Page:Poesie napoletane - Ferdinando Russo.djvu/390

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has not been proofread.


VURRIA.

Vurrìa nu balcunciello, addò nce stesse
appiso cu nu junco, nu mellone ;
na testa ’e sciure, na inanima ca tesse
e na sora che canta na canzone.

E dint’ ’a eammarella, ’o lietto ’attone,
c’ ’a cupertella ’e seta nce paresse.

A ccapo ’o lietto ’o Bainmino Schiavone
mbraccio ’a Madonna ca se 1' addurmesse.

Tumanno ’a casa, ’e notte, io siscarrìa,
cuntento e mazzecànnome ’o mezzone...*)
Sòrema ’a coppa me rispunnarria :

1

— Comme! A chest’ora! E nun te vuò cagna

— Coccia llòcol *) io da sotta alluccarria»

11X

mannaggia ’o sango ’e ccà e ’o sango e