Page:'E Lluce-luce.djvu/214

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has been proofread.
212
Poesie


SEGRETEZZA

Nun ridere, nun ridere, pecchè
nun te credo. Pecchè nun si’ felice!
Accumincianno ’a me,
l’ommo, si sta cuntento, nun ’o ddice.

Sulo quanno àve quacche dispiacere,
nun arreposa; l’ha da cuntà a ’ ggente.
Ma, si vence ’nu terno, a d’ ’o pustiere
ce va quanno nisciuno ’o tene mente...