Page:Poesie napoletane - Ferdinando Russo.djvu/194

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has not been proofread.


V.
Vaco vennenno fravule ’e ciardino,
cu ’o ddoce mmano e ’o core dinto ’e ppéne!
M’ha chiammato na nenna ’a ccà vicino :
— M’ 'e ddai pe ttanto, oi-nì, .si te cummene?
L'aggio arrispuosto : — Arape 'o man tesino,
ca m’ ’e attaccato cu ciento catene !
Pigliate ’a megli» rrobba d’ ’o ciardino,
ma lèvame stu core ’a dinto ’e ppéne!
VI.
'A matnma me dicette : — Nun è rosa !
Ma 'a figliulella me dicette : — Trase .'
Si vuò parlà cu mme, tengo na rosa,
ca spanne addore de priezze e squase...
’A mamma me facette ’a ntruppecosa,
ma ’e mmamme po'... se fanno permase!—
E io» cu ’a scusa ’e cogliere sta rosa,
’a figliulella 'a cunzumai 'e vase!