Page:'A storia nova - Ferdinando Russo.djvu/35

From Wikisource
Jump to navigation Jump to search
This page has been proofread.


IV.


« Guardatelo! ’O vedite, ’o figlio mio?
« ’Vene ’a medaglia ’npietto! Ha cumbattuto!
« Mmiezo ’e desierte l’ha guardato Dio!
« L’ammore ’e mamma soia l’ha dato aiuto!
« Appriesso a isso, sempe, so’ stat’io!
« ’A notte, ’npietto a me, l'aggio addurmuto,
« cantànnole ’a luntano ’a canzuncella:
« E nonna-nonna... E nonna nunnarella!.. »

V.


« Tutt’ ’e llacreme meie ’ncielo so ghiute!
« Tutt’ ’e suspire miei l’hanno salvato!
« Attuorno a isso, ’e Turche so’ fuiute
« pecche l’ammore mio l’ha riguardato!
« Turmiente ’e mamma nun so’ mai perdute!
« E cu ’o ritorno, Dio m’ha cunzulato!
« Guardatelo! ’O vedite, quant’è bello?
« Vene d’ ’a guerra, chisto soldatiello! »
.    .    .    .    .    .    .    .    .    .    .    .    .    .    .    

— 31 —