nga sinabut. ¿Buut ka?
—¿Nga akó mokagyo? Dili, dili mahimo. Buhat kaná nga kaugalingon sa mga walay ulaw. Akó nahagugma kanimo, akong nabati nga gawas kanimo, walay kalipay kining kasingkasing. Akó wala mahagugma kang Pael ug kong siya akong gibuut, dili tungud kay may gugma akó alang kaniya, kong dili aron sa pagpanimalus kanimo. Apan ayaw akog tabana, ayaw akog pakaulawi sa katawhan. Salig nga akó dili maminyo kang Pael bisan pa magdapat ang langit ug ang yuta. Akó kay imong gisakit, akó kay imong gitukmod sa kahiladman sa mga kagulanan, tahura intawon ug ayaw pasipad-i. Kong ikaw nahagugma kanako, kong matuod ang pu long mo nga imo nang gibiyaan si Ansat, kong ikaw buut moluwas sa akong mapintas nga kahimtang, pangayoon ko kanimo nga luwason mó akó sa maligdong ug matarung nga paagi ug dili mo pakaulawan ang akong banay.
Si Kolás walá makatingog, midukó ug unya miyanghag sa pagtuaw:
—Koring, ikaw maoy usa ka manolonda, usa ká langitnon.... Nan, junsa may atong buhaton karon?
—Ang maayong buhaton maó ang paghulat. Kong ikaw may pagsalig kanako, hulat sa akong pulong ug karon pauli nå lang una.
Ug nanagbulag sila. Si Kolás mipauli pa. dulong sa ila, ingon mán si Koring.
Hapit ná ang kasal ni Koring ug ni Pael.
