48. Le terreno incantate

.1 Ora io videva in mi sonio que illes continuava a camminar usque a un certe pais, cuje aere tendeva facer somnolente le estranieros qui per hasardo ibi perveniva. Hic Sperante comenciava devenir multo obtuse e cargate de somno. Pro isto ille diceva a Christiano: "Io deveni semper plus somnolente, tanto que io non pote quasi plus tener mi oculos aperte. Vamos jacer hic un poco e vamos facer un parve somno.

.2 Christiano: "Non del toto! a que in dormir, nos non plus reveliara nos.

Sperante: "Proque, fratre, le somno es dulce pro le laborator. Nos poterea sentir nos melio depost un bon somno. Christiano: "Esque tu non rememora plus que uno del pastores habeva nos dicite de guardar nos del Terreno Incantate? Ille intendeva que nos haberea debite facer attention a non cader addormite. Ergo vamos non dormir como le alteres, vamos vigilar e conservar le controlo super nos ipse [1 Thess 5:6].

.3 Sperante: "Io recognosce que io errava. Si io habeva essite hic sol, io poteva per dormir currer le risco de morte. Io vide que il es ver lo que diceva le sage: Duo es melio que uno, Pro isto esser con te esseva un grande avantage: tu habera un grande recompensa pro lo que tu faceva.

.4 Christiano: "Ora, a fin de impedir le somnolentia in iste placia, vamos facer un bon conversation. Sperante: "Con tote mi corde. Christiano: "De ubi nos comenciara? Christiano: "De ubi Deo comenciava con nos. Per favor, comencia tu!.

.5 [Remarca del Soniator]. Quando le sanctos deveni somnolente, que illes vade plus in alto, que illes audi como iste duo pelegrinos parla insimul. Si, que illes apprende de illes a devenir sage, a tener aperte lor somnolente oculos. Le communion del sanctos, si illo es practicate ben, les pote tener vigile, e isto a despecto del inferno!].

.6 Alora Christiano comenciava e poneva un question: "Como il esseva que tu comenciava a pensar de facer iste viage? Sperante: "Tu intende: como io comenciava persequer le ben de mi anima?. Christiano: "Si, isto es lo que io intende.

.7 Sperante: "Io continuava per multe tempore a gauder de celle cosas que esseva exponite e vendite al Feria, cosas que, como io nunc crede, me haberea necate in perdition e in destruction, si io habeva ancora continuate in illos.

Christiano: "Que esseva illos?. Sperante: "Tote le tresores e ricchessas del mundo. In ultra io gaudeva multo in facer tumultos, in amusamentos, in biber, in dicer blasphemias, mendacios, in cosas immunde e in infringer le Sabbato. Tote isto tendeva destruer mi anima. Finalmente, tamen, io trovava, in audir e in reflecter cosas que es de Deo <196> lo que de facto io audiva de te e del amate Fidel, le qual esseva ponite a morte pro su fide e su bon vita in le Feria del Vanitate <196> que le fin de iste cosas es le morte [Rom 6:21-23]. In ultra, a causa de istos, le ira de Deo veni super le filios del disobedientia [Eph 5:6].

.8 Christiano: "Esque tu tosto esseva convincite que le cosas que tu faceva es mal? Sperante: "No, io non esseva preste a recognoscer le mal que es in iste cosas, ni io credeva que illos attrahe le condemnation de Deo. Al contrario, io essayava clauder mi oculos si tosto que io audiva le Parola que me succuteva con su grande lumine.

.9 Christiano: "Qual esseva le causa que te faceva resister al obra del beate Spirito de Deo super te?. Sperante: "Iste causas esseva:

a. Io esseva ignorante al facto que isto esseva le obra de Deo super me. Io nunquam pensava que Deo comencia su obra del conversion de un peccator in facer le prender conscientia de su peccato.

b. Le gusto del peccato esseva ancora dulce in mi bucca, e io non intendeva certo abandonar lo.

c. Io non poteva certemente abandonar mi car amicos, cuje presentia esseva ancora assi desirabile pro me.

d. Le tempores in le quales io sentiva le peso de iste conviction de peccato esseva multo embarassose pro me. Illos esseva assi perturbante que io desirava solmente non deber pensar plus de illo.

.10 Christiano: "Il pare tamen que tu successava a liberar te de celle disagradabile sentimentos, no?. Sperante: "Si, ma illos retornava semper plus sovente, e io me sentiva semper plus mal. Christiano: "Que il esseva a reportar tu peccatos in tu mente?. Sperante: "Multe cosas, como:

a. Si io in le strata incontrava un bon homine, o,

b. Si io legeva o audiva alco del Biblia, o,

c. Si mi capite comenciava a doler me, o,

d. Si io audiva in re le maladia de alcunes de mi vicinos, o,

e. Si io audiva le sono del campanas que annunciava le morte de alcuno, o,

f. Si io pensava a mi possibile morte, o,

g. Si io audiva in re le subite morte de alicuno,

h. Ma specialmente quando io pensava que in omne caso io haberea debite presentar me al barra del judicamento divin.

.11 Christiano: "Esque tu poteva in alicun tempore liberar te del sentimento de culpa que tu habeva?. Sperante: "No, e semper minus in le ultime tempores, proque illo se attachava semper plus strictemente a mi conscientia. Alora, si io solmente pensava de tornar me del peccato (quanquam mi mente lo reputava desirabile), illo haberea essite un duple tormento pro me.

.12 Christiano: "Alora, que tu faceva?. Sperante: "Io alora pensava que de facto il esseva necessari emendar mi vita, alteremente, io haberea certemente essite damnate. Christiano: "Esque tu te effortiava de emendar tu vita?. Sperante: "Si, e io fugiva, non solmente de mi peccatos, ma alsi de mi mal amicos. Alora io comenciava practicar mi deberes religiose, como precar, leger, planger sur mi peccato, parlar in veritate a mi vicino, etc. Isto io faceva, con multe alteres, ma illo esserea troppo longe de contar lo hic.

.13 Christiano: "Qual effecto iste cosas ergo habeva super te? Esque tu per illos te sentiva melio?. Sperante: "Durante un certe prime tempore si, ma al fin mi enoio arrivava ruinosemente de novo super me, e isto nonobstante tote mi effortios de reformation.

.14 Christiano: "Como illo te poteva evenir, viste que nunc tu habeva reformate tu vita?. Sperante: "Il habeva diverse cosas que continuava a facer me reflecter, specialmente dictos como isto: Tote nostre justitia es como immunde pannellos. [Is 64:6] Per le obras del lege nemo potera esser justificate. [Gal 2:16] Quando tu ha facite tote iste cosas, dice: Nos es improfitabile [Lc 17:10]; e multe alteros como istos. De isto io comenciava reflecter assi: si tote mi justitia non es altero que immunde pannellos, si per le obras del lege nemo potera esser justificate, e si, quando nos ha facite toto, nos ancora es improfitabile, alora il es un follia pensar al Celo in terminos de observantia del Lege. In ultra io pensava assi: Si un homine ha indebitate se con un botechero pro un large amonta de moneta, e si ille, benque ille jam multo ha pagate, non successava pagar tote su debito, e le botechero intenta un processo contra ille, le botechero le pote facer imprisionar e ibi restar usque su debito es completemente pagate.

.15 Christiano: "Ben, e como tu applicava isto a te mesme?. Sperante: "Ben, io pensava, io me indebitava grandemente con Deo a causa de mi peccatos, e tote mi practicas religiose non successava pagar lo que esseva necessari, proque illo vade multo plus ultra mi actual possibilitates. Alora io me demandava: Como poterea io de facto satisfacer le justitia e esser assi liberate del condemnation que io merita a causa de mi transgressiones?

.16 Christiano: "Optime application, ma io te preca, continua contar!. Sperante: "Un altere cosa que me preoccupava es isto: mesmo si io cercava de emendar mi vita, le melio que il es possibile, ancora io vide in illo multe peccatos, e mesmo nove peccatos, le quales va adder se al debito precedente. Assi io es fortiate concluder que, nonobstante mi repententia e mi effortios de reformation personal, mesmo durante mi bon conducta, io committeva bastante peccatos a mandar me al inferno tanto quanto antea!.

.17 Christiano: "Alora, que decideva tu de facer?. Sperante: "Facer? Io non sapeva plus que facer usque io audiva lo que me diceva Fidel, proque Fidel e io esseva bon cognoscentes. Ille me diceva que a minus que io non habeva obtenite le justitia de un homine qui nunquam habeva peccate, ni le mie, ni tote le justitia del mundo haberea potite salvar me. Christiano: "E esque tu pensava que ille diceva le veritate?. Sperante: "Si ille me lo habeva dicite quando io esseva satisfacite e contente de mi proprie emendamentos, io le haberea appellate un folle in dicer me isto! Nunc, tamen, que io vide mi proprie infirmitate, e le peccato, le qual se serra mesmo al melior de mi executiones, io esseva fortiate a esser de su opinion.

.18 Christiano: "Ma quando ille suggereva isto a te le prime vice, esque tu pensava que vermente existeva un tal homine qui nunquam habeva committite un peccato?. Sperante: "Io debe confessar que le parolas de Fidel me pareva primo plus tosto estranie, ma depost un poco plus de conversation e de compania con ille, io acquireva un plen conviction de isto.

.19 Christiano: "E esque tu demandava a ille qui es iste homine e como tu haberea potite esser justificate per ille?. Sperante: "Si, e ille me diceva que iste homine es le Senior Jesus, le qual demora al dextera del Altissimo [Hebr 10:10-12; Rom 4:25; Col 1:14; 1 Pe 1:19]: e assi, ille diceva, tu debe esser justificate per Ille, in confider in le valor de lo que ille faceva durante le dies de su vita terren, e per lo que ille suffreva quando ille esseva crucifigite. Io le demandava in ultra como poterea le justitia de un tal homine esser efficace pro le justification de un altere ante a Deo. Alora ille me diceva que ille es le Deo omnipotente ipse, e que ille faceva lo que ille faceva e moriva in le modo que ille moriva, non pro se ipse, ma pro me. Io necessitava que su obras e su dignitate me esseva imputate per mi complete fiducia in Ille.

.20 Christiano: "E pois, que tu faceva in ultra?. Sperante: "Io objectava que mi creder non haberea essite sufficiente pro meritar su acceptation de me. Christiano: "E que alora te diceva Fidel?. Sperante: "Ille me invitava de vader e de vider; alora io diceva que isto esseva presumption, ma ille me diceva: No, proque io esseva invitate a venir [Mt 11:28]. Alora ille me dava un libro in re Jesus pro incoragiar me ancora de plus a venir. E ille diceva, super le libro, que mesmo le commas e le punctos de celle libro permanera quando le celo e le terra non existera plus [Mt 24:35]. Alora io le demandava que debe io facer quando io haberea venite, e ille me diceva que io debe implorar sur mi genus, con tote mi corde e mi anima, le Patre, de revelar me le [Ps 95:6; Dan 6:10]. In ultra io le demandava como io debe elevar mi supplication [Jer 29:12,13]. E ille me diceva: Vade, e tu le trovara sedite super le sede del clementia [Ex. 25:22], super le qual ille sede in permanentia pro dar pardono a tote illes qui veni. Io le diceva que io non sapeva que dicer le quando io haberea venite.

.21 Alora ille me diceva que io deberea dicer: Deo, sia clemente verso me, povre peccator, e face me cognoscer e creder in Jesus Christo; proque io vide que si su justitia non haberea existite, o si io non haberea fide in celle justitia, io esserea completemente rejectate: Senior, io ha audite que tu es un Deo clemente, e tu ha ordinate que tu Filio Jesus Christo debeva esser le Salvator del mundo; in ultra, tu es preste a conferer Le super un tal povre peccator como io es (e sin dubita io es un peccator), Senior, prende ergo iste opportunitate, e va magnificar tu gratia in le salvation de mi anima, per tu Filio Jesus Christo. Amen.

.22 Christiano: "Esque tu faceva como tu esseva invitate a facer? Sperante: "Oh si, multe vices. Christiano: "E le Patre, esque Ille revelava Su Filio a te?. Sperante: "Non al prime vice, ni al secunde, ni al tertie, ni al quarte, ni al quinte, no, e non mesmo al sexte vice. Christiano: "Que tu faceva, alora?. Sperante: "Io non poteva dicer que facer!. Christiano: "Esque tu non pensava alora de quitar de precar? Sperante: "Si, cento vices!. Christiano: "E qual esseva le ration proque tu non lo faceva?. Sperante: "Io credeva que lo que me esseva dicite esseva ver, illo es, que sin le justitia de iste Christo, le mundo integre non haberea potite salvar me. Ergo io me diceva: si io quita, io va morir, e io non pote facer altero que morir apud le throno del gratia. Con isto in mi mente veniva iste pensamento: Si io retarda, tu attende me, proque io certemente venira, e io non tardara. Assi io continuava a precar usque le Patre me monstrava Su Filio.

.23 Christiano: "Esque ille te esseva revelate?. Sperante: "Io non lo videva con mi oculos corporal, ma con le oculos de mi intelligentia, e assi illo esseva. Un die io esseva multo triste, io pensa que io esseva plus triste que in qualcunque altere momento de mi vita, e iste tristessa esseva causate del contemplation del viltate e del grandor de mi peccatos; e quando io non spectava altero que le inferno, e le damnation eterne de mi anima, como io lo pensava, io videva le Senior Jesus qui reguardava del Celo super me, e ille diceva: Crede in le Senior Jesus Christo, e tu essera salvate.

.24 Io tamen replicava: Senior, io es un grandissime peccator. E Ille respondeva: Mi gratia es sufficiente pro te. Alora io diceva: Ma Senior, que significa creder? Alora io comprendeva le dicto: Ille qui veni a me non suffrera plus le fame, e ille qui crede a me non suffrera plus le sete, que creder e venir esseva le mesmo, e que ille qui veniva, illo es, curreva ex su corde e affectiones verso le salvation per Christo, ille sin dubita crede in Christo.

.25 Alora lacrimas rigava mi oculos, e io demandava in ultra: Ma Senior, pote un tal grande peccator como io esser sin dubita acceptate de te, e esser salvate de te? Alora io le audiva dicer: Ille qui veni a me io nullemente le repulsara. Alora io diceva: Como tamen pote io esser secur que mi fide se posava justemente super te? Assi Ille diceva: Christo Jesus veniva in le mundo pro salvar peccatores. Ille es le termino del lege pro dar justitia a cata uno qui crede. Ille moriva pro nostre peccatos, e ille resurgeva pro nostre justification. Ille nos amava e nettava nos de nostre peccatos per su proprie sanguine. Ille es le Mediator inter Deo e nos. Ille vive pro facer intercession pro nos. De tote isto io comprendeva que on necessita reguardar a Ille pro obtener justification, e pro obtener satisfaction pro nostre peccatos in su sanguine; que lo que ille faceva in obedientia al Lege de Su Patre, e in submitter se al pena que illo previde, non esseva pro se ipse, ma pro ille qui lo accepta pro su salvation, e sia recognoscente! Ora mi corde esseva plen de gaudio, mi oculos plen de lacrimas, mi corde plen de amor pro le nomine, populo e vias de Jesus Christo.

.26 Christiano: "Certemente isto esseva un revelation de Christo a tu anima. Dice me, al fin, qual effecto habeva isto sur tu spirito?. Sperante: "Illo me faceva vider que tote le mundo, nonobstante tote le justitia que on pote trovar in illo, es in un condition de condemnation. Illo me faceva vider que Deo le Patre, ben que juste, pote justemente justificar le peccator qui veni. Illo me faceva vergoniar me grandemente del viltate de mi vita precedente, e me faceva confunder con le sentimento de mi proprie ignorantia. Nunquam, de facto, veniva in mi corde antea un tal sentimento del beltate de Jesus Christo. Illo me faceva amar un vita sancte, e anhelar facer alco pro le honor e gloria del nomine del Senior Jesus Christo. Si, io pensava que si io haberea mille gallones de sanguine in mi corpore, io de tote corde los effunderea pro le Senior Jesus Christo.