Page:Gazzo.divina.comedia.1909.djvu/65

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has not been proofread.


124 Perchè l' Imperatô, chi lasciù regna,
Per cöse sun visciûo fœa da sò lezze,
In ta sò äta çitæ d' avéyme o sdegna.
127 Dapertûtto o l' impera, e lashù o rezze ;
Là gh’ é o tròno de l' ærto sò comando :
Feliçe quello che Lê là o l' elezze ».
130 E allôa mi a lê : « Poeta te ô dimando,
Per quello Dio che conosciûo ti no hæ,
Pe poéy skivâ 'sto danno, e no ëse ao bando,
133 Duve ti hæ dito, pòrtime ; ch' hò cuæ
De védde a santa porta de san Pietro,
E quelli che sun tanto tormentæ ».
136 Lê allôa o se mescia, e mi ghe vaggo dietro.


CANTO II


Ghe lòccia Dante ao prinçipiâ do viaggio
E o se vòrze a Virgílio diffidente;
Ma lê o ô confórta, e o gh’ infunde coraggio,
Cun dîghe che da o Çê ciù ærto e skillente
Kinä Biatrixe, perchè a ghe vœ ben,
A l' ha spedìo in sò aggiûtto. O l’ acconsente
Perchè a ta’ nomme o cœ o ghe batte in sen.

Bòsco (fin). 1 Introdûçión — 10 Dûbbi — 43 O confòrto — 127 Efètto do confòrto.


1 O giurno o se n’ andava, e l' ære brùn
I animæ o rescioava, ch’ en in tëra,
Da e sœ fadîghe ; e mi. comme nisciun
4 M' appareggiavo a ben sustegnî a guèra,
Sæ do camín, sæ da pietæ e do lûtto
Che ha da dipinze a mente che ve’ e affèra.