sa iyang isip 627, mahanungud sa 23 sa Octúbre-1920).
Hugpong sa mga sugilanon nga, sa dili madugay molusad sa kabasahonang binisaya. Anaa ginasugdan na sa pagpatik.
Ang tagsulat, gikan sa palid sa nagkalainlaing pamantalaan, sukad sa dugay na uyamut nga mga tuig, nagpakita sa talinis niyang dagang ug nagpaila sa mga bulawanon niyang hunahuna. Ang iyang mga sinulat nga nahimantala kanhi sa "Batanong Dila", sa. "El Boletin Católico", sa "Ang Pilipinhon", sa "Ang Iwag" ng sa "Bag-ong Kusog", ginabasa sa dakung kainit sa tinguha, puno sa kauhaw sa pagtagamtam sa ilang kalalim, sanglit dinayandayanan sa mga makaiibug nga bulak. Ug ang takubang Anak-BUKID, Pio Cardenal, Mario Lorenzo, Leon Kard ug, usahay, sa iya gayun ngalan (Pantaleon V. Kárdenas), ginapangita sa kanunay, sa hilabihang paghigugma sa tanan, nga sa mananoy ug sa paraygon tang pinulorgan, nagmahal ug nagtinguha sa iyang kauswagan. Kay sa iya ugong mga sinulat nagakasagol man ang mga damgo sa kasingkasing ug hunahuna sa utok.
Ang maong basahon, tungud kay pinanamkon ug inanak sa utok ug kasingkasing, lahi sa uban, nga sa ilang mga palid walay laing gibulit kungdi ang mga hulagway da gayud sa duha ka kasingkasing nga, malipayon, sa sinugdan nagauban pagsakay sa baroto sa gugma, nagaut: w-utaw sa maitum nga dagat sa kinabuhi, unya, mangalunod sa walay pagpakakitag gabayan nga ilang kadangpan, ug, sa katapusan, mga alaut, mangalumos... Maoy, sa usa ka pulong, basahon, kining kang Kárdenas, nga angay ukhon sa tanan, sanglit sa iyang mga dahon ginahikyad ang sakit, gipakita ang mga tambal ug ginatudlo kung unsaon paggamit kini aron kadto mamaayo. Ug mga buhat nga sama niini, angayng hatagan sa
