40. Le Monte Prudentia

.1 Pois io videva que illes esseva conducite sur le culmine de un altere montania, cuje nomine es Prudentia. Illes esseva requirite reguardar a distantia. Illes lo faceva, e illes appercipeva plure homines le quales camminava inter le tumbas que il habeva ibi. De facto ille homines ibi esseva cec, proque illes impingeva in le tumbas; e illes non poteva plus exir de inter ille tumbas. Alora Christiano diceva: "Que significa isto?.

.2 Le pastores le respondeva assi: "Esque vos non videva un poco infra iste Montanias un passage que conduce a in un prato?. Le pelegrinos respondeva: "Si. Alora le pastores diceva: "De ibi passa un sentiero le qual conduce directemente al Castello del Dubita, le qual es custodiate per le Gigante Despero. Iste homines, le pastores indica assi le tumbas, "esseva como vos in pelegrinage, e illes perveniva a ille mesme passage.

.3 A causa del facto que le juste via esseva ibi aspere, illes decideva de vader per ille prato. Ibi tamen illes esseva captate per le Gigante Despero, e jectate in le Castello del Dubita. Ibi, depost haber essite tenite in un prision subterranee, ille les cavava le oculos, e les conduceva a inter ille tumbas, ubi ille les lassava vagar usque a iste mesme die, a fin que se compliva le sage dicto: Ille qui vagava lontan del via del intelligentia, restara in le congregation del mortos [Prov 21:16].

.4 Alora Christiano e Sperante reguardava le un le altere, e guttas de lacrimas rigava lor visages, ma illes diceva nihil al pastores a que le mesmo haberea potite evenir mesmo a illes.