Page:'E Lluce-luce.djvu/137

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has been proofread.
135
L'urdemo ammore


Pecché? Nu’ staie carma e cuieta
si ’a freva ’e st’ammore nun tiene?
si ’o bbene ca troppo vo’ bene
nu’ cchiu’ te turmenta e te sceta?

I' sto dint’ ’a casa sulagna:
nun veco che verde e turchino,
pe’ nun te tenè cchiù vicino...
e tu... saglie ’ncopp’ ’a muntagna!

E comme nun truove passaggio,
ca ’nfin’ ’o canciello aggiu ’nchiuso,
tu saglie p’ ’o cielo addiruso
cchiù lleggia ’e ’na nuvola ’e Maggio!

E passe... (Si’ tu. Tale e quale...
Cu’ ’e scesse capille che m’hanno
strignuto pe’ n’anno e n’at’anno!...)
pe’ farme ’nu bene o 'nu male?

Di’ tu: Dint’ ’o core che tiene?
Sbareo comme stesse ’mbriaco...
E strillo: « Mo addo’ mme ne vaco?
Si addo’ mme ne vaco... tu viene?! »