47. Atheista

.1 Depost alicun tempore, illes remarcava de longe un homine, le qual veniva sol per le via quietemente marchante in le direction opposite a illes. Alora Christiano diceva a su companion: "Isto es estranie: ibi il ha un homine qui marcha in le direction opposite a Sion, e ille es preste a incontrar nos.

.2 Sperante: "Io le vide, ma vamos facer attention, proque ille poterea esser un altere adulator. Le homine se approximava semper plus, e finalmente ille se presentava ante a nostre duo companiones. Su nomine esseva Atheista, e ille les demandava a ubi illes vadeva.

.3 Christiano: "Nos vade al Monte Sion. In audir isto Atheista explodeva in un grande risada. "Que significa tu risada?, demandava Christiano.

Atheista: "Io ride in vider que personas ignorante vos es: vos marcha inutilemente per iste via periculose. Vos incontrara nulle altero que dolores e solmente istos!

.4 Christianos: "Que dice tu? Tu non pensa que nos essera acceptate in le placia a ubi nos vade?. Atheista: "Acceptate? Il non ha alcun placia como cello in iste mundo. Illo existe solmente in vostre sonios!. Christiano: "Illo tamen existe in le mundo a venir!.

.5 Atheista: "Quando io stava in mi casa, io audiva como vos in re celle placia, e de facto io partiva pro vider si vermente illo existe. Io ha cercate iste Citate durante tote le passate vinti annos, ma io nunquam lo trovava.

Christiano: "Nos ambes audiva e credeva que un tal placia pote esser de facto trovate. Atheista: "Si io refusava de creder lo quando ancora io stava in mi casa, io non haberea perdite tote le tempore de iste inutile viage. Io non trovava alco, e io lo pote ben dicer proque io vadeva ancora plus lontan de vos. Nunc io retorna a mi casa, e io cercara de satisfacer me con le cosas que io abandonava pro le sperantia de alco que io ha nunquam discoperite.

.6 Alora Christiano diceva a Sperante: "Forsan lo que iste homine dice es ver. Sperante: "Face attention, iste homine es un adulator. Esque tu non rememora lo que a nos eveniva quando nos prestava attention a gente como istes? Que ille dice? Nulle Monte Sion? Esque nos non videva le Porta del citate ab le Montes Delectabile? In ultra, esque nos non esseva forsan appellate a camminar per fide? Vamos avante, ergo, si nos non vole de novo incontrar le homine con le flagello!Tu mesme me inseniava iste lection, un lection que ancora io senti in mi aures: Cessa, filio mie, de audir le parolas que te causa de errar del parolas del cognoscentia [Prov. 19:27]. Assi io te dice: Cessa, fratre mie, de audir iste homine, e vamos creder al promissa, pro le salvation de nostre anima [Heb 10:39].

.7 Christiano: "Fratre mie, io non te diceva isto proque io lo credeva, ma pro provar te, e pro recoltar de te le fructo del honestate de tu corde. In re iste homine, io sape que ille esseva cecate per le deo de iste mundo. Vamos ergo in avante con le certitude que nos cognosce le veritate, e que nulle mendacio es in le veritate [1 Joh 2:21]. Sperante: "Nunc io jubila in le sperantia del gloria de Deo.