Rime do curé d’ Ofagne

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Ôtès modêyes : Mwaisse modêye
Rime do curé d’ Ofagne (å cminçmint do 20inme sieke) 
by o.n.c., edited by Octave Picard, divins «L'ascendance de Tallien et Offagne au temps passé», p. 66-69; prezintaedje, ratournaedje et rmetaedje e rfondou: Lucyin Mahin
(tite metou po Wikisourd)

Li curé d' Ofagne aveut toumé dins on moncea d' moirtî k' i gn aveut sol boird del voye. Ti sins bén k' on n' cåzéve ki d' ça e viyaedje, copurade ki, après l' paskêye, il aveut boerlé so toplin d' ses pårotchîs.

On tårdja waire po ndè foirdja ene rime a disti.

Å prume, on dene li craetchoe ås cenes et ås cis ki s' fijhèt må do mehin do curé:


On n' rît ni d' ça
Dit-st i l' Câcâ

I fåt fé fé on procès
Dit-st ele Madame Ponçlet

I fåt fé evacouwer les tchmins
Dit-st ele li veve Tossint

C' est ene incuriye
Dit-st ele la Mariye

… di laixhî les tchmins ecombrés
Dit-st i l' Forestier

C' est l' fåte dou Cantonier
Dit-st i l' Doné

Tot ça m' atrisse
Dit-st i Mirabilisse.

Mins les pus longuès dvizes, vinèt des cenes et des cis ki riyèt d' lu, pask' i n' rinake nén so ene botaye di vén:


Il aveut beu dou vén blanc
Dit-st i l' Ban-ban

Il aveut beu so Sint-Emilion,
Dit-st i l' Coulon

Et co dou Pomård
Dit-st i l' Picård

C' est des foirt féns véns
Dit-st i l' Djulén

Ki sôlèt bén
Dit-st i l' Lucyin

I boet ttossu bén k' mi,
Dit-st i l' Môri

Ça lyi est bon !
Dit-st ele Tonton

I n' s' åreut nén dvou sôler,
Dit-st i l' Lizé.

Ni fé tant dou tapaedje,
Dit-st i l' Udjinne dou Padje[1]

Dji n' vôreu ni k' ça soeye onk des minnes,
Dit-st ele la Filominne.

I n' åreut nén dvou sôrti e l' air
Dit-st i l' Djan-Bert

C' est ça k' il a coulbuté
Dit-st ele la Fée

On dit k' il a disgobyî
Dit-st ele la Djidjiye

I n' kinoxheut nén l' foice des véns,
Dit-st i li scabin.

I n' s' åreut nén dvou mostrer,
Dit-st i l' Noré.

I dvreut tni s' rang,
Dit-st i l' Constant.

On-z è referrè a Monsieu l' Doyén,
Dit-st i l' Djan dou Poncin

Ça srè dins «L' Årdinwès»[2],
Dit-st i l' Bådet.

I n' pout må d' è pretchî,
Dit-st ele la Meliye.

A moens k' i n' î soeye oblidjî
Dit-st ele la Niniye.

C' est on rude afront,
Dit-st i l' Husson.

Adon, on rpasse les moumints ki l' priyesse a-st ataké les djins.


Il a-st ataké l' Modesse,[3]
Dit-st i l' Nenesse.

Il esteut tot rodje di colere.
Dit-st i l' Modesse dou Djan-Bert

C' est åk di bea ()
Dit-st l' Blanc d' l' Ansai.

Il åreut dvou rivni på corti dou Prosper,
Dit-st i l' Cler.

Dj' åreu bén vlou vey si binete,
Dit-st i l' Piete.

I n’ aveut nén bele air,
Dit-st i l’ Robert.

Il esteut tot niche,
Dit-st i l’ Erlich

Dji rpasséve k’ on l’ runètchot[4]
Dit-st i l' Toto

I s' è sovénrè,
Dit-st i l' Dedet.

Al fén, li curé si rpintit.


T' as fwait ene bele bêtîze
Dit-st ele la Louwîze.[5]

Dji n' m' î frè pus atraper
Dit-st i Monsieu l' curé.



Notes Wikisourd Li mwaisse modêye ni rind nén li lete di beloyance -st (dit-st i); c' est «dit-i» come ôte pårt dins l' Årdene nonnrece (Bive, Liforesse).

Les mots e clintcheyès letes sont dins l' accint coinrece (metou pol rimaedje, u po s' raprotchî do mwaisse accint).

Gn a troes strofes ki sont-st e francès dins l' mwaisse compôzucion: les cenes da "Julien", da "Louise" et då curé. Ciddé, ele sont rmetowes e walon.



Pî-notes

  1. no walon k' a stî francijhî «Lepage»; di Li Padje => do Padje.
  2. L'Ardennais, gazete coinrece.
  3. Li ci k' aveut fwait l' mortî li long del voye.
  4. codjowaedje rifondou: «rinetyive»
  5. e rifondou: «biestrijhe» / «Louwisse»