Page:'E Lluce-luce.djvu/136

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has been proofread.
134
Poesie


SEMPE!... SEMPE!...

Tu passe pe’ ’st’aria c’addora.
Tu pause pe’ ’at’aria... Te aento.
E, cornine a ’na zèfera ’e viento,
cMiiù freaca se fa ’sta cuntrora.

Tu passe pe’ st’aria turchina...
Te veco! Suie dint’a ’nu velo
d’ ’o stesso culore d’ ’o cielo...
e saglie d’ ’a parte ’a marina.

Pecché? Nu’ staie bbona addò staie?
Nun tiene ’n’ at’ommo vicino,
che chiagne, tremmannote ’nzino,
si sporta p’ ’o cielo mo’ vaie?

Sì passe pe’ ’st’aria ’e ciardine
che tutto mme vasa e m’ahhraccia?
(E i’ sento ’sta vocca e ’sti braccia
vicine, vicine, vicine...)