Jump to content

Page:AN-PM-46-स्वस्थानी.pdf/6

From Wikisource
This page has been proofread.

जिमिस्यन बल फोने छनजा जिमि स्यन जितय याय धुन भो बिष्णु छन जि मिके वल दान फोङ धक दैत्यन अहंकालन बिष्णुयात धालं ।। : थ्वनंलि बिष्णु न आज्ञा दयकयलं भो दैत्य जिन फोनागुलि विलसा फोने धक आज्ञा दयकलं थ्व नंलि बिष्णुया बवन ङेनाओ दैत्यन धालं भो बिष्णु छन गूगुलि फोन उगुलि जिन निसयन बिय धक बिष्णु यात धालं, थ्वबेलस बिष्णुन जुलसां सते बाचा यातका ओ बिष्णुन धालं ।। भो दैत्य छपनि निम्ह जिलाहात्तिन ओने माल धक आज्ञा दयक लं, थ्वनंलि दैत्यन धालं आ ओ छ्वयाय जिमि बोलओन धक कावु जुयाओ बिरं

Translation / अनुवाद:

हामीले बल माग्ने किन हामीले जिति सके भो विष्णु तिमिले हामी सँग वरदान माग भनेर दैत्यले अहंकार गरी विष्णुलाई भने । यसपछि विष्णुले आज्ञा गरे भो दैत्य मैले मागेको दिन्छौ भने माग्छु भनी आज्ञा गरेपछि विष्णुको कुरा सुनेर दैत्यले भले भो विष्णु भने भो विष्णु तिमीले जेजे माग्यौ त्यहि मैले निश्चय दिने छु भनी विष्णु लाई भने, यस बेला विष्णु भइपनि सत्य वाचा गराएर विष्णुले भने ।। भो दैत्य तपाईहरु दुई जना जिलाहातिन जान पर्यो भनेर आज्ञा बनाए, यस पछि दैत्यले भने अब के गर्ने मेरो बोली भनेर काबु भइदिएँ