w trzy miesiące później, mimo wprost masowo przeprowadzanych egzaminów na stu członków jest zaledwie 30 wyszkolonych. Udostępnienie młodzieży młodszej wstępowania do harcerstwa przez tworzenie drużyn zuchów (wilcząt) przy braku odpowiadającego tego rodzaju drużynom odmiennego programu pracy i przy zupełnym prawie braku instruktorów jest dalszym powodem obniżenia poziomu wyszkolenia harcerskiego i tabeli wieku harcerzy. Nie próżnowano, by brakom tym na wszelki sposób zaradzić, urządzono kursa dla zastępowych, zebrania, odprawy kierowników, przeglądy i wizytacje drużyn. Czasopismo harcerskie „Ruch harcerski” w znacznej też mierze przyczyniło się do utrzymania pracy na jako takim poziomie i do opanowania całości, umieszczając na swych łamach wskazówki metodyczne i dostarczając materjału do gawęd w zastępach.
Zjazd kierowników i kierowniczek drużyn harcerskich z Wielkopolski, odbyty 29 i 30 marca 1919 uchwala zmianę „Głownej Kwatery Skautowej na Rzeszę Niemiecką” na wspólne „Naczelnictwo harcerskich drużyn wielkopolskich” przyjmując spolszczenie wyrazu „skaut” na „harcerz”. Na tym Zjeździe wyraził gen. Dowbór-Muśnicki wielkie uznanie
Page:PL Harcerstwo poznańskie w pierwszem dziesięcioleciu M. Lissowski.pdf/60
This page has not been proofread.
