Кел, балалар, оқылық

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search

Ыбырай Алтынсарин <poem> Бір Аллага сыйынып Кел, балалар, оқылық, Оқығанды көңілге Ықыласпен тоқылық!#

Істің болар қайыры Бастасаңыз Аллалап, Оқымаған жүреді Қараңғыны қармалап.

Кел, балалар, оқылық, Оқығанды көңілге Ықыласпен тоқылық!

Тілегенің алдыңнан Іздемей-ақ табылар. Оқысаңыз балалар, Шамнан шырақ жағылар.

Кел, балалар, оқылық, Оқығанды көңілге Ықыласпен тоқылық!

Мал дәулеттің байлығы Бір жұтсаң жоқ болар, Оқымыстың байлығы Күннен-күнге көп болар, Еш жұтамақ жоқ болар.

Кел, балалар, оқылық, Оқығанды көңілге Ықыласпен тоқылық!

Сиса көйлек үстіңде Тоқуменен табылған... Сауысқанның тамағы Шоқуменен табылған... Өнер-білім бәрі де Оқуменен табылған.

Кел, балалар, оқылық, Оқығанды көңілге Ықыласпен тоқылық!

Надандықтың белгісі — Еш ақылға жарымас. Жайылып жүрген айуандай Ақ, қараны танымас. Аяңшыл ат арымас, Білім деген қарымас. Жөн білмеген наданға Қыдыр-ата дарымас.

Кел, балалар, оқылық, Оқығанды көңілге Ықыласпен тоқылық!

Оқу деген шыны-ды, Тұрған сайын шыныққан... Оқу білген адамдар Май тамызған қылыштан... Білмегенді білуге Есті бала тырысқан, Есер бала ұрысқан.

Кел, балалар, оқылық, Оқығанды көңілге Ықыласпен тоқылық!

Әлпештеген ата-ене Қартаятын күн болар. Қартайғанда жабығып, Мал таятын күн болар. Ата-енең қартайса — Тіреу болар бұл оқу. Қартайғанда мал тайса — Сүйеу болар бұл оқу!

Кел, балалар, оқылық, Оқығанды көңілге Ықыласпен тоқылық!

Оқу білген таниды Бір жаратқан құдайды, Танымаған құдайды Неғылғанда ұнайды... Шырағым адам болғай деп, Ата-енең жылайды. Баладан қайыр болмаса, Баланы неге сұрайды?!

Кел, балалар, оқылық, Оқығанды көңілге Ықыласпен тоқылық! Пром