(ვაჟაო, დილის მზის სხივო...)

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
ვაჟაო, დილის მზის სხივო...
ავტორი: ანა კალანდაძე
1955


ვაჟაო, დილის მზის სხივო,
ხან მთებზე ნისლთა დინებავ,
შუაფხოდან რომ მიდიხარ,
გული რად გაგეტირება?
შენ თუ არ იცი მიზეზი,
აბა, ვის ეცოდინება?
გადმოდი, გადმოაშუქე
ლურჯ თხილიანას კალთები.
რა დაშავდება? არც რაი:
გნახავ და... გამეხარდები!