—Pagkaanyag nimo! ¡Pagkamakabibihag sa imong langitnong larawan! Gihigugma kó ikaw.... —nagkanayón ang batan.ong tinon-an.
—Akó nahigugma usab kanimo; apan.... —mitubag ang "bailarina".
Dinhi walá ná hibaloi ang sumpay sa ilang panagsulti kay mihagbong ang usa ka dakung ulán ug ang saksi ning sugilanona, midagan ug nagpasilong sa usa ka punoan sa sambag. Sa pagtuang sa ulán gilautaw niya ang gibarogan sa duhá ka mga batan-on ug walá ná igkita. Ang batan-on napabilin sa balay sa “bailarina” ug didto makahigda niadtong gabhiona.
Mga malipayon silang duhá: ang ilang duhá ka kalág, niadtong mga taknaa, nanaghiusa....
Si Andrea—ang ngalan sa "bailarina"—sa sunod nga mga adlaw nakita nga malipayon, labi ná kay daghan ang nagolitawo kaniya ug nagmanggad. Nakita nga siya daw walay gibati nga kaguol. Si Pascual upod migikan padulong sa Manila aron sa pagtuon. Si Andrea mananayaw gihapon. Si Pascual ug si Andrea walá magpalandong nga dunay kaguol nga moabut kanila. Walá silá magbulag, apan walá ná usab magsinulatay ni maghibaw-anáy. Ang kang Andrea gugma nga salingkapaw; apan ang kang Pascual usab labi pang salingkapaw. Dili kahibudngan kini sanglit pagbati nga bunga sa panagkakita sa usa ka gabii, sa pilá ka takna...
