Page:'E scugnizze.djvu/7

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has not been proofread.


’Z SCU$XÙllC
I.
— Gnorsi ! M’era abbunato ’abbergo ’a faina,
Abberg’ ’e capa e cora ’a Marenella;
Nu bello juorno ! rusecava ’a funa,
E gliieva a ciurmi ncopp’ ’a Mbricciatelia.
’A verità ! Llà m’ ’a vereva ’e bello !
Si chi uve va, durmeva int’ ’a nu vuzzo :
Pe* magna me serveva Marianiello
Fora ’a Marina, ’o frate e mana Muzzo.
— Quagliò, che staie mpòlese ? E buzzato ?
Te magne quatto sorde ’e caramelle ?
A cchesto pò veneva ’o rillicato,
Cu n’ate trei’e o quatto pagliettelle.
— ( he faie? — Me spuzzuleio tre cientè ’e spasso.
— Addò ruorme ? — Dormo ’o Llario ’o Castiello.
— E eh’ arta faie ? — LI’ art’ ’e Mica lasse !
— Va hbè ! Portate a cchisto int’ ’o canciello.
Cianfùttero che sei !... T’ arrancio io !
Guardate bbene che ttene int’ ’a sacca...
— Hi spruoccolo, signò ! P’ am more ’e Ddio !
— E questo equa? — Nu poco ’o grasso ’e vacca !
— Aspetta cquà ! Perquisite a chili’ ato....
Che ci hai dendro ’a camicia.. ì— Sò mezzi me !
— Questo cos’ è i — Nu pèttene scugnato !
— È pecche ’o tiene i — ’O tengo p’ ’e giiagliunt*.