ალამდარი

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
ალამდარი
ავტორი: გიორგი ლეონიძე


ეს ნუშის ტოტი მე ვერ დატოვე,
სიყვარულის მზით ჩახჩახებს გული...
განა მარტო მე?
განა მარტო მე?
დღეს მიწაც არი შეყვარებული!
ტყემალს დასცვივდა,
ვაშლსაც დაცვივდა
ფანტელი მძივთა...
თოვლიც მდნარია...
არ დნება ჩემი ჭაღარის ჭირხლი,
ნეტავ, რა ქაჯმა თმაში დარია?
რა უნდა ჩემთან,
რა თავში ვიხლი,
თუ იგი ზამთრის ალამდარია...

რესურსები ინტერნეტში[edit]