November (Bertini)

November

Quand par fina ch' el sô el sia malaa,
ch'el mond el dorma invers e immotriaa
dent in d'on bagn de nebbia umid e gris;
e basta on brutt pensér, on pel, on sfris,
on nient per famm andà desòravia
el caldaron della malinconia;
quand séntom che me basta ona ciallada
per regalam on fior d'on'inversada,
e el coraman di scal l'è tutt sudaa...
e in tavola el salin l'è masaraa...
e Milan l'è tutt pien de sancarlitt...
e a Musocch vénden vas cont sù i crositt;
quand a andà in strada gh'hee-t adree l'ombrella
ma te la dervet nanca, perchè...oh bella!...
El pioeuv sì o no?...Mah! La ven giò tant fina
che sèmm nò se l'è acqua o nebbiolina...
l'è inutil che te guàrdet l'almanacch,
sèmm in November. L'ann l'è giamò stracch,
de mes de viv ghe n'avanza domà vun...
e el me tacca la gnàgnera anca a nun!