Śląska. Praca postępuje tylko wewnątrz drużyn, w pewnych rzeczach wkracza komenda ze swoją interwencją, czy to przy odbieraniu egzaminów sprawnościowych i wywiadowczych, czy w urządzaniu kursów. Z wydatną pomocą władz wojskowych organizuje się kurs strzelecki (wojsko wypożyczyło 120 karabinów), kurs gimnastyki pod przewodnictwem por. Fazanowicza, kurs szoferski. Wspólne urządzenia: przegląd drużyn poznańskich pod Swarzędzem, połączony z zawodami i popisami drużyn na Zielone Świątki 1921, udział w zlocie Chorągwi Wielkopolskiej w r. 1921 w Głuszynie, wyjazd drużyny reprezentacyjnej na zlot harcerstwa małopolskiego i obchód 10-ciolecia istnienia tamtejszej organizacji skautowej, kurs instruktorski w Sobiejuchach pod Żninem (w lecie 1921), zlot wielkopolski w Kórniku w r. 1922 i udział reprezentacji na zlocie Chorągwi Warszawskiej (czerwiec 1922), wreszcie kurs instruktorski w Głogówku pod Gostyniem w lecie 1922, oraz wydawane w Poznaniu pismo harcerskie „Czuj Duch“ przywracają stopniowo utraconą łączność między drużynami, przenosząc zaś punkt ciężkości z ilości na jakość wychowują zastęp instruktorów. Z biegiem czasu zdołano obsadzić odpowiedzialniejsze stanowiska i zapoczątkować normalną pracę pokojową. W lecie 1922 podjęto poraz pierwszy akcję kolo-
Page:PL Harcerstwo poznańskie w pierwszem dziesięcioleciu M. Lissowski.pdf/72
Appearance