdie woorde gesê. 44:7 En hulle sê vir hom: Waarom spreek my heer sulke woorde soos hierdie? U knegte sal nooit so iets doen. 44:8 Kyk, geld wat ons bo in ons sakke bekke gevind het, het ons weer vir julle uit die land van Kanaän gebring: hoe sou ons dan silwer of goud van uit jou heer se huis kan steel? 44:9 Met wie van u dienaars dit gevind word, laat hom sterf, en ons sal ook my heer se slawe wees. 44:10 En hy sê: Nou goed, laat dit wees soos julle sê: hy by wie dit gevind word, sal my slaaf wees, en julle sal vry wees. 44:11 Daarop het hulle gehaas omt elkeen se sak op die grond te sit, en elkeen het sy sak oopgemaak. 44:12 En hy het gesoek en begin by die oudste en opgehou het aan die jongste: en die beker is in Benjamin se sak gevind. 44:13 Toe skeur hulle hul klere, en elkeen laai sy esel, en gaan na die stad terug. 44:14 En Juda en sy broers het na Josef se huis gekom, en hy was nog daar, en hulle het voor hom neergeval op die grond. 44:15 En Josef het vir hulle gesê: Watter daad is dit nou wat julle gedoen het? weet julle nie dat so 'n man soos ek kan inderdaad goddelike wees? 44:16 En Juda antwoord: Wat moet ons aan my heer sê? Wat kan ons spreek? of hoe kan ons ons regverdig? God het die ongeregtigheid van u dienaars getoon: Kyk, ons is my heer se slawe, ons sowel as hy ook in wie se hand die beker gevind is. 44:17 En hy sê: Laat dit is ver van my wees dat ek dit moet doen: die man by wie die beker gevind is, hy sal my slaaf wees, maar vir julle, staan op in vrede na julle vader. 44:18 Toe het Juda nader gekom na hom en sê, "Ag, my heer, laat u dienaar 'n woord spreek in die ore van my heer en moenie toelaat dat jou woede verbrand teen u dienaar, want jy is gelyk met Farao. 44:19 My heer het sy dienaars gevra en gesê: "Het jy 'n pa, of' n broer?" 44:20 Ons het tot my Here gesê: "Ons het 'n pa,' n ou man, en 'n kind van sy ouderdom,' n Kleintjie, en sy broer is dood, en hy alleen oorgebly van sy moeder, en sy pa is lief vir hom "44:21 U het aan u dienaars gesê:" Bring hom af na my toe, dat ek my oë op hom kan rig. "44:22 Ons het tot my Here:" Die seun kan nie sy vader verlaat nie, want as hy moet sy vader verlaat, sy vader sal sterwe "44:23 U het aan u dienaars gesê:" As julle jongste broer nie af kom, saam met julle, sal julle sien my aangesig nie meer "44:24. Dit het gebeur toe ons tot u kneg, my vader kom, het ons hom die woorde van my heer gesê. 44:25 Ons vader het gesê: "Gaan koop vir ons weer 'n bietjie voedsel." 44:26 Ons het gesê: "Ons kan nie afgaan. As ons jongste broer nie by ons is, dan sal ons nie afgaan nie: want ons kan nie die man se gesig sien, tensy ons jongste broer by ons is. "44:27 U dienaar, my vader, het aan ons gesê," Jy weet dat my vrou my gebaar het twee seuns: 44:28 en die een is van my af geneem en ek het gesê: "Voorwaar, hy is verskeur, verskeur!", en ek het hom nie gesien sedert. 44:29 As jy hierdie een ook van my af neem, en skade aan hom gebeur, sal jy bring my grys hare met kommer in die doderyk "44:30 Nou dan, as ek kom aan jou dienaar, my vader, en die seun is nie met ons, want sy lewe is gebind in die seun se lewe; 44:31 dit sal gebeur, toe hy sien dat die seun nie meer nie, dat hy sal sterf. U dienaars sal die grys hare van u dienaar, ons vader, met kommer in die doderyk. 44:32 Want u dienaar het kollateraal vir die seun na my pa geword het, gesê: "As ek hom nie na jou bring, dan sal ek die skuld dra aan my pa tot in ewigheid." 44:33 dan nou, laat u dienaar bly in plaas van die seun, 'n slaaf aan my heer, en laat die seun saam met sy broers optrek. 44:34 Want hoe sal ek gaan op na my vader, as die seun nie met my is? Ek sien die onheil wat na my pa sal kom. "

Hoofstuk 45[edit]

45:1 Toe Josef homself nie meer kon beheer voor al die mense wat voor hom gaan staan het om hom te bedien, skree hy "Laat almal om my weg gaan!" Niemand het met hom gestaan, terwyl Josef homself aan sy broers bekend gemaak het. 45:2 Hy het hardop gehuil. Die Egiptenare het dit gehoor, en die huis van Farao dit gehoor. 45:3 En Josef het aan sy broers gesê: "Ek is Josef! Leef my vader nog? " Sy broers kon hom nie antwoord nie, want hulle was verskrik voor sy aangesig. 45:4 Verder sê Josef vir sy broers,: "Kom nader na my, asseblief."

Hulle het nader gekom. "Hy het gesê: Ek is Josef, julle broer, vir wie julle na Egipte verkoop het. 45:5 Nou nie bedroef nie, en geen ontstemming by julle, dat julle my hier verkoop het nie, want God het my gestuur voor julle uit sodat die lewe bewaar kan word. 45:6 Omdat hier twee jaar al hongersnood in die land is, en daar is nog vyf jaar, waarin daar nie geploeg of geoes sal word. 45:7 God het my gestuur om vir julle 'n oorblyfsel te bewaar op die aarde, en julle lewe te red in 'n groot verlossing. 45:8 So nou is dit nie julle wat my hierheen gestuur nie, maar God, en Hy het my 'n raadsman van Farao, die heer oor sy hele huis en as heerser oor die hele land van Egipte gemaak. 45:9 Gou, en gaan op na my vader en sê vir hom, "Dit is wat jou seun Josef sê:" God het my heer van die hele Egipte gemaak. Hy moet na my toe afkom. Moenie wag nie. 45:10 Jy sal woon in die land Gosen, en jy sal wees naby aan my, jy, jou kinders, jou kinders se kinders, jou kleinvee, julle beeste en alles wat jy het. 45:11 Daar sal ek jou voed , want daar sal nog vyf jaar hongersnood wees, sodat jy arm sal word, jy en jou huisgesin, en alles wat jy het "45:12 Kyk, julle met julle oë en sien dit, en sien met die oë van my broer Benjamin, dat dit my mond is wat met julle praat. 45:13 Julle sal my pa vertel van al my heerlikheid in Egipte en van alles wat julle gesien het. Julle sal gou maak en my vader hier bring. "45:14 Hy het sy broer Benjamin om die hals gehou en geween, en Benjamin het op sy hals geween. 45:15 Hy het al sy broers gesoen, en hulle het geween. Na dit het sy broers met hom gespreek. 45:16 Die verslag van dit was in die huis van Farao gehoor en gesê: "Josef se broers het gekom." Dit het Farao en sy dienaars baie bly gemaak. 45:17 Toe sê Farao vir Josef: "Sê vir jou broers, 'Doen dit. Laai jou diere, en gaan, reis na die land Kanaän. 45:18 Neem jou vader en julle huisgesinne en kom na my toe, en Ek sal julle die goeie gee van die land van Egipte, en julle sal eet van die vet van die land. "45:19 Nou is jy beveel om dit te doen. Neem waens uit die land van Egipte vir julle kinders en julle vroue, en vervoer julle vader en kom. 45:20 Ook, besorg nie julle oor julle besittings, vir die goeie van al die land van Egipte is julle sin. "45:21 Die seuns van Israel het so gedoen. Josef het vir hulle waens verskaf volgens die bevel van Farao en hulle padkos gegee vir die pad. 45:22 Hy het elke een van hulle nuwe klere gegee, maar aan Benjamin het hy drie honderd sikkels silwer en vyf stelle nuwe klere gegee. 45:23 Hy het die volgende aan sy vader gestuur: tien esels gelaai met die beste goed van Egipte, en tien vroulike donkies gelaai met koring en brood om voorsiening vir sy vader op die pad te maak. 45:24 So het hy sy broers weg gestuur , en hulle het weg gegaan. Hy het vir hulle gesê: "sorg dat julle nie op die pad rusie maak." Hulle het opgetrek uit Egipte en het in die land Kanaän gekom, na hulle vader Jakob. 45:25 En hulle het uit Egipte gegaan, en kom in die land Kanaän na hulle vader Jakob. 45:26 En hulle vertel hom en sê: Josef is nog lewendig, en hy is 'n vors oor die hele land van Egipte. En sy hart het flou geword, want hy het hulle nie geglo nie. 45:27 En hulle vertel hom al die woorde van Josef, wat hy vir hulle gesê het: en toe hy die waens sien wat Josef gestuur het om hom te voer, het die gemoet van Jakob, hulle vader, weer lewendig geword: 45:28 en Israel het gesê, dit is genoeg, my seun Josef lewe nog: ek sal gaan en hom sien voordat ek sterwe.

Hoofstuk 46[edit]

46:1 En Israel het weggetrek met alles wat hy het, en in Berséba gekom en offerandes gebring aan die God van sy vader Isak. 46:2 En God het met Israel gepraat in 'n visioen van die nag , en gesê: Jakob, Jakob. En hy sê: Hier is ek. 46:3 En hy het gesê: Ek is God, die God van jou vader: vrees om nie om na Egipte te gaan, want ek sal daar van jou 'n groot nasie maak 46:4 Ek sal saam met jou aftrek na Egipte, en ek sal jou gewis ook weer terug bring en Josef se hand sal jou oë toe maak##. 46:5 En Jakob het opgestaan van Berseba, en die seuns van Israel het hulle vader Jakob met hulle kinders en hulle vroue op die waens gelaai wat Farao gestuur het om hom te vervoer. 46:6 En hulle het hul vee en hul besittings, wat hulle in die land Kanaän verwerf het, en gaan na Egipte, Jakob en sy hele geslag saam met hom: 46:7 sy seuns, en sy seuns se seuns saam met hom sy dogters en sy seuns se dogters, en sy hele geslag het hy saam met hom na Egipte gebring. 46:8 En dit is die name van die kinders van Israel, wat gekom het om na Egipte, Jakob en sy seuns: Ruben, Jakob se eersgeborene. 46:9 En die seuns van Ruben: Henog en Pallu, Hesron en Karmi. 46:10 En die seuns van Simon: Jemuel en Jamin en Ohad en Jagin en Sohar en Saul, die seun van 'n Kanaänitiese vrou. 46:11 En die seuns van Levi Gerson, Kehat en Merári. 46:12 En die seuns van Juda was: Er en Onan en Sela en Peres en Serag, maar Er en Onan het gesterwe in die land Kanaän. En die seuns van Peres was Hesron en Hamul. 46:13 En die seuns van Issaskar: Tola en Puwa en Lob, en Simron. 46:14 En die seuns van Sébulon: Sered, Elon en Jágleël. 46:15 Dit is die seuns van Lea wat sy vir Jakob gebaar het in Paddan-Aram, saam met sy dogter Dina: al die siele van sy seuns en sy dogters was drie en dertig. 46:16 En die seuns van Gad: Sifjon en Haggi, Suni en Esbon, Eri en Aródi en Areëli. 46:17 En die seuns van Aser was: Jimma en Jiswa en Jiswi en Bería en Serag, hulle suster, en die seuns van Bería: Heber en Málkiël. 46:18 Dit is die seuns van Silpa wat Laban aan sy dogter Lea gegee het; en dit sy het vir Jakob hierdie sestien siele. 46:19 Die seuns van Ragel die vrou van Jakob: Josef en Benjamin. 46:20 En vir Josef is in Egipteland gebore Manasse en Efraim wat Asenat, die dogter van Poti-phera priester van On, vir hom gebaar het. 46:21 En die seuns van Benjamin: Bela, en Beger en Asbel, Gera, Naäman, Ehi en Ros, Muppim en Huppim en Ard. 46:22 Dit is die seuns van Ragel wat vir Jakob gebore is, almal saam veertien siele. 46:23 En die seuns van Dan: Husim. 46:24 En die seuns van Náftali: Jágseël en Guni en Jeser en Sillem. 46:25 Dit is die seuns van Bilha wat Laban aan sy dogter Ragel gegee het, en dit sy het vir Jakob, almal saam sewe siele. 46:26 Al die siele wat met Jakob in Egipte gekom het, wat uitgetrek het, van sy lendene, behalwe die vroue van die seuns van Jakob, al die siele was ses en sestig; 46:27 en die seuns van Josef wat vir hom in Egipte gebore is , was twee siele al die siele van die huis van Jakob wat in Egipte gekom het, was sewentig. 46:28 En hy het Juda voor hom uit gestuur na Josef, dat die pad voor hom te wys na Gosen; en hulle het in die land Gosen aangekom. 46:29 En Josef het sy strydwa ingespan en het opgetrek om te voldoen aan Israel sy vader, na Gosen, en hy homself aan hom voorgestel, en op sy nek geval en op sy nek 'n goeie tydjie geween. 46:30 En Israel sê vir Josef: Nou kan ek sterwe nadat ek jou aangesig gesien het, dat jy nog leef. 46:31 Toe sê Josef vir sy broers, en na sy vader se huis, Ek sal optrek en aan Farao vertel en aan hom sal sê: My broers, en my vader se huis, wat in die land Kanaän was, kom vir my; 46:32 en die manne is herders van kleinvee, want hulle was veeboere, en hulle het hul kleinvee en hul beeste en alles wat hulle het. 46:33 En dit sal kom om te slaag, as Farao julle laat roep, en hulle sal sê: Wat is jou beroep? 46:34 dan moet julle sê, het U dienaars was veeboere van ons jeug af tot nou toe, ons sowel as ons vaders - sodat julle in die land Gosen kan woon; vir elke herder van kleinvee is 'n gruwel vir die Egiptenaars. 47:1 Toe het Josef in en aan Farao vertel en gesê: My vader en my broers en hulle kleinvee en hul beeste en alles wat hulle besit, het gekom uit die land Kanaän, en kyk, hulle is indie land Gosen. 47:2 En hy het uit sy broers vyf man saamgeneem en hulle aan Farao voorgestel. 47:3 En Farao sê vir sy broers: Wat is jou beroep? En hulle antwoord Farao: U dienaars is herders van kleinvee, ons sowel as ons vaders. 47:4 En hulle sê vir Farao, om te vertoef in die land kom ons, want daar is geen weiding vir die kleinvee van u dienaars, want die hongersnood in die land Kanaän swaar is dan nou tog, laat u dienaars woon in die land Gosen. 47:5 Daarop het Farao met Josef gespreek en gesê: Jou vader en jou broers het na jou gekom het: 47:6 die land van Egipte, voor jou is, in die beste van die land, jou vader en jou broers, om in te woon, in die land Gosen woon en as jy weet dat daar dapper manne onder hulle, dan maak hulle owerstes oor my vee. 47:7 Toe bring Josef sy vader Jakob in en stel hom aan Farao voor en Jakob het Farao. 47:8 En Farao sê vir Jakob: Hoeveel is die dae van die jare van jou lewe? 47:9 En Jakob het Farao geantwoord: Die dae van die jare van my vreemdelingskap is honderd en dertig jaar: Min in getal en vol teëspoed was die dae van die jaar van my lewe, en hulle het nie gehaal by die dae van die jaar die lewe van my vaders in die dae van hulle vreemdelingskap nie. 47:10 En Jakob het Farao, en het uit die teenwoordigheid van Farao. 47:11 En Josef het sy vader en sy broers, en aan hulle besitting in die land van Egipte, in die beste van die land, in die landstreek Raämses, soos Farao beveel het. 47:12 En Josef het sy vader en sy broers, en die hele huis van sy vader met brood, volgens hulle geslagte. 47:13 En daar was geen ander brood in die hele land, want die hongersnood was baie swaar, sodat die land van Egipte en die land Kanaän uitgeput was weens die hongersnood. 47:14 En Josef het al die geld wat in die land van Egipte gevind is, en in die land Kanaän, versamel vir die koring wat hulle gekoop het, en Josef het die geld in die paleis van Farao gebring. 47:15 En toe die al die geld op was in die land van Egipte, en in die land van Kanaän, het al die Egiptenaars na Josef gekom en gesê: Gee vir ons brood, want hoekom moet ons voor u oë sterwe? vir ons geld gedaan is. 47:16 En Josef antwoord: Gee julle vee, en Ek sal aan julle kos gee in ruil vir julle vee as die geld misluk. 47:17 Toe bring hulle hul vee na Josef, en Josef het vir hulle brood in ruil vir die perde, en vir die kleinvee, en vir die beeste, en vir die esels, en hy het hulle met brood in ruil vir al hulle vee vir daardie jaar gegee. 47:18 En toe die jaar verby was, het hulle na hom gekom in die tweede jaar en vir hom gesê, sal ons nie verberg van my heer, dat ons geld op is en die besitting ons vee is my heer sin, daar is niks in die oë van my heer wat oorgebly het nie, maar ons liggame, en ons land: 47:19 Waarom moet ons voor u oë sterwe, ons sowel as ons land? Koop ons en ons grond vir brood, en ons en ons grond sal aan Farao diensbaar wees, en gee saadkoring, dat ons kan lewe en nie sterwe nie, en dat die land nie woes word nie.

Hoofstuk 48[edit]

Hoofstuk 49[edit]

Hoofstuk 50[edit]