93
XXII.
Kabanhaw sa gugma.
Laing kadant nagahulat kang Leon sa iyang lungsod. Dili na diay igo ang kamatayon sa iyang amahan, ang ka-alaut sa higugma niya ug ang kasakit nga iyang ginatagamtam, kun dili kaniya ngpaabut pa ang kakabus.
¡Ah! matuod gayud nga kun ang kapalaran mutáliked sa tawo, mutálikod sa tinu-od! Magapasagad lamang nga kini imudmud sa kahiladman sa kadantan. Kinsay magpalandong, nga ang ta wong gikan sa pas kahimus só, nagalangoy sa bulawan; nga ang bugtong anak sa bahandi anong Kapitan Awing, mahimutang karon sa kakabus! ¡Dili katohu-an!
Apan, bisan magasupil sa pagto-o ang huná-huná nató, kini maó ang lunsayng matuod. Leon gubá na karog balay, kaniya nakulang na ang mga hayop, walá na ang iyang makina sa pagintos ug sa daghan niyang mga kamalig sa kamay ug mais, mga itom haligina lamang nang hibilin.
Ug kini na ingon, tungod kay gikan sa pagkamatay ni kapitan Awing ug sulod sa panahon nga si Leon gibilangó, ang kadaghanan, daw na-
