Jump to content

Page:Strengleikar, eða Lioðabók.djvu/97

From Wikisource
This page has been proofread.
73
XVI. LANUALS LIOD.

þeir meyiunum vpp i svefnhusit. oc gerðo þeir þat sem þær beidduzc. En þær mælltu ecki fleira at þui sinni.


9. Konungrenn krafðe þa af lendum monnum sinvm er i domenom sato svor þeirra oc orskurð domsens. oc sagðe at þeir hafðo mioc angrat. at þeir dvoldu hann sva lengi. at segja honum þat sem þeir hafðo dœmt. Herra kvaðo þeir. ver skildvmzc þa er ver sám meyiarnar. oc hofðum ei þa lokit domenom. en nu skolum vér aðru sinni til settiazc domsens. Nu sem þeir varo oðru sinni samnaðer. þa gerðo þeir þrætto micla oc deilld. En i þeirre sundrþyckiu er þa gerðizc þeirra imillum. þa sa þeir komande tvær meyiar rikolega bunar a hinum friðaztom hestom. oc glodduzc þa allir þer (i) domenom sato sacar sira Ianuals. oc mællto þa allir. at þessar meyiar ero komnar Ianual til hialpar. er sva er vaskr oc vapndiarfr. kurteis oc milldr oc [konunglegrar tigundar[14]. Þa gec sira Ivein[15] til hans með felagum sinum. oc i þui komo meyiarnar til konungs oc stigu af hestum sinum. Hin ellre var snioll oc curteis. oc bar sniallega fram ærendi sitt. Herra konungr kvað hon. lateð bva herbyrgi fru minni. hon er her nu komannde at rœða við yðr. Oc mællti þa konungrenn. at riddarar skylldo leiða þessar meyiar til þeirra svefnlofta[16] er hann hafðe til vist hinum fyrrum meyienvm. oc syndizc þa allum þessar miclu friðare en hinar fyrru. oc lovaðo allir baðar oc miclu meir hinar siðarro. Nu sem þær varo brott gengnar. þa krafðe konungr af lendum monnum dom þann er þeir skylldo dœma. oc kvað oflengi hafa staðit driugazt allan daginn orskurð þeirra. oc myndo þeir þa at fullu skiliazc. En i þui kom riðande um enndilangan bœen ein sva frið mær a sva goðum hesti. at i ollum heiminvm var engi henni iamfrið. ne hesti hennar annar iamgoðr. hann var huitr sem snior. sua var hann hogværr gangare. skiotr oc vaskr oc einkennilegr yuir allum dauðlegum hestum. at engi hafðe set þuilican. Mæren bar sparhauc a hœgre hendi sinni. oc fylgdi henni einn hunndr. En fegrð oc heyveskleic hennar þarf ei aðra leið geta en fyrr er sagt. En hon reið helldr i skiotara lage. oc var engi sa i allre þeirre borg vngr ne gamalt. er ei liop at sia hana. meðan hon reið vm borgena. Đeir er i domenom sato sem þeir sa hana. þa þotti ollum kynlect oc undarlect. sva at engi var sa imillum þeirra er ei festi augu sin a henni. oc þeir flestir er ornaðoz af asión hennar. En þeir er vinir varo riddarans komo til hans oc sogðv honum. En hann er fyr sat gnufa ryggr oc ræddizc firir dom konungs riddara sacar. lyfti vpp hofði sinu. þui at þeir sogðu honum. ef guði licar. at þessi mær man leysa hann oc frialsa. Sem hann hafðe