at þer skuloð æigi fyrir lata mec saker annarrar. þa man ec skiott þat sysla oc alæiðis koma. at minn herra se dauðr. Þui at litið er fyrir þui ef þer vileð tiá mér oc samþykkiazt. Hann svaraðe hænni. at hann scal giarna þat gæra sem hænni likar. oc hon vill hava sagt honom. æftir mætti sinom. huart sem þat kann snuazt til illz eða goðs.
9. Herra sagðe hon. ef yðr likar þa fareð a væiðar i væiðimork vars fylkis þar sem optazt sit ec. oc kom i kastala mins herra at huilazc. oc skulo þer þar yðr bloð lata. Eftir hinn þriðia dag bloðlaz scalltu laugazt. En minn herra scal þa oc laugazt oc með þer bloð lata. Seg honum at hann hallde þer fyrir huetvitna framm dælan felagscap. En ec man lata gera laugarnar oc lata fœra laugarkæren i svæfnhusit. oc þa scal ec lata gera laugena i sialfs hans kere sua hæita oc vællande. at engi er sa livande maðr ef hann kœmr i sua buna laugena at hann scal æigi soðen vera oc mæiddr þa er hann hævir i sæzc kæret. oc hann dauðr oc soðenn. Sændið æftir yðrom monnom oc hans vinum. synið þa oc sægið ollum með hueriom hætte er hann er dauðr i laugænne at uvarom þæim oc braðom dauða.
10. Herra Ekuitan iatte henni oc samþyktizt at hann scal at visu gera þat sem hænnar vili er til. A hinum þriðia manaðe kom Ekuitan þangat i væiðimorkena oc let ser þar bloð. oc þo æigi til hæilsu oc hugganar. hælldr til ugævo oc ukomennar uhamengiu. Oc at hallda honum felagscap þa let bloð með honum ræðismaðr hans. Eptir hinn þriðia dag bloðlázz kuazc hann vilia laugazc oc þat villdi oc ræðesmaðr hans. Oc þa mællte oc herra hans. Vit skolum kuað hann baðer saman laug hava sua sem bloðlát. Herra sagðe hann sua hævi ec ætlat sem þer vilið. Fru hans gecc um laugargærð. oc let bua huartvæggia kæret. annat með vællanda vatne. er hon ætlaðe boanda sinom. en annat herra sinom. þat er var með vormu vatne eftir mundangs hove. En sa hinn dugande ræðesmaðr var arlla uppstaðenn oc utgængenn at skemta ser. en fruen kom þa oc rœdde við herra sinn. oc logðuzt þa bæðe saman i rækkio ræðesmannzens oc skæmtaðo ser oc leko sua sem þæim likaðe. þau leto vorð hia hurðenne. mær æin gætte duranna. Sem ræðesmaðr kom aftr þa gecc hann þegar þangat. oc er hann villde upp skiota hurðenni. þa hellt mæren lokonne. en hann laust hana af ræiði. oc skaut upp hurðenne með ollu afle. oc læit hann þa hærra sinn oc kono sina bæði i æinni ræckio. Herra hans þægar sem hann læit hann komande. oc at fela synd sina oc svivirðing hins. þa gaðe hann æigi fyrir at sia. oc liop sem skiotazt i þat kæret er vællande vatnet var i. skyrtu æinni klæddr oc skolaus. do þægar oc soðnaðe allr. Nu er hann tekinn i sialfs sins gilldru
